Brief aan Yulain.

22 aug

21 augustus, 2016.

Lieve Yulain,

We waren aan het kletsen dus ik ga gewoon door waar we gebleven waren. Het hartfilmpje gaf een rustig beeld en je zei dat je ontzettend blij was met de uitslag. Ik ook! Na dagen van rare onverklaarbare ellende leek het er op dat alles goed zou komen.  Je broer was gearriveerd, fijn voor je dochters en jij voelde je ook minder angstig.

Al een jaar of twee hadden we contact op Twitter. Er waren veel grappige overeenkomsten tussen ons die genoeg gespreksstof opleverden. Allebei een boerderij in de Betuwe, al zat jij tijdelijk in Hongkong, allebei rood haar en krullen, van jou echt, van mij nep. Hondenliefhebbers en nog veel meer. In DM bespraken we dagelijks onze andere beslommeringen waar niemand wat mee te maken had. Vanuit Hongkong probeerde jij en passant  jouw overtollige hanen aan mij te slijten en ik hielp via Twitter-oproepen mee toen één van je honden, die  in Nederland waren gebleven, was weggelopen.

Langzamerhand ontwikkelden we een nauwe dierbare vriendschap. Toen er bij een controle toevallig een tumor in je rib werd ontdekt werd die vriendschap nog sterker. Kanker is altijd een schrikbarende diagnose en eventjes wankelde je. Jij, als wiskundig, analytisch en nuchter denkende vrouw met een heerlijk brein, moest hier pas op de plaats maken. Gelukkig viel het mee, was er een goed operatieplan en een nog betere uitslag. Daadkrachtig verder, niet janken maar aan de slag.

Dat verliep moeizamer dan je wilde en gewend was. Je bleef moe, viel kilo’s af en herkende jezelf niet meer in heel veel dingen. Je vroeg me hoe dat kon. Waarop ik antwoordde dat zelfs praktische beta-mevrouwen een opdonder krijgen van zulke diagnoses, operaties en ervaringen.

Ondanks een geweldige week bij een traditioneel Japans echtpaar ging het langzaam bergafwaarts. Moe, pijn en na twee keer flauw te zijn gevallen terug naar het ziekenhuis. Onderzoek na onderzoek met een uiteindelijke diagnose die je iets geruster stelde.  Morgen mag ik naar huis, zei je blij. Je volgende bericht kwam van de IC. Hartinfarct. Je was beroerd en ik heb je nog nooit zo bang meegemaakt. Je kon niet slapen en ik ook niet dus bleven we nog een lange tijd wakker om te praten.

De dag er na was je ECG goed, gaf een rustig beeld en je was blij. Dat waren je laatste woorden aan mij. Ik las ze en ging mijn zaterdagavond vieren. Zondagmiddag vertelden je dochters me dat je er niet meer was.

Daar zat ik dan. Achter mijn laptop, je was er niet meer. “Maar we zijn nog lang niet uitgepraat” zei ik. “We moeten nog een keer in het echt afspreken” zei ik. “Hoe moet ik nu alles hier relativeren zonder jou? “ zei ik. Je zei niets terug. Dat is niet jouw schuld. Maar ik blijf tegen je praten. In gedachten hoor ik echt wel wat je zegt.

5 Reacties to “Brief aan Yulain.”

  1. Darling Doormat 22/08/2016 bij 8:25 pm #

    Wat een indroevig nieuws, ik wens jou en de familie troost en sterkte in deze sombere tijd.

  2. geefmvanjetje 23/08/2016 bij 10:57 am #

    Jeetje Pien, wat een heftig nieuws! Ik wens je veel sterkte en kracht toe, 😢😘Jet

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

  3. Door Suzanne 23/08/2016 bij 10:59 am #

    Heel veel sterkte de komende tijd. Je hebt het mooi verwoord.

  4. Karin 25/09/2016 bij 8:54 pm #

    Wat een prachtig relaas. Ik ben er stil van, helemaal in het licht van het nieuws dat ik vandaag kreeg, het grote verlies van je zoon Pieter. Niet te bevatten. Veel sterkte en liefs.

  5. M. 26/09/2016 bij 1:29 pm #

    Lieve Pien,

    ik ken je niet, maar mag ik lieve Pien zeggen?
    Ik heb zo met jou en je gezin te doen, wat een enorm verlies, er zijn geen woorden voor.
    Zo’ n prachtig mooi kind, wat je los moet laten.
    Het rijkste bezit wat een mens kan hebben, je kind.

    Lieve Pien jij, je gezin en familie zullen een moeilijke tijd moeten doorstaan.
    Helaas, zijn we in mijn familie ook bekend met het verlies van jonge mensen, die we veel te vroeg af hebben moeten staan.

    Mijn oma’s enige zoon verongelukte op 19 jarige leeftijd.
    Ikzelf verloor mijn oudste broer (19 jaar), toen ik 15 jaar oud was.
    Ook mijn nichtje moest gaan met 42 jaar en mijn stiefzusje met 51 jaar.
    Mijn zusje verloor haar eerstgeboren kind, van een paar weken oud.
    Ik weet dat het hier niet om mijzelf gaat.

    Wat ik hiermee wil aangeven is, dat mijn familie weet wat rouwen en verlies betekent.

    Ik hoop dat jullie deze zware periode gezamenlijk door kunnen komen en het leven weer enigszins leefbaar gaat worden in de toekomst.
    Ook al kun je, je dat waarschijnlijk nu nog niet voorstellen.

    Rouw moet zijn eigen tijd hebben, zolang als het nodig is.

    Het zal ook moeilijk kunnen worden, wanneer er belangrijke familiegebeurtenissen zijn
    en de personen die je liefhebt er niet bij aanwezig zijn.

    Ik kan een voorbeeld geven, hoe er bij ons in de familie mee wordt omgegaan.
    Toen mijn jongste zoon trouwde ( een paar jaar geleden) had mijn familie en de schoonfamilie, in de kerk een lange tafel in het voorportaal neergezet.
    Op die tafel hebben wij de portretten van al onze geliefden (ook van de schoonfamilie) die er niet meer bij konden zijn neergezet.
    Met ieder een eigen windlicht, met naam en deze aangestoken.
    Die windlichten werden mee naar huis genomen en worden ook aangestoken op hun verjaardag of wanneer we iets belangrijks te delen hebben.
    Rituelen die je deelt, kunnen je helpen om te rouwen, maar ook om hun leven en de liefde die wij voor ze voelen te vieren.

    Het leven dat zij met ons deelden, is het geschenk dat zij achterlaten, in de vorm van mooie herinneringen.

    “ieder afscheid, betekent de geboorte van een herinnering”.

    Lieve Pien, ik hoop dat je in al je smart, dit misschien nog eens een keer leest en ik wens jou en je familie alle kracht en liefde toe die jullie nodig hebben.

    Ik weet niet, of je in een hiernamaals gelooft en dat hoeft ook niet, maar ik heb hier
    twee gedichten die mij geholpen hebben voor zover dat mogelijk is.

    Dag lieve Pien , moge het jullie later beter gaan en het “geloof in de Toekomst” terug
    kunnen keren.

    – – – – – – — – – – – – – – – – – — –

    (Onbekende auteur.)

    Ik sta aan de kust.

    Ik zie een schip met volle zeilen dat uitvaart naar de blauwe oceaan.
    Ze is schitterend en vol kracht en ik sla haar gade totdat ze uiteindelijk
    niet meer is dan een wit wolkje, daar waar de zee en de lucht samenkomen
    en in elkaar overgaan.

    Dan zegt iemand naast me: “Kijk! Ze is weg!”
    Ze is niet meer te zien.

    Haar mast, romp en rondhout zijn nog net zo groot als toen ze bij mij wegging

    en ze is nog net zo goed in staat haar lading naar haar haven van bestemming te varen.

    Haar kleiner geworden formaat zit in mijzelf, niet in haar.

    Op precies hetzelfde moment waarop iemand naast me zei:
    “Kijk! Ze is weg!”, zijn er aan de andere kant ogen die haar zien komen

    En andere stemmen die de blijde roep overnemen.

    “Daar komt ze!” En dat is sterven.

    – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

    (Onbekende auteur.)

    Ik hoor je stem in het ruisen van de wind
    Voel je aanwezigheid in de warmte van
    de zon.

    Ik zie je glimlach in de ster die
    binnenblikt en ik weet: je bent
    bij me, waar ik ook ben

    Weet dat ik aan je denk, als ik stil ben
    Weet dat ik aan je denk, als ik zing
    Weet, dat je nog steeds mijn middelpunt
    bent,waar ik ook ga en wat ik ook doe

    Mijn kracht, vind ik terug, ook al
    ben je ver weg

    Mijn lach, hoor jij ook daar waar jij nu
    bent

    Ik vind mezelf terug, omdat ik besef

    Houden van stopt Niet, bij het afscheid

    Voor Eeuwig verbonden zijn onze zielen

    Geen pijn en verdriet, kan dat scheiden

    Tot de tijd dat wij elkaar weerzien, zal
    ik genieten van: de wind,
    de en de sterren

    – – – – – – – – – – – – –

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: