nonnen

21 apr

 

Op een dag waren er plots drie nonnen op mijn kleuterschool. Nieuwsgierig bekeken we deze, in burka-like gewaden  gehulde, vrouwen. Onze kleuterjuf zei zedig tegen ons: “Als jullie pijn of verdriet hebben kunnen jullie vandaag met deze mevrouwen praten.” Wij schudden ons hoofd en gingen verder met spelen. Om de speelplaats stond een oud bakstenen muurtje. Daarop zaten veel van die piepkleine rode spinnetjes. Wij wisten wel beter, dat waren bloedzuigers! En wie het meeste lef had liet er één over zijn hand lopen. Met dat soort zaken hielden we ons bezig, niet met hulpverlenende nonnen.

Tijdens de grote pauze mochten we op de glijbaan. Een oud wankel metalen ding maar hij deed waarvoor hij bedoeld was. Zoekend naar grenzen zoals ook kleuters doen besloten wij er niet af te glijden maar te lopen. Achter elkaar liepen we de glijbaan af maar natuurlijk ging het bij mij mis. Ik struikelde en viel snoeihard met mijn voorhoofd op de tegels. Als roofdieren grepen de nonnen mij beet en sleurden me mee naar hun nest. Het enige waar ik me zorgen over maakte was dat ik nu met ze moest praten!  En dat wilde ik niet, ik wist niet wat ik zeggen moest! Maar de drie nonnen waren onverbiddelijk. Hoe voelde ik me? Was ik duizelig? Wilde ik wat tegen God zeggen? Uiteindelijk lieten ze me gaan, overigens zonder een daadwerkelijk medisch onderzoek. Sindsdien heb ik een trauma aangaande glijbanen en nonnen. En bloedzuigers.

Een flink aantal jaren later woonde ik in de buurt van een mannenklooster. Het Albertinum. In het mooie grote park mocht je vrij wandelen en tijdens mijn middelbare school tijd bivakkeerden we hier vaak met vrienden om huiswerk te maken en examens te leren. Natuurlijk gingen er al jaren de geruchten rond dat er paters waren die maar al te graag achter de rododendron hun crèmekleurige pij wilden optillen. Wij waren er nooit één tegen gekomen maar als er dan zo’n man voorbij stiefelde bekeken wij hem toch met enige argwaan. Nu, met allerlei commissies voor seksueel misbruik door de godvrezende orde, verbaast me dat niets meer.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: