Je mot nie seike.

8 nov

De semi-historische club Ons Nijmegen waar ik sinds kort bij behoor had voor zaterdagmiddag een borrel georganiseerd. Ik besloot gedegen en voorbereid ten tonele te verschijnen. Mijn kennis van mijn oude woonplaats was best beperkt. Zo zeggen straatnamen mij niks. Ik kan ze niet onthouden en koppel al jaren de straatnaam aan een winkel of bedrijf dat daar gevestigd is. Zo is de Burchtstraat bij mij de straat van de C&A en de Broerstraat noem ik de straat van Manfield. Apart systeem, dat geef ik toe maar voor mij werkt het.

Goed, ik wilde dus mee kunnen praten die zaterdagmiddag en begon om acht uur ’s ochtends me door een stapel boeken en foto’s van oud Nijmegen heen te werken. Overborrelend van de feitjes arriveerde ik op het afgesproken adres dat ik na die middag zou onthouden als de straat waar Greet woont.

Ik zat er helemaal klaar voor. Natuurlijk werd er eerst wat inleidend gekeuveld maar na een uurtje wilde ik toch wel wat van mijn opgedane kennis spuien. Dat verliep iets anders dan ik verwachtte. Nadat één van de heren naar de wc was geweest kwam deze terug met de mededeling dat zijn plas groen was. Eén voor één ging Ons Nijmegen voor urineonderzoek naar het toilet. “Dat is niet groen, dat is blauw!” En voor ik het wist waren er twee kampen in discussie of het reinigende blokje in de pot nou groen of blauw van kleur was.

“Het kan dan wel groen zijn maar als je plas geel is wordt het vanzelf blauw!” Kleurstalen werden tevoorschijn getoverd, groene blikjes bier naast blauwe tafelkleedjes gehouden maar men kwam er  niet uit. Ik mompelde zachtjes iets over de Romeinen, keizers, Plein 44 en Frank Boeijen maar niemand hoorde me. Hier en daar vlogen er al blauwe en groene voorwerpen heen en weer en het historisch peil zakte neerwaarts als een smurf die uit een boom viel.

Toen de gemoederen een beetje bedaard waren ging het gesprek verder over bierbuikjes en al dan niet gespierde heerschappen. “Ja!!” riep één van de dames enthousiast.” Van die mannen met een sex pack!”  En dat op zijn heerlijk plat Nimweegs.

Ik heb mijn haastig ingestudeerde kennis van Nijmegen maar gelaten voor wat het was en trok nog een fles wijn open. Gelukkig vond ik later die avond een luisterend oor bij een onschuldige taxichauffeur. Als een erupterende vulkaan vloeiden mijn weetjes richting bestuurdersstoel. Hij reed overigens wel erg hard bedenk ik me nu, alsof hij haast had mij op het opgegeven adres ( Ja, u weet wel, die straat bij de papierfabriek ) af te leveren. Was vast geen Nijmegenaar.

3 Reacties to “Je mot nie seike.”

  1. tiny 08/11/2015 bij 9:22 pm #

    Pienie.Het is weer prachtig verwoord.!!!Leuk om weer te lezen, En ja,De sexpack van de ene man,is heerlijk !! hahahah xx

  2. Raldy 09/11/2015 bij 7:23 am #

    Weer een heerlijk verhaal om te lezen…ach ja en wat weten mannen van kleur

  3. Anoniem 10/11/2015 bij 10:00 am #

    Mischien ging het niet zo veel over nijmegen maar we hebben lol gehad daar gaat het om toch ??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: