De jongste.

19 feb

Dat had ik nou nooit gedacht. Dat ik van alle drie mijn zonen bij de derde zou denken “Ga jij alsjeblieft heel snel op kamers wonen”.  Hij is de jongste en volgens kinderpsychologische statistieken het lievelingetje, het makkelijke kind, de lolbroek. Nou, dat was toen maar nu niet meer. Waarschijnlijk omdat hij vroeger teveel geknuffeld en gepamperd werd heeft meneer nu een ego van jewelste. Tijdens het avondeten, meestal het enige moment dat we hem in levende vorm mogen aanschouwen, heeft hij alleen maar kritiek op alles. Op zijn broers die sociaal gezien wat minder vlot zijn dan hij is, op de levensstijl in huis, op hinten dat hij nu toch echt moet gaan leren voor zijn examens, op alles.

Hij vindt zichzelf een man van de wereld op zijn zeventiende  en vergeet en passant dat hij ’s ochtends kan mekkeren over een wit t-shirt dat hij beslist aan moet vandaag maar dat al een week als oud vuil onder zijn bed gemoffeld ligt. En bellen vanuit een hippe kledingzaak in Arnhem. Hij mist net een tientje, of ik dat effe snel wil overmaken naar zijn rekening.

Stoere verhalen over hoe hij doet tegenover leraren op school om vooral indruk te maken op zijn broers  en zijn ouders. Zo doorzichtig. Want eigenlijk is het nog steeds ons knuffelkind. Vragen zijn grote broers zich verontrust af waar hij is om twee uur ’s nachts en leggen ze met liefde scheikunde uit, de volgende dag.

Toen zoon3 vier jaar was klampte hij zich vast aan mijn been en zei:  “Jij bent mijn vriend”. Dat ben ik nog steeds gelukkig.  Als hij zwaar in de shit zit komt hij naar mij toe om hulp. Daar zal ik hem nooit mee confronteren, ik ben een moeder. Maar dat neemt niet weg dat ik denk dat het voor de sfeer in huis inderdaad goed zou zijn dat zoon3 op kamers gaat.

Ik ben zijn vriend, ik zal altijd achter hem staan, kom aan mijn kind en ik kom aan jou.  Maar het is beter dat hij straks zijn zaakjes zelf moet regelen. Maar aan mijn been klampen en zeggen dat hij mijn vriend is mag hij blijven doen.

9 Reacties to “De jongste.”

  1. tiny 19/02/2016 bij 9:32 pm #

    Geweldig weer Pien xx

  2. Trees 19/02/2016 bij 10:44 pm #

    top Pien x en het komt weer goed hoor :)

  3. Martinke 20/02/2016 bij 9:50 pm #

    Leuk geschreven. Enneh… Hij weet niet dat jij over hem blogt?

  4. Margreet 22/10/2016 bij 3:56 pm #

    Hoe vwreed en raar kan het lot zijn. Dit stukje wordt door jouw weblog gerelateerd met je stukje Kind van 21 oktober. If you could turn back the hands of time……..❤❤❤

    • Margreet 22/10/2016 bij 3:58 pm #

      Wreed bedoe ik. Sorry, even erg van slag weer.

    • pienbetuwe 22/10/2016 bij 4:50 pm #

      Ja, ik moest van de week ook aan dat stukje denken. Zo zie je maar dat zelfs Pieter geen heilige is. Was, sorry.

      • Margreet 23/10/2016 bij 9:44 pm #

        gewoon…………… Jouw vriend. xxxxxxxx

  5. Wilrike Pasman 03/12/2016 bij 9:36 pm #

    Vanochtend met de was ophangen moest ik aan deze blog denken toen ik het wasgoed van zoonlief,ophing. Binnenstebuiten? Prima, hang ik het zo op en terug in de kast, maar zo half binnestebuiten moet ik toch iets doen… ik zat me al te verkneukelen dat hij dat later toch zelf ook gaat ervaren en dacht toen aan dit stukje. Ik hoop dat het inderdaad zo ver komt en zal ook op het moment dat dat niet zo zou zijn, denken dat ik toch nog zo graag zijn wasgoed zou ophangen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: