Houd de dief!

22 sep

Een paar jaar geleden had zoon1 een galabal op de middelbare school. Avondkleding verplicht dus hop, smoking geleend van opa en bij de Zeeman een vadermoordenaar gekocht. Nu loopt zoon1 normaal gesproken op van die bergwandelschoenen en dat staat niet leuk onder een smoking. Vandaar dat ik naar de grote schoenendiscounter op het industrieterrein reed. Vrij snel vond ik een spotgoedkoop paar zwarte schoenen en ging afrekenen. De scanner gleed over de streepjescode en meteen keek de verkoopster mij met opgetrokken wenkbrauwen aan.

“Dit is niet de goede doos, mevrouw” en ik besefte dat ze mij verdacht van het verwisselen van dure schoenen in een goedkope doos. Ik zou niet durven maar van schrik kreeg ik een rood diefachtig hoofd. De verkoopster riep via de intercom assistentie op en ik stond machteloos wachtend, ervan overtuigd dat er snel een politieauto aan zou komen scheuren. De assistentie verscheen met de juiste doos en samen keken ze me minachtend aan. De prijs viel een tientje hoger uit dus vroegen ze me of ik de schoenen nog steeds wilde kopen. Ik zei dat zoon1 die avond het galabal had en dat die prijs geen probleem was. Eén van de verkoopsters zei argwanend dat dat galabal toch veel later dat jaar was en mijn gevoel van geloofwaardigheid donderde met een klap op de grond. Ik betaalde snel en maakte dat ik weg kwam. Zoon1 zag er uit als een plaatje, die avond.

Pas na een paar maanden durfde ik terug, weliswaar met een andere haarkleur en zonnebril om goedkope gympies voor zoon2 te kopen.

Vorige week was zoon3 overvallen door een plensbui en zijn schoenen waren de volgende dag nog niet droog. Dus naar die discounter om een paar reserve schoenen te halen. ’s Avonds besloot zoon dat hij ze toch niet zo mooi vond en ik beloofde hem dat we ze de volgende dag zouden gaan ruilen. Ik gaf de doos met schoenen aan de verkoopster en vertelde wat de bedoeling was. Zij keek naar de schoenen en zei op ijzige toon “Hier is opgelopen”. Lijkt me ook de bedoeling maar goed. “Oh, alleen binnen. Waarschijnlijk moet ik de vloer weer eens dweilen”antwoordde ik luchtig.

Dat hielp niet, over de intercom riep zij expres hard de bedrijfsleider op. Sidderend greep ik de rand van de balie. De bedrijfsleider!!! Dat was serieus. Hij kwam, zag en wreef met zijn vinger over de schoenzolen. “Hier is opgelopen….”. Mij in allerlei bochten wringend vertelde ik dat dat nooit veel geweest kon zijn aangezien we de schoenen nog geen twintig uur daarvoor gekocht hadden. Na een preek van een half uur mochten we weg, met het  retour geld. Ik ga er nooit meer heen tenzij mijn gezicht door een Braziliaanse plastisch chirurg verbouwd is.

4 Reacties to “Houd de dief!”

  1. Helen Soler 22/09/2012 bij 3:37 pm #

    Ooooh wat vreselijk!
    En dan nog blozen ook, terwijl je niets gedaan hebt…

  2. Karin 22/09/2012 bij 7:15 pm #

    Ah wat erg. Ik ben ook altijd bang voor zulke momenten terwijl ik goudeerlijk ben.

  3. Tilly 09/10/2012 bij 3:36 pm #

    In Amerika ( Californie ) wordt zo’n verkoopster onmiddellijk ontslagen. De klant is altijd koning ook al komt hij een halve zool terugbrengen. Have a nice day, Hon

  4. Tilly 09/10/2012 bij 3:58 pm #

    Langeleden,

    Toen ik nog in Utrecht studeerde liepen mijn vriendin en ik bij Claudia Sträter op de oude gracht binnen. De koue kak verkoopsters zagen natuurlijk meteen dat we studenten waren. Wat ze niet roken was dat ik een arme en zij een rijke
    ( ouders) studente was. Met veel meligheid en gegiechel pasten we allerlei truien tot chagrijn van de dames. Uiteindelijk koos mijn vriendin 1 trui, betaalde bij de toonbank , ik pakte de zak en gierend liepen we de winkel uit.
    Lekker verder slenteren over de Oude Gracht. Wat loop je toch te zeulen met die tas onder je arm? Jouw trui, hoor. Maar mijn trui zit in mijn rugzakje!
    Oeps, even kijken. Ja hoor, een nog duurdere angora trui van de dame die naast ons afrekende.
    Wij terug naar de winkel, zij hield de deur open, ik rende naar binnen, gooide de zak op de toonbank, Sorry verkeerde pakje meegenomen, en vloog weer naar buiten. 3 straten verder stonden we pas weer stil.
    Eigenlijk durf ik nu nog steeds niet op de Oude Gracht langs Claudia te lopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: