Datum.

2 jan

Sinds jij dood bent hebben je twee oudere broers hun verjaardag gehad. Gevierd klinkt niet zo toepasselijk.  Grote oma werd zevenennegentig en stierf, precies drie maanden na je verjaardag, in november en je mooie nichtje werd, net als jij, achttien. We deden de Kerstdagen en Oud & Nieuw. Vandaag werd je vader éénenzestig.

Data, data, data, allemaal data na de enige datum die op dit moment voor mij belangrijk is. De voor en de erna datum. De datum waarop alles stopte en toch ook weer verder ging. De datum waarop ikzelf een klein beetje dood ging.

Ieder jaar maak ik mijn agenda zelf. In een ouderwets cahier schrijf ik met de hand alle dagen van het nieuwe jaar op. Dit jaar gaat het langzaam. Normaal gesproken was mijn agenda  al lang af geweest maar nu zit er stroop in mijn pen. Want bij iedere dag die ik noteer raak ik steeds verder weg van jouw datum. Maar zelfs ik, als verdrietige moeder, kan de tijd niet tegen houden of stil laten staan. Het gapende, gruwelijke gat tussen ons twee wordt steeds groter en dat doet pijn.

Toch is het voor mijn gevoel pas gisteren dat je de trap af kwam denderen en in het voorbijgaan riep “Mam, ik ben weg!”. Ik vroeg al niet eens meer waarheen. Je ging weg, sporten, feesten, uit, naar vrienden, school maar je kwam altijd terug.

Het rare, lieve Pikkieman, is dat ik sinds je dood bent geen ongeruste vrijdag- en zaterdagavonden meer heb. Dat waren je stapavonden naar Arnhem en Nijmegen of ieder ander gehucht in de Betuwe. Ik viel altijd pas echt in slaap als ik je hoorde thuiskomen of je helm bij de kapstok zag liggen.

Die zenuwen heb ik niet meer en hoe tegenstrijdig dat ook klinkt, dat is fijn. Je kan niet meer in elkaar geslagen worden of slachtoffer van zinloos geweld zijn. Niet met teveel drank op iets stoms doen.  Geen verkeerd pilletje slikken op een festival. Of op je scootertje in slaap vallen en tegen een lantaarnpaal aanknallen….

12 Reacties to “Datum.”

  1. Pia 02/01/2017 bij 8:56 pm #

    Het was alweer vorigjaar……..sterkte x

  2. fioonathome 03/01/2017 bij 4:55 am #

    Lieve Pien, xxx

  3. harmke jansen 03/01/2017 bij 7:02 am #

    ….ondanks je grootse verdriet toch ook de andere kant kunnen zien/voelen…niet meer ongerust zijn over wat er mis kan gaan! 😘

  4. Suzan 03/01/2017 bij 7:38 am #

    Stomme tijd. Die gaat gewoon door. En nee, deze wond heelt niet. Dappere Pien x

  5. teuntjevansw 03/01/2017 bij 9:33 am #

    de gruwelijke logica van die laatste zin … {{ }}, xxx.

  6. Psw 03/01/2017 bij 10:48 am #

    Psw
    Hoe erg het ook klinkt elke datum is nu een herinneringen , aan leuke og minder leuke dingen de datum” blijven steeds meer terugkomen
    Het besef dat je zoon niet meer terug kot, nooit mee .uit eigen ervaring weet ik dat de tijd doorgaat maa de data worden elk jaar belangrijker
    Elk ,Mientje van een bijzondere gebeurtenis, is het gemis zo voelbaar en zul je een dag alleen maar aan je overleden zoon denken,ik ken er nu zoveel
    Zoveel dat ik het zelf niet wil dt verzamelen het doet pijn heel veel pijn
    Ik zak eeg in verdriet, het kievt zou ik er niet meer uitkomen zoveel verdriet en gemis voel ik

  7. Psw 03/01/2017 bij 10:51 am #

    Sorry voor de spelfouten (had de bril niet op)

  8. Floortje 03/01/2017 bij 11:27 am #

    Lieve Pien, typ typ wis typ wis typ typ wis. Een nieuw jaar en die lieve vrolijke gangmaker van jou liet het leven in het oude. Wat kan ik daar in vredesnaam over schrijven. Het is bijzonder hoeveel mensen Pieter heeft weten te raken. Niet voor even, maar hij is recht hun hart in geschoten. Een schrale troost, maar zo is hij ook dit jaar in de hoofden en harten van heel veel mensen. ♡♡♡ xxx

  9. Margreet 03/01/2017 bij 1:47 pm #

    If I could turn back the hands of time……..

  10. Irene 03/01/2017 bij 1:57 pm #

    Ja Pien, de tijd gaat onverbiddelijk door. Er is een tijd voor de dood van Pieter en een tijd na de dood van Pieter. Een breuk in de tijd, zo ervaar ik het na de dood van mijn zoon.

    Zo herkenbaar over het ongerust zijn over je zoon, je zal er alles voor over hebben om weer ongerust te zijn, een zucht van verlichting bij het horen van het thuis komen.

    Wat een doorzetting om toch je eigen agenda te maken. Elke dag waarvoor je ruimte maakt is een dag zonde jouw Pieter. Toch doe je het.

    Ik wens je veel goede en troostrijke momenten in 2017.

    Liefs Irene.

  11. Anja 04/01/2017 bij 12:07 am #

    Dag Pien, ik volg jouw ‘leven’ al even en de manier waarop jij alles op papier zet is verdrietig, hartverscheurend, weemoedig en ook mooi, alles in elkaar verweven. Ook een eerbetoon aan jouw vent. Ik kan me niet voorstellen, hoe te ‘overleven’ the life after.. Vanavond werd ik gegrepen door de documentaire; Kijken in de ziel: de achterblijvers. En moest gelijk aan jou denken. Zie maar wat je ermee wilt. Een warme groet van mij.

  12. Elisa 04/01/2017 bij 10:34 am #

    Zo treffend geschreven Pien. Je kind waar je bezorgd over was nu veilig in de dood. Het allerergste is immers al gebeurd. Houd vol!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: