Kind.

21 okt

Kind, lief kind.  Ik heb je stem nu al zo lang niet meer  gehoord. Vertel me je verhalen zoals je altijd deed. Vertel me over je avond, vertel me wat je meemaakte. Vertel me over het plezier met je lachend gezicht erbij. Vertel me over het oneindige leven van jochies van achttien.

Vertel me dat je leeft. Dat je plezier hebt en dat je vanavond thuiskomt.

Ik zal niet mopperen omdat je zo laat bent. Ik zal niet mopperen over de troep in je kamer. Ik zal het hok van je konijn met liefde verschonen. Ik zal nooit meer mopperen als je maar thuiskomt.

Ik zal niet mopperen als je pas na vijf keer schreeuwen naar beneden komt om aan tafel te eten met ons vijven. Ik zal niet mopperen, nooit meer. Als je maar bij me bent.

Met liefde koop ik het meest gore fast food voedsel voor je voordat je aan je avondbaantje begint en dan krijg je nog een biertje erbij van mij, als je maar tegen me praat. Ik mis je stem, ik mis je alles.

Kind, lief kind. Ik kan niet zonder je.  Alsjeblieft, help me.

 

42 Reacties to “Kind.”

  1. Wilma 21/10/2016 bij 11:50 pm #

    Ach wat een pijn. Zoveel bewondering.
    Pff wat een gemis en wat doet dit zeer .
    Wat een kracht bij jou!

  2. Adriennw 21/10/2016 bij 11:50 pm #

    Ach wat een pijn. Zoveel bewondering.
    Pff wat een gemis en wat doet dit zeer .
    Wat een kracht bij jou!

  3. Marleen 22/10/2016 bij 12:09 am #

    Ach lieve Pien, dit is vreselijk, die rauwe pijn van gemis, wetende dat je kind nooit meer terugkomt!! Ik leef met je mee 💗😢

  4. Margreet 22/10/2016 bij 12:17 am #

    En, en, en, ik zou zoooo graag willen reageren. Maar mijn stem weigert. Ik luister alleen maar naar je, Pien. Hoor je me? ❤ Sound of silence………..

  5. Chielie 22/10/2016 bij 12:51 am #

    hug

  6. Marja 22/10/2016 bij 1:26 am #

    Zoveel pijn . Zoveel verdriet.. het is bijna voelbaar.. lieve Pien, kon ik maar wat voor je doen………..😪

  7. Odilia 22/10/2016 bij 1:36 am #

    Voor Pien,
    Wij ,allen die hier schrijven,
    willen jouw verdriet en jouw pijn een stukje meedragen.

    Het doet zo’n pijn Pien, ik weet het.
    Hartverscheurend.
    Niet in woorden uit te drukken.
    Ja je hebt er alles voor over als je maar weer met hem zou kunnen praten, hem zou kunnen zien….
    Als je de klok maar terug zou kunnen draaien….
    Heel herkenbaar Pien.
    Zo maalde dat ook in mijn hoofd, kon ik nog maar dit kon ik nog maar dat.
    Alles zou je willen opgeven….alles

    Heen en weer geslingerd worden tussen allerlei gevoelens ….
    Laat maar gebeuren Pien.
    Het mag
    Geef het maar de ruimte
    Dan krijg jij ook wat ruimte
    Hou je vast aan lieve mensen om je heen
    Die heb je zo hard nodig
    Lieve groet,
    Odilia

    Zoals het in het gedicht “Ik ben de pijn ” staat:
    ” ik ben de pijn . “Ik kom en ga net als de golven van de zee”
    En zo zal het gaan Pien.

  8. Mieke 22/10/2016 bij 4:12 am #

    Lieve Pien, ik las gister dit stukje, misschien heb je er wat aan:
    http://www.jetzt.de/gutes-leben/interview-wie-wird-man-mit-schicksalsschlaegen-fertig

  9. Desiree 22/10/2016 bij 4:51 am #

    Mijn moederhart bloed mee uiteraard minder hard dan het jouwe. Maar hij bloed. Wat een vreselijke pijn

  10. Jolanda 22/10/2016 bij 6:00 am #

    Machteloos, lieve Pien….😢 Mens wat leef ik met jou mee!

  11. Dini 22/10/2016 bij 6:28 am #

    Lieve Pien,
    Gisteren las ik ergens, dat als een kind wordt geboren er twee mensen worden geboren: het kind en de moeder. Als het kind dood gaat, doet de moeder dat ook. Ik denk dat het waar is.
    Je hebt er geen ruk aan, maar net als al die andere moeders en vaders hier, huil ik soms heel hard met je mee. Wens je een stok om op te steunen en soms het leven mee te slaan.
    Lieve groet, Dini

  12. Fiona 22/10/2016 bij 6:35 am #

    Lieve lieve Pien, ik huil met je mee…zou zo graag iets voor je willen doen. Wat een pijn…weet, we zijn er voor jou/jullie….xxx

  13. Simone 22/10/2016 bij 7:06 am #

    Pfffffffffff…. Pien wat komt dit kei en kei en keihard binnen!!!!!
    Het beneemt me de adem, knijpt letterlijk mijn keel dicht
    Voel zooooo met je mee!!!!!
    Net helemaal van de wereld de lunches van mijn puberzoons gesmeerd. Deze keer heel goed beseffend hoeveel geluk ik heb dat ik dat nog voor ze kan doen!
    Ze zijn net weggereden en ik zit hier verdoofd op de bank, kan alleen maar aan jou denken.
    Mijn moederhart doet zo’n pijn.
    Schrijf maar door, gooi het maar van je af, ga ee maar doorheen ennn voel.
    Pien vanaf hier een heeeeeele dikke virtuele knuffel 😘

  14. Anoniem 22/10/2016 bij 7:08 am #

    ee=er

  15. Anoniem 22/10/2016 bij 7:22 am #

    😢

    • Carmen 22/10/2016 bij 7:51 am #

      Lieve pien, ik las in je vorige verhalen, dat je niet geloofd in leven na de dood. Misschien heb je er ook niets aan maar mocht je ooit er aan twijfelen…mail me…pieter is op de mooiste plek die hier op aarde niet te bedenken valt, alleen de pijn voor de achterblijvers is niet te bevatten. Laat staan zijn moeder, vader en broers. Schrijf door, dit is t minste wat je kunt doen en zo intens uit t hart, dat een buitenstaanders zoals ik een kaarsje heb branden voor jou en pieter. Elke dag weer.

  16. Thea 22/10/2016 bij 8:55 am #

    Lieve lieve Pien, wat een pijn en verdriet, ik leef en huil zo met je mee!

  17. Wilrike 22/10/2016 bij 9:23 am #

    Vreselijk Pien, nooit meer….

  18. Ninipralini 22/10/2016 bij 9:26 am #

    Zo’n stukje ..een wereld van verdriet, die we niet kunnen overnemen..Alleen lezen met tranen in mijn ogen.. Dat is alles..En aan je denken 🍀

  19. harmke jansen 22/10/2016 bij 9:51 am #

    Ach pien….die wanhoop, het door dringen, bewust worden dat hij echt niet meer terugkomt…lijkt me niet te dragen….ik hoop dat er sterke liefdevolle troostende armen voor je zijn!

  20. Martinke 22/10/2016 bij 12:14 pm #

    {{{{{{{{{{{{{xxxxxxxxx}}}}}}}}}}}

  21. Nienke 22/10/2016 bij 2:16 pm #

    Telkens weer een brok in m’n keel als ik je teksten lees. Je kan ontzettend rauw, eerlijk en bijzonder schrijven. Wat een mooie manier om je zoon te herdenken.

    Sinds ik hoorde van Pieter heeft het me niet meer losgelaten en denk ik elke dag wel een paar keer aan hem en aan jou.

    Ik zou zo graag willen dat ik de juiste woorden wist, maar die weet ik niet. Alles wat ik nu kan zeggen is sterkte.

    xx

  22. Simone 22/10/2016 bij 2:29 pm #

    ❤️

  23. Tink 22/10/2016 bij 2:41 pm #

    Het is zoveel voor een mens alleen. Ik wens je alle sterkte en alle steun. Elke dag. X

  24. Heleen 22/10/2016 bij 4:55 pm #

    Wat doet het oneindig veel pijn. Denk aan je en stuur je heel veel kracht.

  25. tinus 22/10/2016 bij 4:55 pm #

    Ach Pien,ik kan het bijna niet meer lezen,ik word er zo verdrietig van,ik zou je zo graag willen helpen.xxxx

  26. Suzan 22/10/2016 bij 4:59 pm #

    Ik huil ook lieve Pien.

  27. Jenny 22/10/2016 bij 5:06 pm #

    Lieve Pien, wat voel ik met je mee. Je kent me niet maar ik ben jammer genoeg een lotgenoot. In jouw schrijven herken ik zoveel wat ik ook voel. Ik ben inmiddels 7 maanden verder na het plotseling overlijden van onze dochter Romy.
    Eerste tijd kwam ik blazend de dag door. En denk je als ik zo verder moet dan……
    Maar na 3 maanden ben ik weer gaan werken. Als ik thuis kwam zorgde ik voor een huilmoment anders kon ik de volgende dag niet werken. Het moest eruit.
    De huilbuien zijn nu wat minder geworden, maar het gemis natuurlijk niet.
    Als ik nu lees in het nieuws dat er weer een jong iemand plotseling overleden is, net zoals
    jouw zoon dan komt dat bij mij zo heftig binnen. Dan voel ik weer zo die paniek en het
    ongeloof van het eerste moment.
    Mij helpt het om ervaringsverhalen te lezen. Dus dank je wel dat je dit wilt delen met anderen.
    Onze dochter is overleden tijdens een ingreep in het ziekenhuis 4 dagen nadat ze 23 is geworden. Dinsdag de ingreep en woensdag naar huis. Dit gebeurde ook, alleen was ze dood.
    Pien ik wens je heel veel kracht om de dagen door te komen.

    Lieve groetjes,
    Jenny de Jong

    .

  28. Anoniem 22/10/2016 bij 6:00 pm #

    Oh pien, wat een verdriet!!
    Ik leef op grote afstand met je mee..

  29. Karin 22/10/2016 bij 8:13 pm #

    Huilt…

  30. Floortje 22/10/2016 bij 10:59 pm #

    Lieve Pien, ik kan het me zo goed voorstellen en tegelijk weet ik er natuurlijk niks van. Ik hoop dat het je een beetje helpt dat er medemoeders zijn die je verhalen lezen en vaak intens met je meeleven. Ik denk erg vaak aan je. Mijn neef logeert bij ons en onze zoon vertelde vandaag ineens aan hem dat Pieter is verongelukt. Hij zocht op de schoolsite het bericht op en de foto van Pieter. Terwijl Joep Pieter alleen maar van gezicht kent. Mijn neef was er ook stil van met zijn 15 jaar en voorliefde voor scooters en snelle auto’s. Er zijn zoveel mensen die Pieter gedenken. Elke dag weer. Ik hoop zo dat het jou wat troost kan bieden. Liefs xxxxxx

  31. susanhol 23/10/2016 bij 6:53 am #

    Pien!
    … Knuffels …

  32. Margreet 23/10/2016 bij 11:16 am #

    Vannacht reed ik op weg naar huis, in gedachten. Over de N322, vrij donkere weg. Dacht aan jou en Pieter. Pas 4 weken geleden. Viel ook bijna in slaap. 2e late dienst en druk geweest. Een monotone weg. Redelijk dichte mist. Rit van 75 km. Schrok weer op, berm kwam ineens erg dichtbij. Zo snel kan het dus gaan. Dat ene moment. Geen dronken boer. Geen tegenligger die een fout maakt. Misschienbook gewoon moe en in gedachten. Ik rekte me uit en ging rechtop zitten. Airco op ijskoud. In mijn ogen voelbik een traan opkomen. Om jou, om Pieter. Om ieder onnodig slachtoffer. ken je alleen virtueel. Dat ene moment. Dat jouw leven voor altijd heeft veranderd. En Pieter’s gestopt. Dat shit moment.

  33. Bianca 23/10/2016 bij 4:16 pm #

    Lieve Pien, ik ken je niet, je kent mij niet. Mijn dochter was ook in Tjechie deze zomer en heeft een paar dagen met Pieter en zijn vrienden opgetrokken. Groot was haar schok toen ze via fb las dat Pieter overleden is. Hij heeft in die paar dagen echt iets voor haar betekend en haar gewezen haar eigen pad te volgen. Onze scooter raakt ze niet meer aan. En ik, ik denk aan het feit dat ergens een moeder het grootste gemis moet ervaren. Dat die mooie jongen zo’n pech heeft gehad. En dat jullie daar mee moeten zien te dealen. Ik blijf je stukjes volgen en denk regelmatig aan jullie. Heel veel sterkte gewenst.

  34. Linda 23/10/2016 bij 5:48 pm #

    Pien. Je komt hierdoorheen. Echt waar. Zelf schoonzusje moeten missen op 18-jarige leeftijd. Ookal zo’n stom ongeluk. Hadden haar graag ook thuis willen opbaren maar er was teveel stuk.
    Je word alom gemist. Dat je dat beseft. We wachten geduldig. Een fan.

  35. Odilia 23/10/2016 bij 7:33 pm #

    Voor Pien,

    Ilse DeLange – I Still Cry

    I`m making flowers out of paper
    While darkness takes the afternoon
    I know that they won`t last forever
    But real ones fade away to soon

    [Chorus:]
    I still cry sometimes when I remember you
    I still cry sometimes when I hear your name
    I said goodbye and I know you`re alright now
    But when the leaves start falling down I still cry

    It`s just that I recall September
    It`s just that I still hear your song
    It`s just I can`t seem to remember
    Forever more those days are gone

    [Chorus:]
    I still cry sometimes when I remember you
    I still cry sometimes when I hear your name
    I said goodbye and I know you`re alright now
    But when the leaves start falling down I still cry

    I still cry sometimes when I remember you
    I still cry sometimes when I hear your name
    I said goodbye and I know you`re alright now
    But when the leaves start falling down I still cry
    But when the leaves start falling down I still cry

  36. karinh 23/10/2016 bij 8:17 pm #

    Lieve Pien, wat een hartverscheurend verdriet. Hier branden alle kaarsen die ik kon vinden vanavond. In gedachten hoop ik je te kunnen steunen. Liefs.

  37. Belinds 23/10/2016 bij 8:25 pm #

    Lieve Pien,
    Het doet pijn om te lezen maar je omschrijft het zo goed….ga alsjeblieft door met schrijven
    Heel veel knuffel voor jouw

  38. Trees 24/10/2016 bij 7:14 am #

    wauw, dat komt binnen !!! x

  39. Heleen 24/10/2016 bij 2:54 pm #

    Pien,

    We kennen elkaar niet. Ik volgde je op Twitter en wil je graag laten weten dat ik intens met je mee leef. Je bent in mijn gedachten.

    Heleen

  40. Marjs 24/10/2016 bij 6:27 pm #

    Wat een pijn…. en die pijn wordt minder maar dat vreselijke litteken blijft… voor altijd… dikke knuffel lieve Pien.. en het “gewone” leven wordt nooit meer zo gewoon als het was.😘😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: