oh, denneboom

18 mei

 

De spar in het naburige dorp is ter ziele. De genadeslag werd uitgedeeld door de komst van een grote Duitse super super , iets verder op. Daar kun je als klein Hollands buurtwinkeltje niet tegen op. Voorlopig ga ik als eerbetoon niet naar deze megasuper. Ik kocht dan wel niet alles bij de Spar maar vaak kwam ik tijdens het koken er achter dat ik een belangrijk ingrediënt mistte en kon ik dat binnen zes minuten halen terwijl de pannen stonden te pruttelen.

Kwam ik wel eens te laat dan gingen de rolluiken gewoon weer open voor mij speciaal. Had ik mijn portemonnee vergeten? Geen probleem, betaal morgen maar.

De winkel werd gerund door de Sparmeneer die met de andere Sparmeneer getrouwd was en schoonzus. En omdat het een dorpse super was kwam je nooit weg zonder eerst even bijgekletst te hebben, op de hoogte werd gebracht van het wel en wee in de familie en samen met minstens vijf medeklanten een goed kringgesprek gehad te hebben.

En daarmee kom ik op het huidige probleem. De Sparmeneer is zoekende. Naar zijn nieuwe identiteit. En die kan hij nog even niet vinden. Overdag is hij in het verlaten winkelpand de laatste dozen en kratten aan het inpakken. In zijn eentje. Hij luistert naar de echo van de vele klanten die er ooit waren. Hij wil kinderen een snoepje geven uit het plastic bakje naast de kassa. Er zitten er nog vier in.

Het meest mist hij deze gesprekken zodat hij nu als een soort Sparzombie met uitvallende naalden door de straten van het dorp doolt. Iedereen wordt aangesproken en net zolang vastgehouden tot hij weer op de hoogte is van alle nieuwtjes. Soms komt dat je niet zo goed uit en moet je een sluiproute naar de glasbak verzinnen zodat je niet in de “effe bijkletsen val” van de onttroonde Sparkoning loopt. Vanachter wat struikjes kan hij namelijk zo maar eens tevoorschijn springen en sta je, voor je het weet een half uur, vaak langer te luisteren naar zijn verhalen.

Natuurlijk is dit triest. En natuurlijk blijven we allemaal staan als we hem zien wuiven op de straathoek. We nemen gewoon broodjes en koffie mee. En die hebben we echt niet bij de Lidl gekocht.

Eén reactie to “oh, denneboom”

  1. Roel 20/05/2014 bij 5:18 pm #

    Dit is nog een beschrijving van een hele rustige polderachtige natuurvriendelijke manier van shoppen in de Primark op de Betuwe. Ga nu nooit naar Primark in Zoetermeer.Het verhaal in het kwadraat. Kompleet oorlog is hier, alles mag en kan.Zorgen dat je hier levend uit komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: