Op naar de bloedkuul!!

15 sep

 

Afgelopen weekend ben ik voor het eerst in mijn leven naar een voetbalwedstrijd in een heus stadion geweest. Niet geheel vrijwillig, de mannelijke leden van het zaterdagavondclubje hadden dit nadrukkelijk en met niet nader te benoemen lijfstraffen geëist . Aangezien ik voetbalwedstrijden toch altijd een beetje associeer met rellend en vuurwerk en stoeltjes  gooiende mannen, was ik best een beetje nerveus. Nou was de bijnaam van dat stadion ook nog eens de bloedkuul. Ik bedoel maar.

Onderweg in de bus vroegen wij, onwetende vrouwen dus ook duidelijke instructies aan de ervaren stadionbezoekers. Welke gebaren mochten wij absoluut niet maken? Was het toegestaan  om te klappen bij een doelpunt van de tegenpartij? En of ze ons de buitenspelregel nog één keer wilden uitleggen.

De mannen verzekerden me dat grootschalige ME optredens niet standaard waren dus enigszins gerustgesteld bonjourde ik met mijn entreekaartje richting ingang. Daar moest ik mijn ticket voor een scanner houden. Dat is nooit mijn sterkste punt.  Ik hou de code altijd voor het verkeerde venstertje en bij dit apparaat moest ik bijna gelijktijdig een soort karnapparaat induiken. Je weet wel, zo’n  ding dat in grote bakken melk ronddraait. Vastgeklemd tussen traliewerken werd ik aan de andere kant van de muur uitgespuugd. Daar stonden zo’n man of vijf vervaarlijk uitziende veiligheidstiepjes.

Een mevrouw vroeg mij heel vriendelijk of zij in mijn tas mocht kijken. Natuurlijk mocht dat, er zat niks in. Behalve mijn portemonnee, reserve panty, batterijtjes voor mijn hoorapparaat, tampons, zakdoekjes, afsprakenkaartjes, lippenstift, zaklampje, medicijnen, notitieblokje, drie pennen, plastic zakjes, statiegeldbonnen, kaugom, foto’s van mijn dierbaren, een mueslireep, paperclips,  nagelvijltje, telefoonoplader, mijn mobiel, busje haarlak, sigaretten, adressenboekje, aansteker, mondspray, foto van mijn lief, een stukje touw, twee kleverige dropjes, mijn sleutelbos, een kurk (?) en een stripje keeltabletten.

Er was niet eens plek voor een agressief moordwapen of dodelijke vuurpijl. Terwijl de mevrouw zich door deze inhoud heen worstelde zag ik vanuit mijn ooghoek dat de mannen uit het gezelschap gefouilleerd werden. Ha, dat was stoer! Ik verheugde me nu al! De mevrouw was klaar en ik mocht een stapje verder in de veiligheids hiërarchie. Glimlachend trok ik mijn buikje een beetje in en stelde me welwillend op tegenover een potige bewaker. Die bewaker wees echter met zijn arm om aan te geven dat ik door mocht lopen. Niks fouilleren, niks hongerige zoekende mannenhanden aan mijn lichaam! Gedesillusioneerd betrad ik het stadion.

3 Reacties to “Op naar de bloedkuul!!”

  1. Odette 16/09/2014 bij 5:40 am #

    Dat fouilleren! Mutske :)
    En….heeft enneesee gewonnen?

  2. frietjemet 19/09/2014 bij 6:36 pm #

    De volgende keer stoppen we de vuurwerkbommen in jouw BH.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: