de tandenbeul!

29 jul

In  mijn lagere schooltijd kwam één keer per jaar  de schooltandarts langs. Vooral bedoeld voor kinderen uit de wat armere bevolkingsgroepen, zeg maar Henks en Ingrids avant la lettre om ze, de kinderen dan, te behoeden voor een te vroegtijdig kunstgebit. Paps en mams hadden in die tijd al een prothese en de daaruit voortslepende angst voor de tandarts zorgde ervoor dat de kleine Henkjes en Ingridjes  de plaatselijke tandarts te weinig zagen.

Dus, één keer per jaar stond hij daar, een angstaanjagend busje, brutaal geparkeerd op ons speelplein. Op alfabetische volgorde werden die dag kinderen onder dwang één voor één meegesleurd uit de klas. Stuk voor stuk kwamen ze lijkbleek met bebloede proppen watten tegen hun mond terug in de klas en werden met medelijden ontvangen door hun klasgenootjes.

Die hele lesdag verliep niet als normaal, een onzekere spanning hing in de klas en uiteindelijk besloot meester Witteveen voor te gaan lezen uit “De scheepsjongens van Bonte Koe”  Maar zelfs dat kon de gemoederen niet tot bedaren brengen. De zenuwen tierden welig door de lichaampjes van de leerlingen en hier en daar werd spontaan gebraakt en in broeken geplast. Het was de dag van De Tandenbeul!!!!

En dat had zware consequenties voor mij, arm bloedje van zeven jaar én dochter van een tandarts. Een kindertandarts nota bene dus ik hoefde niet op die kotsmisselijk makende alfabetische lijst. Het gevolg hiervan was dat mijn medescholiertjes mij als mikpunt van hun haat en pijngevoelens zagen. U kent het vast wel van vroeger, stoer kunnen zeggen: “Mijn vader is bij de pliessie!”. Nou, dat kon ik dus niet.

In de maand rondom het bezoek van de schooltandarts werd ik beschimpt en uitgescholden. “Jouw vader is een tandenbeul!” en dat vijftien keer per dag. Eerst probeerde ik bijdehand te zijn door te zeggen: ”Als je goed je tanden poetst is er niks aan de hand” maar na vijf keer in elkaar geslagen te zijn hield ik daar maar mee op. Ik accepteerde dat ik de paria van de klas was maar wenste hevig dat mijn vader bij de Pliessie werkte.

Nooit hebben mijn klasgenootjes vrede gevonden met het beroep van mijn vader. Als wraak schreef ik een artikel voor mijn examenbundel op de School voor de Journalistiek. Dat ging over de schooltandarts. En ik was mooi geslaagd!!!

4 Reacties to “de tandenbeul!”

  1. Zjoert 30/07/2012 bij 11:26 am #

    De Schooltandarts is de reden dat ik daarna 25 jr niet meer bij een tandarts ben geweest. Met alle desastreuze gevolgen van dien. Tot 4 jr geleden het echt niet anders meer kon en ik letterlijk onder het mes moest om te redden wat er te redden viel.
    Goede tandarts gevonden die er nog iets moois van wist te maken en sindsdien ga ik fluitend er naar toe. Tot een wortelkanaalbehandeling vorige maand aan toe.
    Gewoon dikke verdoving erin en ze gaan hun gang maar.
    Alles beter dan de pijn en de rommel in je smoel wat het alternatief is….

  2. Ow, ben jij er zo eentje ;-)

  3. Anoniem 06/09/2015 bij 9:20 am #

    Prachtig verhaal, heel herkenbaar maar heb gelukkig een goede tandarts getroffen waar mijn beiden dochters werken.

  4. Lien 01/10/2016 bij 2:06 pm #

    Ik weet het nog, haha! Lekker eigenwijs tegen klasgenootjes dat ze gewoon goed moesten poetsen (waar je natuurlijk gelijk in had). En oh ja: Meester Witteveen en Bontekoe….. dan waren we doodstil! x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: