Born to be wild.

24 okt

En daar ging hij. Zoon3 op de scooter met zijn nog naar drukinkt ruikende, kersverse rijbewijs op zak. “Waar ga je heen?” vroeg ik volstrekt overbodig. “Oh, gewoon zomaar ergens “ was zijn antwoord. En als man van de wereld zette hij zijn helm op zijn hoofd zodat hij nog een kop groter dan ik was en vertrok

Maar ik herkende de signalen. Toen zoon1 op zijn zestiende scootervaardig was stond hij op de drempel van zijn ouderlijk huis en snoof luidruchtig de buitenlucht op. Vervolgens sprak hij de historische woorden “Vrijheid! Eindelijk!!” en verdween uit mijn plattelandsuitzicht.

Zoon2 had dat wat minder op zijn zestiende. Hij zag de scooter meer als een hulpmiddel om zo snel mogelijk van B naar A te komen. Als in van school naar huis. Nou moet u niet denken dat wij aan de andere kant van de planeet wonen. Dat valt reuze mee. Alleen, als je op de fiets naar je vrienden wilde gaan dan kostte je dat al gauw een minuut of vijftig. En dat is best veel, zelfs voor pubers.

Vandaar dat ik al jaren in een overmaatse auto reed, er moest immers plek zijn voor tenminste drie vriendjes op de woensdagmiddag. En toen de mannen op hockey zaten kon ik toch de helft van het team herbergen en veilig bij de concurrent afleveren.

Aan deze trips kwam langzaam en steeds vaker een einde tot alleen zoon3 nog over was met zijn fietsje. Hij wilde nog wel eens bellen tijdens een oeveroverstromende regenbui en dan sprong ik maar al te graag in mijn kilometervreter om hem op te pikken van waar dan ook. Ik had toch zo’n handige fietsendrager op mijn trekhaak zitten, dus!

Dat al is nu verleden tijd. Mama-taxi gaat met pensioen. Ook al is mijn auto nog steeds groot, een scooter krijg ik er niet meer ingepropt.

Dus daar ging hij afgelopen donderdag met zijn fonkelnieuwe rijbewijs op pad, ergens naar toe. Het stormde die avond, codes rood en geel werden afgegeven, de hagel en regen zwiepten om je gezicht. Na anderhalf uur belde hij op. “Het stormt en onweert nogal dus ik blijf hier even schuilen tot de bui weer over is”. Hij was in Bemmel en Huissen geweest en stond nu onder de luifel van een Duitse super hier in de buurt.

De mannen thuis bonden mij, als Odysseus, vast aan één van de houten staanders in de woonkamer. Zelf hoefden ze niet eens zeewier in hun oren te proppen. Zacht wenend zat ik mijn tijd uit tot zoon3 geheel zelfstandig én ongeschonden zonder ingeslagen bliksem in zijn scooterhelm weer thuis kwam.

Te koop:  Grote auto  t.e.a.b.

Eén reactie to “Born to be wild.”

  1. Odette 24/10/2014 bij 8:06 pm #

    Die moeders toch 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: