Weekend retourtje.

15 feb

De trein van Assen naar Arnhem was niet eens bijzonder volgevuld. Plek zat maar omdat er van mijn gezelschap een zware hutkoffer vol boeken mee moest, zaten wij noodgedwongen op de plek die doorgaans gereserveerd is voor de VouwFietsForenzen. Die uitklapbare stoeltjes daar bevinden zich tegenover het toilet en toen ik zag dat de vloer kleddernat was van een blauwige vloeistof dacht ik meteen naïef dat de wc iets te grondig was gereinigd door de schoonmaker.

Die verdenking liet ik echter meteen varen toen ik een van onze medereizigers bekeek.  Een man, jaartje of dertig met een verwilderde blik in zijn ogen. In zijn handen een fles Blue Curacao waarvan hij de resterende inhoud, met een tremor van daar tot aan Nijmegen, in een reisflesje probeerde te gieten. Na de Blue Curacao volgde een half leeg blikje bier en alles werd, mede dank zij de schuddende trein, tot een cocktail geshakted.

Gelukzalig zette de man het brouwsel aan zijn lippen en begon toen in volle verliefdheid en overgave tegen het flesje te praten. Op dat moment begreep ik dat wij misschien niet met een doorsnee burger te maken hadden. Dat had ik overigens eerder kunnen weten want de man had zijn reistas op wieltjes omwikkeld in roze badstof en uit die tas staken allerlei vreemde attributen.

Ook was hij hartje winter slechts gekleed in een t-shirt met korte mouwen en een mottige trainingsbroek. De rest van zijn kleren lag op een hoog stapeltje naast hem. Wij mochten het ledigen van de fles met blauwe drank in alle intenties meemaken. Niets bleef ons bespaard in deze onbedoelde eenakter.

Toen stond de man op. Na twee passen maakte hij een vervaarlijke slingerbeweging maar zoals dronken mensen doen keek hij lachend naar beneden om meteen de oneffenheid in de vloer de schuld te geven van zijn gestruikel.

Iets verderop in de hal was nog een prullenbak en daar propte hij de lege fles Blue Curacao in. Hij schuifelde terug naar zijn plaats en liet zich met bijpassende geluiden op zijn stoel vallen. Vervolgens haalde hij twee potjes vla uit zijn knalroze reistas. Luid begon hij aan de deksels te snuiven. Hij praatte tegen de chocolade variant om vervolgens het aluminiumpje van de gele te halen. Dat aluminiumpje verdween geheel in zijn mond en kwam er als gemuteerde vorm weer uit.

Net toen ik dacht dat het niet veel erger meer kon stak de man zijn wijsvinger in het bakje gele vla. Die vinger doopte hij met een ronddraaiende beweging in de vla en daarna in zijn mond. Met begeleidend gesmak. Op dat moment haakte ik af en deed alsof ik mij verdiepte in mijn boek.

De vlaflippende man sprak tegen het overgebleven publiek: “Ik zie in jullie lichaamstaal dingen die mij niet bevallen”.  Gelukkig was het publiek verstandig genoeg om hier niet op te reageren. De man begon toen tegen zijn potje haargel en tandenborstel aan te praten. Dat vond ik toch wel knap, dat hij glijdend over de Blue Curacao, naar het toilet verdween om zijn tanden te poetsen. Wij mochten gelukkig in Zwolle overstappen op een andere trein.

Eén reactie to “Weekend retourtje.”

  1. Mirjam 15/02/2015 bij 9:37 pm #

    Wahhahahahahaha! dat gebeurt niet vaak, dat ik misselijk word van geschreven tekst. Ontroerd? Ja! Vrolijk? Ja! Maar misselijk? Nee, eigenlijk nooit. Nou ja, tot nu dan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: