Belinda

14 jan

Met mijn vriendinnetje van de lagere school ging ik naar de middelbare. De hoofdmeester had mij een huishoudschool advies meegegeven maar nadat mijn ouders een sit down strike hadden gehouden bij het schoolhek werd dat minzaam omgezet in een Mavo-advies. Nog later begreep ik van mijn ouders dat de politieke activiteiten van mijn vader in het verkeerde, rechtse, keelgat van de hoofdmeester waren geschoten en dat dit een zielig terugpak-vertoninkje was geweest.

Mijn eerste rapport was dusdanig goed (met onder andere een acht voor wiskunde) dat mijn ouders mij verplichtten het te laten zien aan de meesters van de lagere school.  Het schampere lachje oefenden wij weken van te voren in.

Maar goed, daar gaat dit stukje niet over. Op mijn middelbare school had je in de pauze de keuze tussen de rookkelder en de niet-rokerskelder. Nu waren mijn vriendinnetje en ik van die hele brave meisjes. Appelsap van thuis mee in immer lekkende bekers en een boterham met hagelslag. Als wij dan eens een broodje kroket bestelden in de schoolkantine, dan sidderden wij weken na van de verboden pret.

De populaire jongens en meisjes pauzeerden natuurlijk in de rookkelder. Daar gebeurde het! Het echte rauwe ware leven! Wij zaten met onze sneetjes (brood) in de drie keer zo kleine niet-rokerskelder waar alleen maar John Lennon uit de speakers kwam. Terwijl die volgens ons toch echt ook rookte!

Om niet geheel achter te blijven besloten mijn vriendinnetje en ik op een middag om te leren roken. Wij pikten twee sigaretten van haar moeder. Belinda Menthol. Ik droom nog wel eens zweterig van dat plaatje op de verpakking.

Met allebei een sigaret in onze jaszak slopen we naar het uiteinde van hun tuin en klommen over een muurtje. Daar achter stonden wat struiken en bomen op het terrein van onze oude lagere school. Onder een zwaar bloesemende Japanse kers rookten we onze eerste sigaret. We voelden niks. Geen euforiegevoelens, geen hoestbuien. Was dit het nou?

De dag erna glipten we gewoon de niet-rokerskelder weer in en dronken onze appelsapjes uit immer lekkende bekers. Wel  vertelden we stoer aan de rokende vriendenkring dat wij het hadden gedaan!!

Ongeveer een week later werd ik voor het eerst ongesteld. Dat hield in dat ik twee dagen kotsend boven de wc hing en krom liep van de buikpijn. Mijn afwezigheid moest natuurlijk verklaard worden in de vriendenschare. Was ik ziek? Wat had ik dan? Mijn vriendinnetje vertelde toen aan iedereen dat ik een sigaret had gerookt en daar helemaal ziek van was geworden.

Ondanks haar goede bedoelingen ben ik toen op zoek gegaan naar een andere vriendin. Ja, want hée, je wilt natuurlijk wel een beetje stoer overkomen.

5 Reacties to “Belinda”

  1. wendy 21/01/2015 bij 1:02 pm #

    En nu rook je niet meer?

    • Marieke 16/06/2015 bij 4:47 pm #

      En Wendy rook jij wel dan?

  2. Anna 22/01/2015 bij 9:46 pm #

    Pien ,wat schrijf je toch een heerlijke, herkenbare stukkies…..Heb nu trouwens echt pien in de kop….Een verlengstuk van een een snot verkoudheid. Plé rollen vol gesnoten en nu een neus , roder dan die van Rudolf….Kusje erop? :-)

  3. Lien 01/10/2016 bij 5:43 pm #

    Pien! De sigaretjes van mijn moeder :-)! We vonden er niets aan, maar deden het toch. Ik geniet van deze jeugdherinneringen met jou. xx van het vriendinnetje uit dit verhaaltje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: