me tarzan, you jane

5 aug

 

Alle drie mijn zonen hebben oerdegelijke Hollandsche namen. A la Kees en Willem maar dan anders. Ik trapte indertijd niet in de val die je je kind Koen of Anna liet noemen. Dat deden teveel mensen zodat mijn jongens in de klas zaten met drie Nick’s,  vier Sophie’s en  vijf Kevin’s. In die tijd keek je dan ook helemaal niet op van alweer zo’n ooievaar in de voortuin met bungelend naambordje “Mees” of “Emma”.

Dus toen zoon1 eens huppelend na een telefoontje van Katinka door de gang heen rolde, was ik aardig gerustgesteld qua namen van toekomstige schoondochters. Helaas belde zij niet meer en tegen de tijd dat zoon3 zich met het andere geslacht ging bezig houden hoorde ik Tessa en Lisa.

Toen ik nog op de lagere school zat heetten de meeste jongens Hans of Paul. Er zat één Louie in mijn klas, exotischer hadden we niet. De meisjesnamen waren duidelijk uit de Franse periode. Monique, Angelique, Jacqueline, Manon, Dominique en Desiree.

Waren mijn jongens meisjes geweest dan hadden ze Charlotte, Martijn en Hannah geheten. Hierdoor  kunnen ze nog wel eens oogbol rollend van de bank afglijden. De afschuw!! Zo heten meisjes niet! Die heten Britt, Indi-Sun, Yaël of Aleesha.

Met dit in gedachten is zoon3 dan ook helemaal niet blij met zijn  naam. De vrienden heten Diego, Jason, Jim of Yannick. Tijdens  de afgelopen WK wedstrijden riep hij dan ook geïnspireerd dat hij voortaan Memphis genoemd wilde worden. Dit heb ik er uit kunnen slaan.

Het lijkt wel of alle aanstaande ouders alleen maar naar Amerikaanse soapseries kijken en hun kinderen opzadelen met een, zonder spellen, niet te reproduceren naam. Heel hun leven moeten deze kinderen zeggen: Nee, met twee keer een ‘e ‘ en ‘ch’ in plaats van een ‘g ‘ om fouten in identiteitspapieren te voorkomen.

Gelukkig geven hun achternamen geen problemen. Stevige uit de klei getrokken namen als Jansen, De Vries of De Jong. “Chastitty van Wijk, neemt u tot uw wettige echtgenoot Freedom Dirksen? “ Nee, hè?

Heb ik het nog niet eens gehad over de arme meisjes die Maartje, Brechtje, of Lotje heten. Groeiden zij uit tot potige dames, voelden ze zich verplicht hun namen zonder ‘je’ te noemen. Maar goed, als ik een jongen was geweest hadden ze me Bart genoemd. Klinkt ook niet, Bartindekop….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: