Ik zie , ik zie, wat jij niet ziet.

16 mrt

Zoon2 had vroeger de scherpste ogen van ons allemaal. Reden we langs een bosrand dan schreeuwde hij “Een hert!! “ terwijl wij alleen maar bomen zagen. Op weg naar familie zei hij plotseling: “Hè, daar stond eerst een lege fles cola op de vensterbank!” terwijl wij een flatgebouw passeerden met wel vijftig ramen.

Dus toen hij eens op vakantie riep “Daar loopt een kameleon! “  keken wij natuurlijk nieuwsgierig naar de grond en wegkant. Waar, waar, wetend dat zoon2 alle details altijd perfect zag. Maar we zagen geen kameleon. Dat kon ook wel kloppen want zoonlief bedoelde een kameel en die liep vijftig meter voor ons uit, in een reclamestoet voor het circus.

Ondanks zijn scherpe blik moest hij op een gegeven moment toch aan de bril. En toen ik tegen hem zei dat zoon3 zo’n grappig giecheltje had door zijn verkoudheid, keek hij om zich heen en vroeg ”Waar ligt dat dan? “ Net als die keer dat ik tegen hem mopperde en zei dat hij verschrikkelijk in de weg liep. Beteuterd keek hij naar beneden en zei:  “Ik zie helemaal geen weg.”

Enige vorm van drama was hem ook niet vreemd. Bij het uitstappen uit de auto na een drukke schooldag pakte zoon2 zijn school- en gymtasje. Op mijn vraag of hij wat boodschappen mee naar binnen kon nemen zei hij: “Nee, ik ben zo vol met handen.”  Die licht filosofische inslag vermoedde ik al toen hij een jaar of zes was. Op weg naar Italië overnachtten we in een hotel. Toen hij daar in een vreemd bedje lag mompelde hij “In een hotel slapen is eigenlijk ook een soort verhuizen” en hij knelde zijn knuffel wat steviger tegen hem aan.

Eenmaal weer thuis stond hij buiten toen er net een zeer grote groep ganzen overvloog. “Ja” sprak hij met zijn handje over zijn kin wrijvend als een echt Betuws boertje, “Die gaan naar de Zuid. ”

Dat dat lief ogende grut van je zo materialistisch als de pest is, is al gauw merkbaar. “Mamma, zijn we rijk?” vroeg hij eens. Ik vertelde dat we eten en drinken en kleren konden kopen en dat dat het belangrijkste was. Dus wat moesten we doen met een miljoen euro?  “Nou, gewoon, het huis een beetje opknappen.”

Hij was dan ook degene die tijdens het gesprek aan tafel over de crematie van Opa Auwoog ineens heel geïnteresseerd vroeg “Waar blijft het geld van Opa? “.  Toch nog net iets aardiger dan zoon3, die na een opmerking van mij dat Opa Rob op vakantie was naar Indonesië , zei : “Daar gaat onze erfenis.”

Eén reactie to “Ik zie , ik zie, wat jij niet ziet.”

  1. walthoekstra 17/03/2015 bij 2:19 am #

    Mooi en helder…pracht kids…van wie hebben ze dat vleugje inlevingsvermogen toch :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: