Kip, ik heb je.

12 apr

In mijn TL kwam ik afgelopen vrijdag de stichting ‘Red een legkip’ tegen. Maanden hiervoor zag ik al eens een filmpje over een uitgeprocedeerde industriële legkip die van de slachtbank werd verlost en haar laatste dagen mocht slijten in een heuse echte frisse buitenren met andere kippen.  Het moment dat ze voor het eerst buiten liep…, nauwelijks nog herkenbaar als kip, bijna al haar veertjes kwijt en een paniekerige kippige blik in haar oogjes.  En dan door het gras en zand mogen lopen.

Nu ben ik niet gauw van het dieren overdrijvige maar toen ik die kip voorzichtig zag lopen sprongen de tranen in mijn ogen. ( En natuurlijk had ik kippenvel) Dus toen die stichting voorbij kwam tikte ik meteen op het bijgeleverde linkje.

Adopteer een kip! Voor zeven euro vijftig kon je een kip kopen die anders naar het slachthuis gebracht zou worden om de geschiedenis in te gaan als soepkip. Mijn hart zwol en ik rekende snel uit hoeveel kippen ik zou kunnen kopen als ik de familiejuwelen zou verpatsen.

Normaal gesproken was het misschien bij fantaseren gebleven ware het niet dat ik toevallig net besloten had de moestuin van vijftig vierkante meter op te doeken. Ineens zag ik het voor me. Stukje eraf, mooi nachthok laten timmeren door zoon1 en mijn eigen verzorgingstehuis voor oude kippen kon een feit zijn. Natuurlijk hield ik rekening met het gegeven dat deze kippen geen record aantal eieren meer zouden produceren, ze werden niet voor niets de batterij uitgekieperd.  Maar zoveel eieren eten wij toch niet, Pasen daargelaten.

Ik zag mij al zitten, tussen de resterende bramenstruiken, wat plukjes bieslook en een verdwaalde aardappel. Met al die dankbare kippetjes om mij heen die dankbaar kopjes gaven en mij beloonden met gouden eieren. Een haan zou ik ze niet aandoen, mannen willen maar één ding en ik wilde mijn kippendames een rustig pensioen geven.

Aan alle eisen die de stichting ‘Red een legkip’ kon ik voldoen. Sterker nog, ik kon een waar hemels kippenparadijs maken voor al mijn toekomstige kippen die ik allemaal Truus zou gaan noemen!

Het thuisfront reageerde iets minder enthousiast. Wederhelft vroeg zich natuurlijk af wat dat allemaal niet zou gaan kosten. Zoon2 trok wat bleekjes weg toen ik hem met zijn vaardigheden als dierenartsassistent aanstelde als hofarts en zoon3 vroeg zich af of die kippen niet allemaal meteen weg zouden vliegen.

Maar ik ben om. Het wordt mooi weer komende week dus perfect om mijn moestuin om te bouwen tot een kippenbejaardentehuis. Kip, ik heb je!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: