draaideurconstructie

6 aug

 

Het ziekenhuis waar ik zo nu en dan kom heeft zo’n enge vissenkomdraaideurachtige ingang. Een soort schoepenrad waar je alleen met de juiste timing in kan springen om er weer uit te komen. Ik snap dat eigenlijk niet zo. Hadden we het over de ingang van bijvoorbeeld de Ikea, ja vooruit. Daar staat een springende massa kooplustige mensenmassa te wachten om er in te worden gelaten. Ik kan me zo voorstellen dat je dat enthousiasme wat minder hebt bij het betreden van een ziekenhuis.

En ook bij het verlaten van het gevoelsmatig wat dubieus pand als een ziekenhuis, zie ik de mensheid niet spits reageren op het juiste moment  dat ze die roterende draaimolen moeten bestijgen. En dan heb ik het nog niet eens over de mensen voor en achter je. Op een of ander manier moet dat allemaal vloeibaar in de beschikte ruimte kunnen passen.

Het gaat om het juiste moment, de perfecte timing van je voet om in het ronddraaiende proces mee te kunnen doen. Zo durfde ik jarenlang als klein meisje niet de roltrap in de V&D naar beneden te nemen. Ik stond daar bovenaan met mijn voet bungelend boven de neerwaarts gaande treden te wachten op het juiste moment. Wachtte ik een seconde te lang dan moest ik blijven staan. Dit alles was een langdurig proces, mensen achter mij begonnen te vloeken of voor Dokter Phil te spelen alhoewel niemand die toen al kende.

Goed, ik kwam dus uit het ziekenhuis, het was nog vroeg en de mensenmeute moest nog op gang komen. Dus heerlijk rustig stapte ik in mijn eentje de draaimolen des doods in. Naast deze contraptie is een gewone deur die met één druk op de knop geopend kan worden. Bedoeld voor mensen in een rolstoel want je wil je niet voorstellen hoe dat moet met een rolstoel in die helse sapcentrifuge.

Toen ik halverwege de draai was zag ik in mijn ooghoek een man door de rolstoelingang heen snellen. Het was een heel klein ooghoekje maar toch registreerden mijn hersens: “Bekend persoon! Bekend persoon!”  Bij een tweede, goede, blik bleek dat ook zo te zijn. Het was mijn vader. In een reflex draaide ik me half om en riep zijn naam. Hij reageerde niet dus klapte ik luid in mijn handen. Ik vergat dat ik in een hermetisch, luchtdicht afgesloten langzaam draaiende ruimte zat.

En toen deed ik iets waar deze moderne sluistoestellen niet op berekend zijn. Ik keerde om en liep in tegengestelde richting. Ja hallo, het was wel mijn vader, hoor! Door allerlei ingebouwde veiligheidsmaatregelen stokte het mechanisme en bleef ik in het zwarte gat tussen binnen en buiten hangen. En het was zo rustig op dat tijdstip…

Een paar minuten bleef ik in mijn vissenkomgevangenis hangen, ik piepte nog zachtjes “Papa” en zo noem ik hem al dertig jaar niet meer. Kun je nagaan. Uiteindelijk kwam er iemand aan die ook naar buiten wilden en het monster startte weer langzaam op. Dankbaar zuurstof opsnuivend stond ik buiten. Mijn vader zag ik niet meer en ik durfde niet meer terug.

3 Reacties to “draaideurconstructie”

  1. Sophie Luderer (@SowieSophie) 06/08/2014 bij 9:32 pm #

    Hm, Pien… Werkende in het CWZ vraag ik me nu dus af: is dit bij ons of bij onze grote zus verderop in de stad? Ga meteen onze ziekenhuis even attenderen op onze draaimolen des doods…

  2. folkertrath 07/08/2014 bij 12:26 am #

    Weg met die deuren, weer een leuk verhaal, mooi hoor

  3. V.U.S.S. 07/08/2014 bij 6:20 am #

    De V&D-roltrap! Ook een van mijn jeugdtrauma’s zo diep dat ik tegenwoordig het liefst heel hard wil gaan klappen als een van mijn kinderen gewoon een roltrap opstapt (naar beneden dan he!). Ik vind het zo knap van ze….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: