Buitenspel!!!!

18 sep

 

Vanuit de catacomben van het voetbalstadion klommen we via hufterproof betonnen trappen omhoog. Eerst hadden wij ons geld ingewisseld voor zachte plastic muntjes, ik denk vanwege kwaadaardig werpen met harde voorwerpen. Alhoewel…zelfs de meest enkelvoudige hersencel hebbende hooligan zou niet gauw zijn Euro’s op het veld smijten. U merkt, het hele stadiongebeuren is mij vreemd en ik nam mij voor nergens meer van op te kijken.

We kwamen bij onze plaatsen aan en ik was blij verrast dat onze plastic kuipjes nog niet losgerukt waren uit het beton. Ik keek spiedend om mij heen, zag nog geen ME-ers klaar staan en ging redelijk comfortabel met mijn biertje zitten.  In een plastic bekertje, uiteraard!

Allereerst viel mij op hoeveel kleiner het veld was dan op de televisie! Ha, deze afstanden tussen de goals waren nog wel te doen. Daarna zag ik op de middenstip een groot rond plat spandoek liggen met de kleuren van NEC erop. Of Eniesee, mag ook. Gniffelend stootte ik mijn novice-voetbalsupporter aan en voorspelde minstens dertien struikel momenten. Ik werd gelijk afgestraft door de prof-voetbalsupporter rechts van mij. “Dat halen ze zo weg, muts!” Wist ik veel, op televisie blijven die dingen de hele negentig minuten zichtbaar.

Er kwamen twee-en-twintig dwergvoetballertjes het veld op lopen, zwaaiend met topzware vaandels. Ha, dacht ik, de wedstrijd gaat beginnen. Dat was dus niet zo. Eerst gingen die kleine mannetjes netjes in een rij staan en werden alle grote mensen voetballers het veld opgejuicht, maar pas na het noemen van hun naam, leeftijd, haarkleur, lievelingstoetje en schoenmaat. O ja, en burgerlijke staat.

Inmiddels waren wij zo’n twintig minuten verder en begreep ik waarom ze deze stukjes er bij Studio Sport altijd uitknipten. Maar goed, daar was dan uiteindelijk de toss. Ineens begon het hele stadion te joelen, had iets met de verkeerde kant te maken maar ik vroeg wijselijk niet verder.

Bij iedere actie met de bal door de thuisclub werd er enthousiast geklapt. Ik deed hier niet aan mee, kom nou, we kwamen voor doelpunten toch? Het fluiten als de tegenstander alleen al naar de bal keek liet ik ook langs mij heen glijden.

Na nog zo’n vijftien minuten verloor ik mijn belangstelling voor de wedstrijd en ging eens goed zitten om de Nijmeegse voetbalsupporter te bestuderen. Ik zat er tenslotte middenin! Kansen zoals alleen Jane Goodall ooit had met haar primaten! Naarmate de bal het doel van de tegenstander naderde werd de hele stadionbevolking één primair, gorgelend en opzwepende oervorm. De bal vloog een dikke twee meter over de lat en de oervorm braakte een snoeihard, wellustig OEIIIIII uit!

De betonnen muren vertoonden scheuren en ik begon mij ernstig zorgen te maken over het effect van een heus doelpunt! Lang hoefde ik niet te wachten. Floep, daar vloog de bal ogenschijnlijk makkelijk achter in het net. De oervorm barstte uit in een gezamenlijke bronskreet die alle mannetjes herten binnen een straal van dertig kilometer deed verbleken. Het zwelde op tot het niveau van zestien parende olifanten en kwam tot een climax van zo’n twintig Tyranosaurus Rexen. Ja, sorry, ik zat er middenin, op televisie knippen ze dat er, denk ik, ook uit.

Gelukkig sprongen mijn hoorapparaatjes volledig op tilt en in het rood en weigerden ze de rest van de avond dienst. Of we weer meegingen, volgende week? Ik veins een voetbalknie…

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: