Nooit meer.

19 dec

Dit zal nooit wennen. Altijd wakker worden met het gevoel dat er iets vreselijk mis is. Iedere keer schrikken als ik je foto zie of iets van je terug vind. Een achteloos tekeningetje in een kladblok. Groene plastic kogeltjes uit één of ander raar pistool uit Spanje meegesmokkeld. Iemand die je naam noemt. Je knuffelbeest onder mijn kussen.

Ik begin op te raken, lief kind. Ben zo moe van het vechten tegen mijn verdriet. Kleine dingen schoppen me uit mijn evenwicht, ik loop tandenknarsend door maar haal het eindpunt niet zonder in koud zweet uit te breken en met de hartslag van een galopperend paard.

Ik verruw, ik verhard en snap niet meer waarom mensen zich druk maken over futiliteiten. Ik word egoïstisch met mijn wereld die voorlopig alleen maar om jou draait. Ik ben moe. Ik mis je en weet dat dat altijd zo zal blijven. En daarom ben ik boos en maak mezelf nog meer moe.

Dit komt nooit meer goed. Nooit meer en de oneindigheid in die zin slaat me rechtstreeks in mijn gezicht zodat ik duizelig word. Slaat in mijn buik zodat ik mezelf helemaal leegschijt op de wc. Slaat me tegen mijn benen zodat ik door mijn knieën zak en alleen nog maar probeer te huilen.

Maar hier thuis hebben ze honger. Hier thuis wordt gevloekt als er sokken kwijt zijn. En ik probeer een verloren sok te koppelen aan jouw afwezigheid. Waarom is een sok belangrijk? Wat is een sok?  Ik weet het antwoord niet. Ik wil het ook niet weten.

Per ongeluk vallen er verborgen tranen op mijn schrijfblok. Ik mis je zo verschrikkelijk erg. Ik ben even helemaal niks. Een kapot gescheurd papiertje. Een niets zonder jou. Nooit meer je stem horen. Nooit meer stoere verhalen aan tafel waar we allemaal zo om moesten lachen. Nooit meer samen naar Nijmegen om te winkelen. Alles nooit meer. Nooit meer iets. Nooit is nog nooit zo nooit geweest.

26 Reacties to “Nooit meer.”

  1. Enna 19/12/2016 bij 8:00 pm #

    Dikke knuffels voor jou Pien!

  2. harmke jansen 19/12/2016 bij 8:04 pm #

    Och Pien….😘Ik vind het heel erg voor je!

  3. Blommie 19/12/2016 bij 8:44 pm #

    Ik lees (en leef) al maanden met je mee. Maar ik heb nog nooit een reactie geplaatst. Ik houd het kort; ❤💪❤👊❤

  4. Floortje 19/12/2016 bij 9:18 pm #

    Lieve Pien toch, ik kan me zo voorstellen dat je vindt dat de hele wereld zeikt over niks. En tegelijk moet ik mijn bek houden, want ik weet er natuurlijk helemaal niks van. Maar je schrijft zo helder en beeldend dat je het wel voor veel mensen zo dichtbij mogelijk brengt. Je bent een wereldwief, met een belachelijk groot onvoorstelbaar verdriet. Diep respect heb ik en ik leef elke dag met je mee. En nee, daar heb je geen reet aan, dat snap ik ook. Ik steek een kaarsje aan voor die lieve kerel van je. Xxxxxxxxx en een figuurlijke dikke veeg prittstift voor je gescheurde papiertjesgevoel.

  5. Marja 19/12/2016 bij 9:25 pm #

    Ach lieverd… ik huil al tijden met je mee….je kind verliezen.. dat is het ergste wat je kunt meemaken. 😪😪😘

  6. Tineke 19/12/2016 bij 9:54 pm #

    Die alles overheersende pijn…het gemis….oneindig….helaas ken ik het.
    Kop d’r maar weer veur….zeggen we hier. X

  7. karinh 19/12/2016 bij 9:54 pm #

    Lieve Pien, de tranen springen in m’n ogen bij het lezen van je woorden. Ik wou dat ik iets kon doen om de zware last van dit grote verlies te verlichten. Hoop dat je je een beetje gesteund voelt misschien, door alle lezers die net als ik, volschieten van je verhalen over het immense gemis, of van je prachtige verhalen, van toen, toen alles nog goed was. En de oneindigheid daartussen. Veel liefs X

  8. Simone 19/12/2016 bij 9:56 pm #

    Pfffffff Pien, voel met je mee vanuit mijn tenen!
    Je woorden, ik ben bang dat het inderdaad zo zal zijn…😘😘😘

  9. Tink 19/12/2016 bij 10:14 pm #

    Och Pien……. alles wat hierboven al staat en nog veel meer. Xxxxxxxxxxx en hartjes. Veel hartjes. En een kaarsje aan. Al helpt dat ook niks natuurlijk.
    :'(

  10. Monique 19/12/2016 bij 10:14 pm #

    ❤❤❤

  11. teuntjevansw 19/12/2016 bij 10:18 pm #

    ik omarm je en wieg je.

  12. Moon 19/12/2016 bij 11:20 pm #

    Het gaat hier door merg en been. Ik leef met je mee! Als ik de tijd terug kon zetten deed ik het gelijk. Lieve Pien, ik geef je een dikke knuffel!

  13. Anna 19/12/2016 bij 11:51 pm #

    Waarom vechten tegen verdriet? Laat het komen, het moet er komen en mag in jouw leven zijn! Rouwen is zo een werkwoord in alles. De decembermaand helpt ook niet echt he dikke knuffel lieverd.😘

  14. Petra S 20/12/2016 bij 1:12 am #

    Ik voel zo met je mee, mijn man is 5 jaar geleden overleden in Turkije aan een hartstilstand zo plotseling zo ineens is hij weg geen afscheid zo ineens zonder hem Nasr huis met mijn kinderen vavtoen 14 en 15 wat ik bewonder is denkrichtingen die kinderen hebben om door te gaan mijn zoon is bij de crematie van jouw zoon geweest hij vond het een mooie dienst. Ik daarentegen ben weer terug in het zoeken naar dingen van mijn man ik mis hem zo erg en kan in jouw verhaal war je steeds schrijft zoveel erkenning van die zoektocht naar je zoon vinden zo herkenbaar maar wat ikzelf merk is dat het bij jouw zo kort geleden is en dat ik vijf jaar verder ben en de zoektocht nig steeds niet heb kunnen accepteren omdat hij maar zo ineenkeer weg was omgevallen zonder een woord afschuwelijk gewoon ik herken zoveel wordt ook wel weer bevestigd in gevoel waar je nooi antwoord op vindt zo heel erg oneerlijk en om dan een weg verder te gaan zonder diegene die je zo mist is zo ontzettend moeilijk je hebt in je omgeven weinig mensen die dat gevoel een beetje snappen maar die voelen het toch anders omdat ze niet meegemaakt hebben hoe het voelt als je iemand verkiest die je zo dierbaar is

    • Irene 23/12/2016 bij 7:09 pm #

      Petra,

      Enorm verdriet zul je hebben, Mensen verliezen dierbaren. Hun ouders en ook hun man of vrouw. Sommigen veel te jong, zonder meer.
      Een wedstrijdje in verdriet hebben vind ik is natturlijk niet aan de orde.
      Toch één ding een kind verliezen komt niet eens in de buurt van je partner verliezen. Ouders verliezen is in de lijn van de verwachtingen.
      Een partner kan je tot op zekere hoogte vervangen. Een kind heb je in je buik gehad zelf gemaakt, eerste hapje, eerste stapje je wilt je leven geven voor je kind. Het is het ergste verlies wat je kan overkomen, het gaat nooit over, elke dag is het er weer, Het enige wat men kan doen na de ergste traumatische rouw, is beetje bij beetje wat vreugde toe te laten De ketting is verbroken en het is tegennatuurlijk, het druist in tegen alles wat je had verwacht. Er zijn zovele weduwen of weduwnaars in je omgeving, maar hoeveel zijn er die een kind hebben verloren, met wie kan je praten over de rauwe pijn.

      als er een kind wordt geboren worden er twee mensen geboren, het kind en een moeder, als het kind sterft sterft de moeder voor het grootste gedeelte mee.

      • pienbetuwe 23/12/2016 bij 7:20 pm #

        Weet je Irene, ik geloof inderdaad niet dat er een wedstrijdje in verdriet is. Dus respecteer ik alle vormen van verdriet.

  15. Chielie 20/12/2016 bij 1:31 am #

    Ik vind, intussen, dat je steeds logischer denkt. Als er iets positiefs in dit alles te bespeuren valt, laat het dat dan maar zijn. Hug.

  16. Margreet 20/12/2016 bij 7:31 am #

    Als alles al is gezegd en gedaan, kan ik alleen nog maar met dicht geknepen strot en vol liefde bij je woorden stilstaan. ❤

  17. Fieke 20/12/2016 bij 12:02 pm #

    Ik weet even niks anders dan een dikke knuffel, kus en alle liefde die ik me kan bedenken. Xxx

  18. Anoniem 20/12/2016 bij 2:49 pm #

    Wat een zin Pien,die laatste! Nooit omschrijft werkelijk alles wat het nu is. Erger kan niet.:((

  19. Leonie 20/12/2016 bij 4:16 pm #

    Laat ze allemaal de rambam krijgen met hun sokken. Het wordt tijd dat er voor jou gezorgd wordt. Ga desnoods de hort op.
    💪

  20. Desiree 20/12/2016 bij 5:45 pm #

    Au! Doe mij maar 24 uur weeën.

  21. Nini123 20/12/2016 bij 6:00 pm #

    Dat nooit meer, zoals je dat beschrijft, tranen in mijn ogen en mijn hart..
    Een bear hug!!

  22. fioonathome 20/12/2016 bij 6:11 pm #

    Tranen lieve Pien…om jouw verdriet, om jouw mooie Pieter…wat is dit toch moeilijk. Weet dat er mensen zijn die aan jullie denken…xxx

  23. Een mama 20/12/2016 bij 6:19 pm #

    Idd nooit meer Pien een woord dat hier aan tafel door een van zijn vele vriendinnen geregeld aan bod komt. Ieder woord elk stukje van jouw geschreven teksten komen binnen Pien. Zorg goed voor jezelf je bent een top wijf 😘

  24. Erna 20/12/2016 bij 11:32 pm #

    Lieve Pien. Ik weet niks zinnigs te zeggen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: