Computergames

9 aug

Zoon2 kwam na veertien dagen Dover, Engeland terug naar huis en hij nam twee vrienden mee. Eentje uit Engeland en eentje uit Noorwegen. Met zijn drieën zouden ze hier nog een weekje gamen. Computergamen, iets met LAN of zo. Mij maakte het allemaal niets uit, veels te leuk om vrienden van je kinderen te ontvangen. Van de indertijd half gereed gekomen Bed&Breakfast maakte ik een acceptabel jonge mannenverblijf, alleen douchen moest met koud water.

Dinsdagochtendvroeg zou Zoon2 met zijn kornuiten aankomen op Centraal Station Nijmegen, na een nachtelijke bus en bootreis. Wederhelft had het kortste strootje getrokken en zou vroeg opstaan om ze op te halen. Pech voor hem en dat bleek wel want om kwart over acht belde hij op. “Ik sta met pech midden op het Trajanusplein” zei hij. Ja, vervelend maar kon hij dan niet beter de ANWB bellen? Dat had hij natuurlijk al gedaan maar achterin zijn auto zaten die Noor en die Engelsman. En Zoon2. Ik sprak af dat als het te lang zou duren, ik de jongens zou oppikken.

Na drie kwartier belde Zoon2. “Kun je ons ophalen, pa is weggesleept met de ANWB-wagen. We staan achter het NEC-bord”.  Dat was op zich al een onheilsbode gezien de resultaten de laatste tijd, maar dat bord staat ook zo ongeveer midden tussen zes drukke uitgaande wegen en vijf nog drukkere ingangswegen van Nijmegen. Daar kon ik echt niet even rustig stilstaan en drie mannen plus koffers vol computerapparatuur inladen.

Op hoop van zegen sprong ik in de auto en reed zuidwaarts. Op het bewuste punt zag ik ze staan en gebaarde en zwaaide hevig in linker richting waar ik heen reed omdat ik daar een sneaky omweggetje wist. Maar zoals altijd bij sneaky omweggetjes was de route plotseling anders en er was een straat opgebroken. Daar stond ik dan, kon niet keren alleen maar verder de diepe krochten der stad in. En dat is niets voor mij. Ik belde Zoon2 maar zoals dat gaat met sneaky omweggetjes, gaat dat ook met mobiele telefoons, zijn batterij was leeg.

Dus zat er niks anders op de auto ergens te parkeren en naar het punt te lopen waar ik voor het laatst een glimp van mijn kind had gezien. Na over vier stratenmakers en vijf bouwvakkers te zijn gestruikeld waarbij mijn korte jurkje gevoelsmatig alleen maar korter werd, vond mijn spiedend oog dan eindelijk mijn zoon.

Inmiddels was het tien uur, de drie mannen waren al uren onderweg, moe, vies en hongerig. Toen ze me zagen vielen ze met slepende tred in mijn armen en droeg ik ze als Moeder Theresa naar mijn auto, vijf kilometer verderop. De Noor kreunde nog even want hij moest alweer in een Volvo waar ze net pech mee hadden gehad. En ik weet eigenlijk niet hoe de verhoudingen liggen tussen die twee buurlanden. Maar moe als ze waren namen ze weinig van de omgeving op, ik hoorde een hongerige kreun bij het passeren van een McDonaldsbord en een angstkreetje toen ik met zeventig kilometer de dijk op scheurde want die hebben ze daar niet.

Thuis waren de bedden slaapklaar en geruime tijd was het stil in het opvangcentrum. Toen ik ze een brunch van stapels gebakken eieren met spek had gebracht zei de Noor: “Please, let me hug you! Those were the best bacon and eggs I’ve ever had!” Blij hiermee liep ik ons huis weer in waar wederhelft kwijlend een nieuwe Volvo zat uit te zoeken want er was iets met een distributieriem en kosten. Die heb ik snel uit de droom geholpen, hij mag de mijne hebben. Ik ga op zoek naar een Noorse auto.

Eén reactie to “Computergames”

  1. Petra M. Jansen 10/08/2016 bij 5:36 am #

    Jouw kinders boffen maar met zo’n moeder. Waar een gezelligheid! Ik rook de eieren met spek! Ik wens de heren en jou heel veel plezier de komende dagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: