le cirque!!!

6 dec

 

Waren wij op vakantie in Frankrijk met de zonen en kwam er een klein familiecircusje op de camping, dan gingen wij daarheen! Vaste prik. Al weken hingen er manshoge kartonnen reclameborden te klapperen aan de lantaarnpalen met daarop een oerlelijke clown en een onwaarschijnlijk luxe circustent. Tegen de dag dat het circus onze camping zou bezoeken waren zoon1, 2 en 3 al helemaal in Bohémiene sferen en fantaseerden over leeuwen, olifanten en trapezewerkers. En natuurlijk over die heerlijke Franse nougat die je er altijd bij een kraampje kon kopen.

De desillusie was meestal schrikbarend groot. Een klapperend canvas tentje met plastic stoeltjes rond een piste van nauwelijks twee meter doorsnee. Geen leeuw maar een schurftige ezel. De trapezewerker ontbrak eveneens en daarvoor stond in de plaats grootmoeder wat zielloos met kegels te gooien. Vader was natuurlijk de stalmeester. Met een smoking uit de vorige eeuw kondigde hij iedere keer vol trots de volgende act aan.

De twee dochters hadden een show met vijf hondjes die een poging deden synchroom door hoepels te springen. Maar daar was dan eindelijk de echte clown! Grootvader. Zwaar overschminkt  liep hij ietwat wankel naar het midden van de piste om daar echt per ongeluk te struikelen over één van die vijf hondjes. Daarbij vloog de waterspuitende anjer uit zijn handen en kwam hij zelf in de mest van de schurftige ezel terecht. Dat vonden onze zonen nou wel leuk. Dat de nougat daarna meedogenloos afrekende met hun melkgebitjes namen ze op de koop toe.

Een jaar of zes geleden stonden we op een camping in de Dordogne waar met geplastificeerde A-viertjes, aan iedere beschikbare boom, de komst van de show met de kleinste dieren ter wereld werd aangekondigd. Het kleinste konijn, het kleinste varken, het kleinste paardje en dat voor maar drie Euro per persoon! Dat wilden we zien!

Tien minuten voor de tentoonstelling zou arriveren stond ons hele gezin al klaar op de speelweide waar het zou gaan gebeuren. Na drie kwartier stonden we er nog en besloten we verder te wachten in de campingbar. Na nog eens een half uur kwam dan eindelijk een aftandse, uitgebouwde Volkswagenbus het terrein op hobbelen. Samen met twintig Franse kinderen renden wij richting bus! De deur aan de zijkant ging open en langzaam werd er een houten loopplank naar buiten geschoven.

En daar verscheen de ceremoniemeester. Ondanks het vroegmiddaglijk uur was hij al zwaar beneveld en wankelde de plank af met een krijsende big in zijn armen. Het was een big maar toch echt niet de kleinste die ik ooit gezien had. De man noodde ons met wilde armgebaren zijn busje in en daar kwamen we in een verzameling stinkende beesten terecht. Goed, ze waren niet bijzonder groot maar de kleinste van de wereld? Twee kippen, één pony, drie konijnen en één haan. En dat varken dus. De ceremoniemeester verhaalde luidkeels over al die bijzondere beesten, in onverstaanbaar Frans…  Ik heb het nog op film staan. We hebben genoten, was die drie Euro per man meer dan waard!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: