maman fume une pipe

8 mei

 

In mijn eindexamen pakket zat Frans. Ik vond het destijds een leuke taal en je kon mij dan ook om een boodschap sturen naar de boulangerie. De jaren erna, tijdens mijn studententijd ging ik niet op vakantie naar Frankrijk. Hooguit één keer per jaar naar mijn moeder in Italië. Daar spreken ze geen Frans, zelfs geen Engels als je pech had. Dus mijn kennis van de schone taal werd langzaam maar zeker naar de achtergrond verbannen en werd ik nu naar de fornaio gestuurd om een boodschap.

Jaren later kwam ik met wederhelft wel weer in Frankrijk maar omdat hij daar jarenlang gewoond had  sprak hij de taal vloeiend. Ik mikte er steeds Italiaanse woordjes en werkwoorden door en werd honend weggelachen door mannetjes met alpinopetjes op. Dus wederhelft deed de boodschappen.

Tot de zonen op de middelbare school Frans kregen, dat viel niet mee. Zoon1 vertaalde ‘ le cerf volant’ als ‘de geweldadige sheriff’. Omdat ze er alle drie dus nogal moeite mee hadden was ik de afgelopen jaren minstens vier keer per week Franse woordjes en werkwoordvervoegingen aan het overhoren. En ineens kwam het allemaal terug!! Ik snakte naar een vakantie in Frankrijk om heerlijke volzinnen te kunnen spuien maar net dat jaar gingen we niet.

Nu heeft het dorp hier vlakbij qua naam een tweelingzuster in Brabant. Wel veel groter en met een omvangrijk industrieterrein. En dat levert regelmatig wanhopig verdwaalde vrachtwagenchauffeurs op die met een papiertje voor het grote I-bord staan. Laten dat nou negen van de tien keer Franssprekende chauffeurs zijn! Heel mijn ziel en zaligheid leg ik dan in het geven van de juiste route en verklaring waarom ze verkeerd zijn gereden. Ik probeer zoveel mogelijk woorden in mijn zinnen te proppen en sla mijn tentakels om mijn prooi. Ze willen graag verder rijden maar ik ben nog lang niet klaar met ze!

Ik vraag alles over hun jeugd, hun woonplaats, politieke voorkeuren en of ze het paard in de wei hebben staan. Hun angstige gezichten negerend zing ik de Marseillaise, vervoeg ongevraagd vier onregelmatige werkwoorden en vertel vloeiend over mijn drie bevallingen. Na een uur laat ik ze los.

Ze strompelen terug naar hun cabine en kunnen geen stokbrood meer zien. Ik schreeuw nog “L’état, c’est moi!!” en “Partir c’est mourir un peu!” en met gierende banden scheuren ze weg, alsnog de verkeerde richting op. Ik probeer nog hun nummerbord los te rukken om als souvenir mee te nemen.

Met een voldaan gevoel loop ik de Albert Hein binnen en sla een voorraadje Franse kaasjes voor die avond in. En wijn natuurlijk.

4 Reacties to “maman fume une pipe”

  1. ongerijmd 09/05/2014 bij 4:06 pm #

    :)

  2. Odette 09/05/2014 bij 4:23 pm #

    Grijnsch. Une histoire vraiment miraculeuze. Santé! ;-)

  3. beeldberichten 10/05/2014 bij 7:21 am #

    Un peu! Maar wel heel erg leuk.

  4. Rena (@favouriteshoes) 14/05/2014 bij 7:43 pm #

    hahaha Ik kom nooit verder dan handen en voetenwerk in Frankrijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: