Wouter.

18 apr

De twee politieagenten die die zaterdagochtend heel vroeg op onze bank zaten vroegen of we iemand konden bellen. Familie of iemand anders die steun kon bieden. Ik zei dat ik je opa en oma al gebeld had en dat die er aan kwamen. Tegelijkertijd zag ik dat Wouter niet meer in de woonkamer zat en ik ging op zoek naar hem.

Ik vond hem aan de voorkant van het huis. Hij zat met de deur open op de drempel te kijken naar de oprit. Te wachten op jullie opa. Bijna op datzelfde moment reed de auto van mijn vader het grind op. Er werd niks gezegd, alleen maar gehuild in elkaars armen. En Wout, die broer van je die nooit wat zegt tijdens het avondeten, omarmde iedereen.

Ik zag toen pas de politieauto op de oprit staan en dat maakte de vreselijke boodschap pas echt realistisch. Twee politieagenten kunnen het nog mis hebben maar een auto niet. Een politieauto liegt niet. Er was dus echt iets heel ergs met je gebeurd.

Maar Wouter wist dat allemaal al. Wouter was de eerste die me vasthield toen de agenten zeiden dat je dood was. Die lieve broer van je met zijn grote hart. Door een kinderpsychiater in Tiel afgeserveerd  als autist en ADHD-er. Met alvast een receptje voor medicatie erbij. Wat ben ik blij dat ik niet naar haar geluisterd heb. Dat ik na afloop met je broer naar de McDonalds ben gegaan om te vieren dat we wisten wat er in zijn koppie speelde en daar op onze eigen manier aan gingen werken.

Dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Dat die grote beer van een broer van je me vasthield en niet meer losliet. Dat hij die ochtend glazen water voor me bleef halen. Dat hij na de afloop van jouw crematiedienst met mijn handtas rondliep omdat hij wist dat ik die zou vergeten mee te nemen.

Die lieve grote beer. Die verteld werd door zijn laatste stagebegeleiders dat hij beter een ander beroep kon kiezen omdat hij volgens hen niet met mensen kon omgaan.  Op dat adres laat ik binnenkort een kuubje of honderd koeienstront afleveren. En ik weet dat je het met me eens zou zijn geweest.

25 Reacties to “Wouter.”

  1. bertruisch 18/04/2017 bij 6:16 pm #

    Knuffel.

  2. Hanneke 18/04/2017 bij 6:25 pm #

    Ja!! Dat zal ze, hem, hun, wie dan &@*%% ook leren! #stront is het!! allemaal!!
    ♥️

  3. Trees 18/04/2017 bij 6:36 pm #

    Wauw voor Wouter 💕

  4. Pia 18/04/2017 bij 6:46 pm #

    Geniet van Wouter………gouden gozer.
    En je gevoel laat je nooit in de steek, je bent dus ern supermam :-)

  5. Anita 18/04/2017 bij 7:31 pm #

    Een kuubje of honderd koeienstront. Hahahahahah
    Zet m op!

  6. Harmke jansen 18/04/2017 bij 8:02 pm #

    Ahhhh Pien…..ik heb ook zn “Wout”…..heerlijke vent van bijna 2 meter…..dezelfde diagnose……zuivere eerlijke voelende mensen! Wat fijn voor jou dat hij zn steun was/is…..

  7. tinus 18/04/2017 bij 8:09 pm #

    ach Pien de tranen rollen me over de wangen arm jong toch moet nu al zoveel verwerken.
    Bah wat een ellende toch,het lijkt wel of er een van mijn kleinzonen het is. Beroert word ik er van.En wat een heerlijk jong ook ,ik hoop dat je jongens het goed er van af brengen het is voor hun ook niet niks,Dikke smak van opoe Tinus xx

  8. Wilrike Pasman 18/04/2017 bij 8:12 pm #

    Oergevoelens, mooi om er te zijn voor elkaar ❤💪

  9. Tink 18/04/2017 bij 8:34 pm #

    En dat over degene die juist in de moeilijkste omstandigheden precies dat voor je deed wat nodig was. De kortzichtigheid…
    Het is een gouden kerel, eentje om te koesteren. X

  10. Anoniem 18/04/2017 bij 8:48 pm #

    Die wout pien phhh…. jij heb super boys pien !
    Knuffel voor de jongens 💋

  11. Simone 18/04/2017 bij 9:29 pm #

    Wat een TOPPER die lieve Wouter!!!
    Ooooooh je zou ze toch! 😡😡😡

  12. Floortje 18/04/2017 bij 9:46 pm #

    Oh Pien, dit herken ik zo. Op mijn zoon zat ook al een sticker voor hij fatsoenlijk kon rondkijken. Ik heb het altijd aan mijn laars gelapt en, pardon dat ik het zelf zeg, het is een ontzettend fijn en lief jong dat het prima doet. Idd zonder medicijnen en ander kunst en vliegwerk. Dus dit keer ook een dikke, dikke knuffel voor Wouter. En voor jou, want wat blijft het een onmogelijke situatie zo zonder je Piet. Xxx

  13. Margreet 19/04/2017 bij 5:35 am #

    Pien, iedere blog die je schrijft, heb ik het gevoel dat ik rechtstreeks over je schouder meekijk. Meegezogen (positief) in jouw dagelijks leven. Zoals je Wouter nu ook weer beschrijft, wat zou ik als kind trots en blij zijn met zo’n moeder. En jij duidelijk op je 3 zonen. ❤

  14. Anoniem 19/04/2017 bij 6:22 am #

    Wat een lieve schat,hier krijg ìk nou tranen in m’n ogen van!

  15. Anoniem 19/04/2017 bij 11:17 am #

    Och lieve pien met recht een grote beer !! Wat een lieverd toch xxx

  16. lien 19/04/2017 bij 12:15 pm #

    Ach Pien, de domme kortzichtigheid van sommige mensen. Gelukkig volgde je je hart en moedergevoel. Fijn voor Wouter, zo een moeder en kijk wat een geweldige zoon het is, en grote broer van Pieter, die vast vooraan had gestaan als de kuub stront werd geleverd.

  17. teuntjevansw 19/04/2017 bij 5:04 pm #

    wouter, die zei niet te kunnen huilen omdat hij autist is. wouter, het kind van geen woorden maar daden. en hij zou niet met mensen om kunnen gaan? dat geldt eerder voor de stagebegeleiders met hun oppervlakkige oordeel. ik hoop dat hij een plek weet te vinden waar hij wél gewaardeerd wordt en dat hij jou op zijn unieke manier blijft steunen. xxx

  18. Annemieke V 19/04/2017 bij 5:36 pm #

    Mooi, Pien, supergozer die Wouter

  19. Lies 19/04/2017 bij 5:57 pm #

    Als ik het goed begrepen heb wil Wouter met dieren werken toch? Dieren voelen het of iemand een goed hart heeft. Lijkt me dat hij prima geschikt is voor die opleiding? Hij komt er wel! GO Wouter! X

    • pienbetuwe 19/04/2017 bij 6:25 pm #

      Ja, dieren en Wouter zijn een klik. Maar goed, je hebt natuurlijk in een dierenartsenpraktijk te maken met de eigenaren van die dieren. Maar ik maak me geen zorgen, hij vindt vast iets!

  20. Anoniem 20/04/2017 bij 11:06 am #

    Het zijn met recht grote strond hommels pien geen kuup maar een grote kar vol dat verdienen ze !! Wout je bent een kanjer !!!

  21. Truus 20/04/2017 bij 11:52 am #

    Wat is het leven toch wreed en mooi tegelijk. Stevige hug voor jou en je gezin van Martien en Truus

  22. Catharina Ameland 21/04/2017 bij 7:34 pm #

    Wout met een hart van goud.

  23. Irene 28/04/2017 bij 8:26 pm #

    Kortzichtigheid bij veel zgn. hulpverleners, dikwijls alles uit boekjes. Waarom moet iedereen hetzelfde zijn. Waarom mag een mens zichzelf niet zijn. Aan een maatstaf voldoen. Dat maakt mensen ongelukkig en depressief. Je bent goed zoals je bent.
    Hoeveel mensen die zo “goed”met mensen om kunnen gaan, daar wordt meestal mee bedoeld dat ze gehaaid zijn in “small talks” en zich ergens in praten en nauwelijks stil staan bij een medemens. Wouter laat warmte zien, daar gaat het om dat heeft hij laten zien en dat kan je niet leren, deze warmte heb je of heb je niet.

    Wat goed Pien, je bent weer een klein stukje verder in het rouwproces.

    Het verdriet zal blijven altijd, het zal je overvallen op de gekste momenten, dat hoort bij moeders van een overleden kind. Het leven, leven, zo goed als je kan, daar eer je Pieter mee.
    Liefs van Irene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: