lol in de supermarkt

18 apr

 

Je maakt nog eens wat mee in je plaatselijke dozen-supermarkt. Op een donderdagochtend vroeg laadde een morsig mannetje met een overduidelijke tremor maar liefst vijf lege kratten bier in zijn boodschappenwagentje. Nadat hij die gedropt had in de statiegeldautomaat toog hij op weg om zijn voorraad weer aan te vullen. In het smalle gangpad werd zijn doorgang geblokkeerd door een karretje van een mevrouw die zakken hondenvoer stond in te laden.

Tot mijn verbazing begon de man met de geaderde neus zijn wagentje tegen die van de mevrouw aan te rammen. Dit was zo iets onbeschofts dat ik er van overtuigd was dat ze elkaar kenden en hij een grapje uithaalde. Maar nee, de vrouw keek woest en zei: “Ga dat ergens anders doen, rare kerel” en dat zeg je meestal niet tegen je buurman. Vervolgens zette de man onverstoord vijf volle kratten bier in zijn kar en zwabberde naar de kassa.

Ondertussen stond bij de rekken met brood een vrouw die duidelijk een beetje in de war was geweest toen ze zich aankleedde die ochtend. Waarschijnlijk was ze altijd een beetje in de war. “Heppie geen oliebollen?” schreeuwde ze met schrille stem naar de winkelbediende die vakken stond te vullen. Deze jongen, net gister zijn school afgemaakt, kromp geschrokken ineen. Niet begrijpend keek hij om zich heen wat wel logisch was want het was midden augustus en dan zijn oliebollen meestal wat schaars. “Oliebollen? ” herhaalde het jochie angstig. “Ja, oliebollen, in een zakkie van tien!” sprak Mevrouw Stemband. “Oliebollen?” vroeg hij nogmaals.

“Van die krentenbollen, in een zakkie van tien, ja”riep de vrouw. “Oh, krentenbollen, nee, die zitten een zakje van 6.”antwoordde het jochie, zwaar opgelucht dat hij het begreep. Boos stiefelde de vrouw verder met haar karretje mompelend dat ze aan 6 in een zakkie niks had, 10 was veel handiger. Het leed was nog niet geleden voor onze jongste winkelbediende want toen de verwarde vrouw bij de weekaanbiedingen stond riep ze met het volume van een dragonder “Heppie geen faase.” Ik had geen idee wat het beste mens bedoelde en aan de zware zucht van het winkeljochie, hij ook niet. Derhalve schoot ik in de lach en voelde de dankbare blikken van het winkeljochie in mijn rug. Tis hard werken in een supermarkt!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: