Dag Will

4 nov

 

En daar lag hij dan. Mijn buurman. Will. Ik zie hem nog voorbij scheuren in de zomer op de motormaaier in zijn korte broek en blote buik. Nu lag hij in zijn mooiste overhemd koud en kil in een kist. Ik zag aan zijn gezicht dat hij pijn had gehad. Zijn rechter mondhoek onherstelbaar verzakt. Een frons tussen zijn wenkbrauwen die ik niet kende. Dit was Will niet.

Ik aaide zijn hand. Die was koud. Will was tenslotte al acht dagen dood. Ik dacht aan zijn laatste Twitterbericht aan mij. Waarin hij vertelde dat hij op mij gestemd had bij een verhalenwedstrijd.

En aan een verschil van mening dat we hadden waarop ik hem twee pompoenplanten bracht als zoenoffer. En dat hij tijdens de buurtbarbecue geniepig glimlachend meldde dat de slakken niets overgelaten hadden van die planten.

Nu is hij er niet meer, mijn buurman met de scheve jongenslach.

 

3 Reacties to “Dag Will”

  1. Door Suzanne 04/11/2014 bij 7:16 pm #

    Mooi geschreven…

  2. VvS 05/11/2014 bij 10:05 am #

    Ik wil echt nooit opgebaard liggen. En zo lang nog wel. Maar mooi geschreven weer Pien.

  3. Ton Alting 05/11/2014 bij 4:11 pm #

    Mooi stukje Pien.

    Verstuurd vanaf mijn iPad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: