ik zie ik zie wat jij niet ziet.

1 nov

Vroeger toen er nog geen meubelboulevards waren en zondagssluitingen in acht werden genomen, was het heel wat moeilijker om die saaie zondag door te komen. Maar mijn vader had daar wat op gevonden. Als mijn moeder voor haar obligate middagdutje naar boven verdween nam hij mij en mijn broertje mee op avonturentocht.

Dat ging als volgt. We stapten in de auto, een Citroën die zo grappig omhoog kwam na het starten, en broerlief en ik moesten onze ogen dicht houden. Wij lagen plat op de achterbank met onze gezichten in de kunststoffen bekleding. Autogordels bestonden toen nog niet. En dan begon mijn vader met rijden. De enige aanwijzing die wij kregen bij iedere bocht of kruispunt was dat we steeds weer eerst rechts en dan weer links afsloegen. Na verloop van tijd moesten wij dan raden waar we waren.

Negen van de tien keer was dat bij de vermaarde friettent in Mook waar je friet kreeg in zo’n puntzak met een gigantische klodder mayonaise erop. En waar een old-timer op een drie meter hoge paal stond. Dat wisten mijn broertje en ik natuurlijk allang van te voren maar wij hielden wijselijk ons mond. Daar waren die frieten veel te lekker voor!

Een ander favoriet autospelletje van mijn vader was nummerborden zoeken op cijfers in volgorde. Je begon met 00 dan 01, 02. U snapt het vast wel. Dit spelletje leende zich bij uitstek voor lange afstanden dus als wij uit Frankrijk richting huis vertrokken was dit de ultieme mogelijkheid. Hangend uit de ramen, autogordels bestonden toen nog niet, schreeuwden mijn broertje en ik alle nummers bij elkaar. Enthousiast, zult u zeggen. Ja, dat waren we. Maar onze vader nog net effe ietsjes meer. Toen wij na de urenlange rit eindelijk  Nijmegen bereikten misten we alleen nummer 99. Ja…. Erg hé?  Vaderlief presteerde het om in het zicht van de veilige thuishaven net zolang rond te rijden tot we nummer 99 aan de lijst konden toevoegen.

Over het toen opgelopen trauma vertel ik een andere keer…

Eén reactie to “ik zie ik zie wat jij niet ziet.”

  1. Tilly 02/11/2012 bij 8:07 am #

    Moet een leuke vader zijn. Leeft hij nog?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: