Emoties.

24 feb

Van de week kreeg ik van een vriendin van Pieter een soort compilatie clipje. Allemaal foto’s van de vriendengroep tijdens de laatste zomerfeesten, 2016. Ik genoot van al het plezier dat van het scherm afspatte tot ik me realiseerde dat er naast foto’s en muziek ook iemand aan het vertellen was. En dat was Pieter. Ademloos luisterde ik naar hem toen hij bedankte voor alle felicitaties. Die avond was hij achttien geworden en dat werd uitbundig gevierd.

Diezelfde avond was ik een paar honderd meter verderop bij een zomerfeestfestival voor de ietwat ouderen onder ons. Swingen op jaren zeventig en tachtig nummers. Generatiekloofgevalletje dus. Ik heb hem toen nog wel een bericht gestuurd, om twaalf uur, met de ijdele hoop dat we ergens tussen die twee generaties elkaar konden zien. En dat ik hem kon feliciteren met zijn verjaardag.

Blijkbaar bracht ik dit iets te enthousiast en te vijftigplus want ik hoorde later van een vriend dat Pieter mijn SMS-bericht aan hem liet zien en zei: “Kijk, mijn moeder is dronken.”  Maar ik heb nu dat filmpje waar ik hem hoor praten dus ik vind alles best.

Gisteravond kwamen er twee goede vrienden van Pieter langs. Ook hun telefoons bleken, na een paar biertjes, een schat aan beelden, informatie en tekst van en over Pieter te bevatten. Gretig vroeg ik ze of ze die allemaal door wilden sturen zodat ik hier vaker van kon genieten. Ook hoorde ik het ware verhaal achter het reclamebordje-verwijderen-van- de-paal-van-Pieter-operatie. Nadat vriendJ, op de schouders van andere vriendJ, al vijf minuten lang probeerde met zijn sleutel de tiewrap door te snijden, zei vriendS plotseling: “Ow wacht, ik heb een mesje in mijn jaszak “. (ook een bijbaantje bij een supermarkt en die gozers hebben altijd wel twintig aardappelschilmesjes op zak, tenminste, ik heb er hier een stuk of tien van Pieter, overgebleven.)

Vandaag was ik bij de afscheidsdienst van een meisje van drieëntwintig.  Haar moeder is één van mijn oudste Twittervriendinnen. Zij was op de dienst van Pieter. Zij stuurde mij na zijn dood minstens één keer per week een kaart, iets liefs of troostzoenen en schreef in die tijd “Ik kan me niet voorstellen wat je meemaakt nu.”

Op alle gezichten van alweer veel te jonge mensen en haar familie las ik “Waarom? “

Vandaag is het ook vijf maanden geleden dat Pieter overleed. En ik weet nog steeds niet waarom.

13 Reacties to “Emoties.”

  1. Mieke 24/02/2017 bij 7:00 pm #

    Ben net als jij van 1964 en heb twee kinderen in de leeftijd van Pieter.
    Door jouw “schicksal” ben ik me elke dag bewust hoe snel alles voorbij kan zijn en ben dankbaar voor elke dag dat ik met mijn dierbaren mag doorbrengen. Alles andere is dan niet meer belangrijk… Heel veel sterkte Pien in deze moeilijke tijd…

  2. Fieke 24/02/2017 bij 7:41 pm #

    Lieverd wat een prachtig stukje. Tranen over mijn wangen. Ik kan je verdriet niet wegnemen maar godverdomme wat ben je een mooi mens. Xxx Fiek

  3. Simone 24/02/2017 bij 7:49 pm #

    Wat had Pieter lieve vrienden!!!!
    Superlief dat ze al dat waardevolle beeldmateriaal met je delen!
    Wat zal je daar ongelofelijk blij mee zijn!!!!
    Dikke knuf Pien!!!😘😘😘

  4. Floortje 24/02/2017 bij 8:54 pm #

    Lieve Pien, wat lijkt het me raar om terug in de tijd te gaan, naar de zomer waar je kind iedereen bedankt voor de felicitaties. Iets dat hij nog minstens 60 zomers had moeten kunnen doen. Tegelijk lijkt het me ook erg fijn om weer iets tastbaars/hoorbaars te hebben dat je kunt bewaren. Ik moest wel even erg lachen om het beeld van twee wiebelende kerels die het bordje op De Paal probeerden los te krijgen. Wat een mannen. Lieve Pien, vijf maanden lijkt eeuwig en het lijkt gisteren. Liefs voor jou. Elke dag denk ik aan jou en Pieter. Xxx

  5. Catharina Ameland 24/02/2017 bij 8:55 pm #

    Wat een fijne vrienden had Pieter!!
    Hou je taai dappere Pien!! X

  6. Moon 25/02/2017 bij 10:26 am #

    Wat een lieve vrienden heeft Pieter. En wat fijn dat ze de herinnerringen met jullie delen! Dikke knuffel voor jou!

  7. Pien2 25/02/2017 bij 3:06 pm #

    Lieve Pien,
    Vijf maanden alweer, sinds de harde klap. De klap die Pieter maakte en die zoveel mensen om heen nog steeds voelen. Vriendin 2, mijn dochter, praat zo vaak over hem, dat het voor mij soms lijkt dat ze hem nog steeds ziet bij het uitgaan. Toch gaat het leven onverbiddelijk door, vraagt geen toestemming, gaat zijn godvergeten gang. Mijn dochter heeft net gebroken met haar zeer foute vriendje. De ilusie hebben dat je een ander kunt helpen, is haar duur komen te staan. Nu ligt ze hier op de bank, blauwe plekken op haar lijf en zo bang, bij te slapen na deze gruwelijke nacht. Harde klappen, harde lessen en het leven gaat gewoon door. Sleurt ons radeloos en verdrietig mee op de golven.
    Dikke knuffel voor je en lieve groetjes van ons, dappere dodo!

    • pienbetuwe 25/02/2017 bij 4:12 pm #

      Ach jezoes, het arme kind. En ze was/is vriendin1, hoor! Voor mij nog steeds, het meisje met de mooie ontwapenende lach. Die ’s ochtends vroeg of ik lekker geslapen had. Ik viel van mijn stoel want in mijn mannengezin vroeg nooit iemand dat aan mij!

  8. Wilrike 25/02/2017 bij 3:45 pm #

    Oef, wat een zware week, wat een diversiteit in emoties! Wat bizar om je twitter vriendin zo bij te kunnen staan. Wat een verdriet… As always, weer mooi geschreven,

  9. lien 25/02/2017 bij 7:04 pm #

    Dag Pien, prachtig dat je beelden en de stem van Pieter nog kan horen en zien zo vaak als je wilt. En dat zijn vrienden ook alles naar je doorsturen. Fijn, en geweldige vrienden zijn het. En weer een verdriet om zo een jong verlies. En Pieter al 5 maanden nu. Sterkte.

    • Margreet 25/02/2017 bij 9:50 pm #

      Weer mooi geschreven Pien. ❤

  10. Tink 26/02/2017 bij 12:17 am #

    Wat fijn dat je Pieters stem ook hebt nu. Om heel vaak naar te luisteren. Zo lief als mensen eraan denken om zulke dingen aan je te geven of door te sturen <3
    En 23 is ook veel en veel te jong. Zoiets mag niet gebeuren, maar het gebeurt gewoon toch… en dat waarom krijg je er van niemand bij. Zó oneerlijk. Wens je vriendin maar heel veel sterkte en laat elkaar niet los.
    X <3

    • teuntjevansw 26/02/2017 bij 11:06 am #

      geweldig, zoveel materiaal om je nest mee te vullen! <3 X.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: