Leed

27 nov

Afscheid genomen van oma. De derde crematie in twee maanden. Maar oma was op en der dagen moe. Het was mooi geweest, ze wilde niet meer.

Weer zat ik op een bankje naar een kist te staren. Luisterde naar mooie verhalen en herinneringen. Hoorde een ongeuite snik door de zaal gaan toen mijn vader aan de dood van Pieter refereerde en hoe oma had gezegd dat zij degene was die dood had moeten gaan in plaats van Pieter. Nu is zij er ook niet meer en moet ik twee mensen waarvan ik zoveel hou missen.

Na de dienst waren we met de familie bij elkaar. Het was fijn, met gelach, eten én lekker drinken natuurlijk. Pieter en oma waren erbij. Iedereen dacht aan hun. Ik voelde de familiebanden en de sterkte die je daaraan hebt. Warme liefhebbende omhelzingen.

Een paar uur voor de dienst stonden er bekenden op de stoep. De ouders van de basisschool boezemvriend van zoon2. Drie jaar geleden verloren zij hun oudste zoon. En ik besefte dat dit verdriet, van hun en van mij, nooit over zal gaan.

Het leed was nog steeds snoeihard te lezen op hun gezichten. Het leed dat meteen weerklonk in al onze woorden en zinnen. Het leed dat je nooit zult begrijpen als je het niet persoonlijk overkomt. Het leed van het ongeloof. En het grote Waarom?

Er zijn geen gradaties in het verdriet om een kind. Toch breekt mijn hart net iets meer bij hun verhaal. Hun zoon wilde niet meer verder leven en ze weten nog steeds niet waarom. Zij konden hun zoon niet meer zien na zijn dood en ik realiseer  hoe bevoorrecht ik was om mijn dode kind nog een paar dagen bij me te hebben.

Als ik mijn ogen dicht doe kan ik Pieter weer ruiken zoals hij rook die laatste dagen en hoe hij aanvoelde. Zij niet. Ze hebben alleen allebei een laatste bericht van hun zoon op hun mobiel. “Ik hou van jullie” En vanaf dat bericht zou alles nooit meer hetzelfde zijn.

 

8 Reacties to “Leed”

  1. Marleen 27/11/2016 bij 2:59 pm #

    Tranen in mijn ogen, bij het lezen van dit stuk! Knuffel xxx

  2. Margreet 27/11/2016 bij 4:14 pm #

    Oef………….😢

  3. Tink 27/11/2016 bij 4:20 pm #

    Een kind dat niet verder wilde en een kind dat zo graag leefde maar niet verder mocht. Schrijnende tegenstelling. Ze worden allebei zo vreselijk gemist. En dan je lieve omaatje nog. Sterkte Pien. En ook voor hen. X

  4. Fiona 27/11/2016 bij 5:16 pm #

    Heel veel sterkte lieve Pien. En ja, waarschijnlijk waren ze er allebei bij, je lieve oma en Pieter…Xxx

  5. harmke jansen 27/11/2016 bij 7:00 pm #

    “Lijden heeft zin”….wordt wel eens gezegd! Zijn vast mensen die geen kind hebben verloren….het lijden van een verlies van een kind kan geen zin hebben….donder maar op met dat lijden! Sterkte meis!

  6. Odilia 28/11/2016 bij 12:16 pm #

    Lieve Pien,
    Sommige dingen in het leven zijn niet te bevatten en toch moeten we er mee verder.
    Je krijgt het op je bordje en zoek het verder maar uit.
    Het lijkt of jou niets bespaard blijft en moet je hart enorme wonden hebben. Nu moet je verder zonder deze twee dierbare mensen en wordt de last op je schouders alleen maar zwaarder.
    Jouw oma een oude dame die misschien op de dood zat te wachten en jou vetelde dat ze Pieters plaats had willen innemen, liet daarmee weten hoe zeer zij jou lief had. Vele oude mensen zeggen: “Had de dood mij maar gehaald want mijn leven is klaar.” Maar hun wensen worden niet vervuld.
    En heel aangrijpend wat je schrijft over de jongen die zijn leven heeft beeindigd. Niet te bevatten zo’n beslissing. Was dat de enige oplossing denk je dan? Wat een ramp voor zijn ouders. Hoeveel leed kan een mens aan? Net als jij willen deze ouders ook graag weten waarom? Als ouder wil je alles weten. En als er geen antwoord is, voel je de machteloosheid en alle andere emoties tig keren zo erg. Het zal voor altijd door hun hoofd spoken. Het verdriet van jou en deze ouders zal nooit meer overgaan, het is levenslang.
    Toch kan je kracht putten uit jezelf. Dat bewijs je keer op keer. Door hier te schrijven wat jou zo bezig houdt. Dat is bewonderingswaardig. En het houdt je op de been. Het maakt je elke dag sterker.

    Lieve groet, xx

    Odilia

  7. Desiree 29/11/2016 bij 6:11 am #

    Och Pien lieve oma nu ook heen gegaan. Pffff heel veel sterkte lieve Pien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: