het leed dat panty heet

24 mrt

 

Toen ik een baan had waarbij ik regelmatig kantoren van directeuren en personeels managers bezocht kon ik er etiquette gewijs niet meer onderuit. De panty. Het was begin jaren tachtig en onze districtsmanager hamerde er elke vergadering op. “Meisjes, draagt een rok, panty en sierlijk schoeisel!!” Ze was als de dood dat wij, in een noodgeval, met spijkerbroek en stevige stappers de klant moesten bezoeken. Voor alle duidelijkheid, ik werkte in de uitzendbranche, niet dat u denkt aan een ander soort klant en panty..

Er was in die tijd nog geen leuke gebroekte kledinglijn voor ons vandaar dat wij altijd één rampenplan all-size-fits-all rok plus panty klaar hadden liggen in het keukentje op kantoor.

Nu moet u weten en ik spreek dan voornamelijk tegen de mannelijk helft van mijn lezers dat een panty niet lekker zit. Heel erg afschuwelijk zelfs. Negen van de tien keer blijft het glibberige ding bij het aantrekken aan zo’n haakje van je nagel hangen zodat je een brandladder ten behoeve van het Empire States Building veroorzaakt. Zit het gevaarte dan uiteindelijk vacuüm getrokken om je benen dan moet je uiterst behoedzaam langs alle scherpe hoekjes en randjes in je huis manoeuvreren. Op weg naar je auto, nog geen drie meter, voel je het kruis van je panty bij iedere stap zakken.

De beproefde aanpak hiertegen is het dragen van een degelijke, extra onderbroek over de panty heen maar dat doe je natuurlijk niet. Stel je voor dat je een ongeluk krijgt op de werkvloer bij de klant ! Lig je daar met sierlijke panty edoch wanstaltige onderbroek! Dan maar tussentijds sjorren. Bij dit tussentijds sjorren is er wederom sprake van een groot ladder gevaar. Handschoenen heb je niet bij je dus maak je je vingers wat vochtig, trekt je nagels in en probeert zo de synthetische zooi omhoog te wrijven. (ja, ik werkte nog steeds in de uitzendbranche..)

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de statische elektriciteit die je opwekt bij het paraderen over alle hoog- en laagpolige tapijten. Bliksemflitsen uit je hoge hakjes en zelfs het aanraken van een plastic bekertje bezorgde je al een knetterende schok. Aan het schokvrij uit het bedrijfsautootje stappen wil ik niet eens meer denken. Dan zat je panty wel goed maar arriveerde je met een kapsel als dat van de bruid van Frankenstein bij de klant.

Nee, mijn moeder was slimmer. Toen zij jong was en op kostschool zat waren de panty’s met zo’n zwarte naad achterop in de mode. En wat deden die meiden? Met een zwarte pen tekenden ze een mooi streepje achterop hun blote benen. Ze hadden nergens last van!

2 Reacties to “het leed dat panty heet”

  1. petraJansen 24/03/2014 bij 7:09 pm #

    Ja! Herkenbaar! Ze bestaan echt nog, die vreselijke afzakdingen! Heb laatst nog op het station Rotterdam staan hijsen! Maar geen ladders, he! Dat is gelukt!

  2. Odette 25/03/2014 bij 9:34 pm #

    Nog nooit heb ik een panty kunnen heelhouden. Zo blij met legging onder een winterig jurkje :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: