Het eerste vriendje

7 apr

Vandaag vond ik recente foto’s van mijn allereerste echte vriendje via Google. Na vijfendertig jaar herkende ik hem desondanks meteen. Niets veranderd. Nou goed, wat grijzere haren, contactlenzen in plaats van bril en een baard maar het was hem. Overduidelijk. En ik voelde een mep die me regelrecht terugsloeg naar begin jaren tachtig.

Ik was zestien en hij achttien. We waren elkaars ontmaagdigingen ook al beweerde hij van te voren het tegendeel. Als man van de wereld had hij Het al eens gedaan met Monique van het Koffiecafeetje. Dat dat zijn heimelijke wens was wist ik toen nog niet maar onnodig te zeggen dat we nooit meer naar het Koffiecafeetje gingen.

Maar goed, pril, pril alles was pril. Voorzichtig voortstappend in een echte verkering . Je wist vaak niet hoe dat moest dus deed je wat je hart je ingaf. Langzaam nam je je plek in in zijn familie en hij in de jouwe. Het werd een vanzelfsprekendheid, als je kwam nam je vriend1 mee.

Op zaterdagavond, de enige avond dat je elkaar kon zien, een biertje drinken in de favoriete kroeg. We deden minstens een uur over dat ene glas want we hadden geen geld en waren veels te druk met elkaar verliefd in de ogen te kijken. Dan samen naar huis fietsen en op de oprit verlangend zoenen naar meer.

Voor het eerst samen op vakantie, zonder ouders. Maar dan wel het grote mensen spel van getrouwd echtpaar spelen. Met dien verstande dat je zes keer seks had per nacht én dag.

Ik was zestien en had de rest van mijn leven reeds uitgestippeld. We zouden trouwen en nog lang en gelukkig leven. Ik begon al aan de uitzet. Mooie emaille bordjes en bekers van Dille &Kamille die ik angstvallig diep achterin mijn klerenkast verstopte want ik had zo’n vermoeden dat mijn geëmancipeerde en vrijgevochten vader daar het zijne van zou denken.

Ik was zeventien en hopeloos jaloers op alle vrouwen waar hij maar één blik op durfde te werpen. Fietste zogenaamd toevallig door de wijk waar hij zijn kranten rondbracht ’s middags. Toen hij met een vriend voor twee weken op vakantie ging naar Zweden had ik nachtmerries van blonde, langbenige, brilloze spetters van vrouwen die er met mijn man vandoor wilden gaan.

Ik was zeventien en werd wanhopig verliefd op zijn beste vriend. Drama. Ellende. Maar het gebeurde toch.

2 Reacties to “Het eerste vriendje”

  1. axelles 11/04/2015 bij 6:56 am #

    Ach wat een mooi verhaal.
    Werd zeker niks met dat vriendje?

  2. axelles 11/04/2015 bij 6:57 am #

    Die beste vriend, bedoel ik..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: