pien goes Yomanda

4 jul

 

Mijn moeder stierf en voor de crematie gingen wederhelft, broer en ik ’s ochtendvroeg om zes uur op pad naar Italië. Italianen zijn nog niet zo bekend met het fenomeen cremeren, ze vinden dat maar niks en iedereen kiest dan ook voor een begrafenis aldaar. Dat bleek maar al te gauw tijdens de dienst voor mijn moeder. Geen zachtjes wegglijdende band naar een verhullend gordijn, nee, wij moesten de kist na de dienst, volgen naar een industrieterrein. In een naargeestig gebouw werd de kist, één meter voor een hels brandend vuur, ontdaan van alle kostbare koperen elementen. Dat werd vrij hardhandig gedaan. De kist werd op zijn kant gelegd zodat de mannen er beter bij konden. Ik hoorde het lichaam van mijn moeder heen en weer rollen.

Eenmaal weer thuis stond ik de volgende ochtend in de keuken boterhammen te smeren toen plots de deksel van de vuilnisemmer viel. Hels kabaal, ik schrok me rot en als grapje zei ik toen “Goeiemorgen, Mecht” want zo heette mijn moeder. Het rare was dat de volgende vijf, zes dagen er iedere ochtend onverklaarbaar iets omviel of lawaai maakte in mijn keuken.

De zesde nacht werd ik wakker omdat ik iemand op de gang hoorde lopen. Wederhelft werd er ook wakker van en we hoorden duidelijk iemand naar de kamer van zoon3 lopen. Ik zei tegen wederhelft dat hij effe moest gaan kijken omdat waarschijnlijk zoon1 in zijn slaap naar zoon3 liep. Maar alle zonen lagen rustig op bed en er was niemand te bekennen. Even terloops, zoon3 was het lievelingetje van oma.

Goed, de geluiden hielden op en ik dacht er niet meer aan. Totdat we een dikke drie weken later een aflevering van Kopspijkers keken. Te gast was een mevrouw die beweerde contact te hebben met de gene zijde. Lachen!! Ik geloof niet in die onzin dus amusement verzekerd!!! Tot dat die vrouw zei dat mensen die net overleden waren, contact zochten met hun dierbaren door middel van geluiden, vallende voorwerpen en ander signalen.

Veel witter om mijn neus dan toen ben ik nooit geworden. Ik heb er verder niks meegedaan zelfs niet toen er in het dorp een floeperd kwam die beweerde via persoonlijke voorwerpen contact te kunnen leggen met de overledenen. Was wel moeilijk…

Eén reactie to “pien goes Yomanda”

  1. Vrouwke van S. 16/07/2012 bij 7:20 pm #

    Wow, daar zou ik ook wit van weg trekken. En er vervolgens waarschijnlijk niks mee doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: