je wordt niet thuis gebracht!!

21 mrt

 

Toen zoon1 zes jaar werd was de tijd aangebroken om een echt, heus verjaardagspartijtje te organiseren. In één van de vele pseudo pedagogische jonge ouders tijdschriften die ik maandelijks helemaal doorworstelde, stond de tip om het aantal genodigden af te stellen op de leeftijd van het jarige kind, plus één. ( het jarige kind). Zeven kinderen, dus. And so be it.

Zoon1 en ik maakten samen  mooie uitnodigingen van plaatjes van Escher, zijn favoriete kunstenaar van dat moment. We bedachten een strak feestplan de campagne en maakten boodschappenlijstjes met taart, appelsap en slingers. Zo planden wij na het uitpakken van de kadootjes en het rondgaan met iets lekkers, een creatief rustpuntje in.  Op verzoek van zoon had ik zeven witte t-shirts gekocht bij de Zeeman en een blik vol textielstiften. Maak je eigen t-shirt was het idee.

Nu woonden wij in die tijd in een klein Betuws dorpje, drie minuten ten zuiden van Tiel. Het merendeel van de ouders was werkzaam in de fruit- en tuinbouw. Ondanks dat vielen er kinderen van hun schoolstoeltje toen zoon1 eens een geschilde kiwi  in zijn trommeltje had. Dat hadden ze nog  nooit gezien. En dat is geen grapje. Maar dan heeft u een beetje een beeld.

Na ongeveer tien minuten vonden de meeste kinderen het wel welletjes dat gepruts met stiften op een t-shirt en al gauw vroegen ze of ik geen cola had. De gelederen begonnen wat te morren toen ik alleen sinaasappel en appelsap kon aanbieden. “Wanneer vertrekken we? “ werd er toen gevraagd.  Ik antwoordde iets te naïef en blij: “Jongens, het feest is nog lang niet afgelopen!! We gaan straks nog leuke spelletjes doen in de tuin en chipsjes eten!”

Angstvallig wierp ik een blik op het activiteitenlijstje, opgesteld door het pseudo pedagogisch maandblad voor jonge naïeve ouders. Ik liep toch echt op schema! Goed, in plaats van een uur waren deze kinderen al na tien minuten klaar met ontwerpen en versieren van hun t-shirts maar als ik dan straks twee zakjes chips per kind zou uitdelen dan kon ik dat wel compenseren.

Toen vroeg één van de jongetjes: “Maar we gaan toch nog zeker wel naar de McDonalds?” En als een troep lemmingen sprongen de kinderen op en renden alvast naar hun jasjes. “Neen”  schreeuwde ik met schrille stem. Zwetend zocht ik het activiteitenlijstje van moderne jonge ouders  weer op om te kijken of daar een antwoord op dergelijke onvoorziene vragen stond. Helaas, ik was op mijzelf aangewezen.  “Wij gaan niet naar de McDonalds! In de tuin liggen ballen en kegels en touwen en ander heerlijk vooroorlogs speelgoed en daar gaan jullie NU meespelen!!”

Onnodig te zeggen dat ik na een uur trillend een fles sterke drank rechtstreeks aan mijn  lippen zette. En dat ik diezelfde avond nog al de abonnementen op moderne jonge oudersbladen de deur uitgooide.

2 Reacties to “je wordt niet thuis gebracht!!”

  1. MCA 04/11/2019 bij 9:22 pm #

    Tip: zoek samen met je kind uit wat het wil doen met de verjaardag en na de uitnodigingen verspreiden, vertel van te voren aan de kinderen/ouders wat je gaat doen. Misschien geen leuke verrassing, maar zeker geen ontevreden kinderen want ze weten waar ze aan toe zijn. En cola bij een feest van 6 jaar: echt niet!

    • pienbetuwe 07/11/2019 bij 5:19 am #

      Mijn jongens zijn inmiddels 27 en 25, hoor. Feestjes geven ze zelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: