O jee, o jee, mijn decolleté

15 okt

Oktober. Borstkankermaand. Blegh, ik hou absoluut niet van speciale thema-dagen, de dag van de secretaresse, vaderdag, uit-de-kast-komdag, en al helemaal niet van een hele maand!! In deze borstkankermaand struikel je overal over termen als  ‘Overwinnaars’  (Klets, er valt niks te overwinnen, je hoopt dat je mazzel hebt) en ‘Vechters’  (Jij vecht niet, dat doen die gore medicijnen, straling en chemo voor je). Er worden eigenschappen toegedicht aan vrouwen met borstkanker die in mijn visie helemaal niet van toepassing zijn. Let wel, mijn visie.

Uitgerekend in deze oktobermaand krijgt mijn decolleté voor het eerst in vijftig jaar een diepere betekenis. Dieper als in de, volgens Midas Dekkers, zo begeerlijke leegte tussen mijn twee borsten. Mijn rechterborst is na zes jaar van een mislukte siliconen Baywatchtiet, gerestaureerd tot een echte van mensenvlees. Uit mijn eigen buik. Zij, laten we het maar even vrouwelijk houden, is nog niet helemaal klaar, er volgen nog wat puntjes op de i cq borst maar ik ben himmelhochjauchzend blij met haar.

Deze maand word je doodgegooid met foto’s van gehavende borstkankerpatienten. En maar roepen in Libelle/Margriet/Viva-stijl : “Wat ben je mooi!” Sodemieter toch op!! Er is niks moois aan een vrouw met een geamputeerde tiet! Er mist wat en het ziet er niet uit. Prima als men daar vrede mee heeft maar ik had dat niet. Iedere ochtend in mijn blote kont voor de spiegel dacht ik “Het klopt niet”.

Natuurlijk is doodgaan met allebei je borsten intact een stuk vervelender vandaar dat de vrouwen die de borstkankerpech hebben besluiten tot deze behoorlijk drastische amputatie of amputaties. Maar ga ons nou niet pamperen met Amazones en oorlogs- en gevechtstermen. “Trots op je kale kop” Flikker toch op, ik was helemaal niet trots, ik jankte mijn ogen uit die kale kop! Mensen die zoiets zeggen zouden het voor de lol zelf eens moeten proberen.

Goed. Oktober. Natuurlijk ben ik blij dat er aandacht aan besteed wordt en dus, want daar gaat het om, meer geld wordt ingezameld voor onderzoek  etc. Als tenminste Pink Ribbon haar lesje geleerd heeft. En er zullen best vrouwen zijn die zich gesterkt voelen door al die bovengenoemde termen.

Ik heb kanker niet overwonnen. Het is gewoon over. Net als een griep, hartinfact of malaria. Daar heb je echt geen vechtersmentaliteit voor nodig. Gewoon ondergaan en het beste hopen. Stel je toch voor dat ik al die vriendinnen die inmiddels zijn gestorven aan borstkanker postuum zou uitmaken voor loosers, lafaards en slappelingen? Mazzel hebben, dames, dat is het enige.

11 Reacties to “O jee, o jee, mijn decolleté”

  1. frietjemet 15/10/2014 bij 6:37 pm #

    Ik heb toch best veel bewondering voor hoe ik het jullie heb zien ondergaan. (Jullie zijn Pien, Maria en Ivette.)

    Maar hoe moet ik dat dan noemen?

  2. Gaby Does 15/10/2014 bij 7:32 pm #

    Geweldig stuk…….

  3. Marjanne 16/10/2014 bij 6:22 am #

    lieve Pien wat ben ik blij dat jij je tieten weer kunt laten zien. Jouw openheid en je ongezoute mening, ik houd ervan. Niks vechten, overwinnen en meer van die overwinningskreten heb je nodig bij de diagnose kanker. Ik kan dan beter het bijltje er nu al bij neer gooien. sinds 2 wk. diagnose darmkanker en sinds deze week 1 longcarcinoom. Aan het begin van een traject waar ik heel veel doorzettingsvermogen voor moet hebben en energie oplaadpunten. Ziek zijn is geen wedstrijd! Dikke kus. Ik kom ze tzt graag een X geheeld bekijken.

  4. wjfrijling 19/10/2014 bij 11:02 am #

    De rauwe waarheid en de onvolwassen mensheid in beeld gebracht. Mooi.

  5. Rob Busman 05/10/2015 bij 5:54 pm #

    Ik heb het van zeer dichtbij meegemaakt. Je slaat de spijker kneiterhard op de kop. Zo is het en niet anders.
    Chapeau

  6. francisca 09/10/2015 bij 9:02 am #

    Totale onzin en zuur bericht, de valkuil van ieder mens die een trauma ondergaat het bagatelliseren van andermans gevoelens en ideeën.
    Het is nooit over tenzij je dood bent, je geneest nooit meer!
    Ik vecht, mentaal!
    Ik overwin, mezelf en mensen zoals jij.
    En ook ik kan jouw probleem, ideeën en ziekte bagatelliseren.
    Laat de mensen in hun waarden Pien, Zoals ik jou ook in jouw waarden laat.
    Mijn excuses voor mijn reactie, ik bagatelliseer ook nog al makkelijk problemen van anderen sinds ik zelf borstkanker heb, drie kinderen verloor en nu thuis zit met twee werkeloze kinderen en een man met PTSS.

    • pienbetuwe 09/10/2015 bij 5:09 pm #

      Ik schrijf heel duidelijk dat het mijn visie betreft. Als jij je liever zielig vindt met eventuele kwalen mag je dat helemaal zelf weten.Get a life and try a smile.

      • francisca 09/10/2015 bij 5:17 pm #

        ik vind het zo lief van jou Zoals je meeleeft.

        Heb een fijn leven Pien. Sorry dat ik je idyllische leven verstoorde met mijn visie

        Iedereen heeft recht op een mening.

  7. francisca 14/10/2015 bij 6:41 am #

    Sta je nu werkelijk zelf zo zwak in het leven, dat je bijval moet zoeken op twitter?
    Het valt me tegen van je, dat juist jij, zo slecht leest en sarcasme en cynisme zo slecht herkent .
    Niets geleerd tijdens je opleiding journalistiek?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: