Hoe verder?

27 feb

Ik wil verder maar dat lukt niet. Iedere keer staar ik vol ongeloof naar de foto’s van je dooie lichaam in het mortuarium. Ik zie een mooi jong liggen. Met een slapende uitdrukking op zijn gezicht. En ik moet tegen mezelf zeggen: “Pien, dit is je kind. Dit is je jongste. Hij is dood, hartstikke dood.” Maar mijn eigenwijze hoofd blijft dit ontkennen, blijft dit vreselijke iets wegschuiven alsof het niet gebeurd is.

Moeders schrijven mij dat ze zich deze pijn niet voor kunnen stellen. Nou dames, ik ook niet. Zelfs nu het me overkomen is. Dit is zo iets machtigs, zo iets groots dat je alleen maar terug kunt kruipen naar je bed, je bank of wat dan ook. Naar een plek waar je niks voelt. Want als je gaat voelen ga je simpelweg dood. En dan ben ik niet dramatisch, echt niet.

Ik verbaas mij iedere ochtend over de kracht die ik blijkbaar ergens verstopt heb en die er voor zorgt dat ik op sta. Eet. Drink. Poets. Boodschappen doe. Huil. En zo verschrikkelijk mijn kind mis. Ik probeer te doen alsof er niks aan de hand is.  Echt. Maar bij sommige herinneringen of gevonden voorwerpen  stort alles in elkaar.

Dan kijk ik naar alle foto’s van jou. Kijk naar de video van jouw afscheidsdienst. En luister naar de verhalen van je vrienden. Draai de muziek die jij mooi vond.

Maar ik blijf kapot. Uit elkaar gescheurd. Niet wetend waar ik het zoeken moet en vinden kan. Sta ik te suffen in de rij voor de kassa, denk ik ineens “Mijn kind is dood”. Die pijn laat me zoekend achter, waar ben je?

’s Nachts huil ik mijn tranen van die dag, verstop ze in je knuffel van vroeger die nog steeds naar jou ruikt. Eens zal dit overgaan. Maar wil ik dat wel? Wil ik avonden zonder tranen om jou? Wil ik gewoon in slaap vallen zonder brandende kaarsjes bij je foto?

18 Reacties to “Hoe verder?”

  1. harmke jansen 27/02/2017 bij 8:57 pm #

    Lieve Pien. …ik heb geen kind verloren….kan niet zeggen: ik begrijp het….
    Wel zeg ik: 5 maanden….. wat een wonder dat jij nog overeind staat….ik blijf kapot zeg je! Lieve meid het is NOG MAAR net gebeurd met Pieter….De wond in je hart is vers….je kapotte hart heeft nog tijd nodig…net als jij!

  2. Suzan 27/02/2017 bij 9:04 pm #

    Nee Pien, dat wil en kun je nu nog niet. Nog niet, misschien ooit, misschien nooit ❤

  3. Anita 27/02/2017 bij 9:51 pm #

    Lieve vrouw, je zit er nog middenin, t is net gebeurd, alsof je steeds verder ontwaakt in deze nachtmerrie. Ik snap je helemaal, helaas op allerlei persoonlijke gronden. Ik weet dat je er niks mee kan: toch wil ik zeggen dat ik ZEKER weet dat je je kind zult terugzien. Alleen… en zelfs als durf je dat een beetje te geloven… Voor nu is t TOCH een afschuwelijk afscheid. Dat weet ik. Dat ken ik. Veel liefde voor jou en jouw geliefden, ❤️

  4. Floortje 27/02/2017 bij 10:56 pm #

    Lieve Pien, ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡. Mijn woorden hebben nul zin.

    Xxx

  5. Annelies 27/02/2017 bij 11:14 pm #

    Ik huil even mee als je het maar niet erg vind

  6. Anoniem 28/02/2017 bij 11:25 am #

    Lieve Lieve Pien..
    Het is pas gebeurd en het is voor iedereen(maatjes van Pieter)nog nauwelijks te bevatten,
    Laat staan voor jouw en je naaste geliefden…XXX

  7. Tink 28/02/2017 bij 3:51 pm #

    Vijf maanden pas. Dat lijkt zo op het eerste gezicht een hele tijd, maar het was gewoon gisteren… Je hart ligt nog in 1000 stukjes, dat kost zoveel tijd. Een rivier vol tranen en een zeecontainer vol kaarsjes.
    Er staat een grote kring mensen om je heen Pien. Blijf schrijven…
    X

  8. Margreet 28/02/2017 bij 4:01 pm #

    ❤❤❤❤

  9. Trees 28/02/2017 bij 4:08 pm #

    🤗

  10. Elisa 28/02/2017 bij 6:00 pm #

    Never give up Pien! Er komen ook weer betere dagen💗

  11. lien 28/02/2017 bij 8:27 pm #

    Pien, het verlies van je kind , jouw Pieter daar kom je nooit meer overheen. Er blijft een gat in je hart. Een gemis. Ooit zal de pijn minder zijn. Maar gun jezelf de tijd zolang als je nodig hebt. 5 maanden is nog veel te kort. Dus ploeter je Door Pien. Sterkte .

  12. Leonie 28/02/2017 bij 9:38 pm #

    Huil maar lieve mama van Pieter. Iedere traan is een parel voor Pieter.

  13. teuntjevansw 01/03/2017 bij 10:38 am #

    de g*dvergeten schurende wanhoop … { }, <3, x.

  14. Floortje 01/03/2017 bij 12:20 pm #

    Lieve Pien, je krijgt het zo op je bord geworpen: ‘Pardon’, nee niet eens pardon, dat wordt er nooit bij gezegd bij het uitdelen van brute ellende: gewoonweg ‘Op uw pad komt nu het verlies van uw jongste kind.’ Pats boem. Dat waar je als moeder niet eens aan durft te denken, maait ineens je leven allesverwoestend plat. Niemand of iedereen kun je erom verfoeien. Gatverdamme Pien. Dat is niet te doen. Dan komt pijn toch uit je hart, tenen, oren, ogen, overal. Dikke, dikke spierbal, kan dat stomme plaatje niet vinden, voor jou als ernstig gebutste lieve moeder. Pieter weet ergens van jouw allesoverstijgende liefde, dat moet gewoonweg zo zijn. Xxx

  15. Irene 01/03/2017 bij 2:18 pm #

    Lieve moeder Pien,

    Het is en blijft niet te geloven. Je bent een moeder van een dood kind.
    Kon je deze titel maar weigeren of teruggeven, Je wil het niet. Alles verzet zich daar tegen. Geloof, ongeloof, geloof, ongeloof, het is niet te bevatten. Een soort achtergrond koor bij alles wat je doet, een refrein: mijn zoon is dood., mijn zoon is dood. Bij gesprekken, dagelijkse beslommeringen, , je kan dit refrein niet uitzetten in je hoofd.
    Je antwoord iemand en tegelijkertijd hoor je dit refrein.

    Rouw komt en gaat zoals het zelf wil. Het overvalt je op de gekste, mooiste momenten.

    Je hebt zo gelijk, je blijft kaarsjes branden, het is jou verdriet, dichtbij hem ben je dan.

    Dit verdriet gaat nooit meer over. Diep in je ziel blijft het altijd pijn doen, ook al zal je eens het leven weer oppakken, ook al zie je en voel je dit nu niet. De hoop en kracht in jezelf ga je voelen met de tijd. Jouw tijd! Met de lieve mensen om je heen die van je houden en ook rouwen, het samen verwerken, misschien ieder op zijn eigen manier.

    Heus Pien, er komen weer momenten met wat licht, Je gaat ooit weer ergens van genieten, maar altijd met deze pijn in je ziel., dat kan goed samen gaan Pien,
    maar het heeft heel wat tijd nodig..

    Irene, een moeder die ook haar zoon zo vreselijk mist.

  16. Catharina Ameland 01/03/2017 bij 7:25 pm #

    💖

  17. Moon 01/03/2017 bij 11:11 pm #

    Het is nog maar 5 maanden! Rouwen kost tijd, heel veel tijd. Iedereen op zijn manier. Ik kom je even knuffelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: