rechts heeft voorrang!

25 aug

 

Zoon3 is al dagen aan het leren voor zijn theorie examen. Let wel, voor de scooter, hè? Want dat moet ook tegenwoordig. Sprong je vroeger als nozem gewoon op je Tomos of Zundapp en maakte je ’s Neerlands wegen onveilig zonder helm ook nog eens, nu kan dat niet meer.

Er worden prijzige cursussen voor het theoriegedeelte gegeven en voor het praktijkexamen rijd je minstens een paar keer de provincie rond voordat je opmag. En denk nou niet te makkelijk over dit alles, zoals ik deed ooit. Op vijfentwintig jarige leeftijd moest ik theorie-examen doen voor mijn rijbewijs-B. HBO-opleiding keurig afgerond, werkzaam bij een verzekeringsmaatschappij, ik zou dat examentje wel even doen. Ik las het boekje een paar keer door en ging vol vertrouwen naar het CBR in Utrecht.

Dat viel tegen. Ik zakte als een baksteen. Dus ben ik blij dat zoon3 zo’n cursusje volgt en tot diep in de nacht met zijn neus in de theorieboeken zit. Ik verbaas mij niet als ik hem ’s ochtends in de badkamer politieman gebaren zie oefenen en tijdens het eten speelt hij gevaarlijke verkeerssituaties na met de doperwten op zijn bord.

De eerste cursusdag was in Arnhem had wederhelft gezegd dus zaterdagochtend vroeg reed ik zoon3 met de auto daarnaar toe. Wij kwamen tien voor negen aan maar zagen geen tekenen van leven. Dicht hek, geen leergierige medescooteraars. Na een telefoontje aan het thuisfront bleek dat wij een ander gebouw in Arnhem moesten hebben.  Met vijf minuten speling presteerde ik het om een goed voorbeeld te geven en zonder noemenswaardige overtredingen het andere pand te vinden.

Toen wij daar om precies op negen uur arriveerden, was ook hier niets te zien. Geen fietsen, geen moeders met auto’s, geen receptionistes of docenten. Op dat moment begon mijn linkerooglid te trillen. Ik heb een hekel aan te laat te komen. Een paar dagen ervoor waren zoon3 en ik toevallig door een wegomlegging vreselijk verdwaald en nog vreselijker te laat gekomen voor een andere afspraak en daar droomde ik nog van.

Naarstig greep zoon3 zijn mobiel en belde naar huis. Wederhelft had immers de afspraak met de rijschool gemaakt, misschien wist hij waar we dan wel moesten zijn. Door de telefoon hoorden wij nerveus geritsel in papier stapels en uiteindelijk een piepstem die zei:” Jullie moeten in Nijmegen zijn…”

Als zoon3 zakt voor zijn theorie dan is dat mijn schuld. Ik heb minstens twee begrafenisstoeten doorbroken, vier rode lichten genegeerd, zes fietsers geen voorrang verleend en een arm van een aanwijzingen gevende politieman van zijn romp gereden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: