Bloemkolen.

12 jun

Ik zie nog steeds mensen achter de bloemkolen of piepers duiken als zij mij zien in de supermarkt. Want ze weten niks te zeggen tegen mij als ik ze zie. Dat snap ik wel. Ik word daar ook niet boos of verdrietig over. Ik heb dat zelf ook eens gedaan toen ik de vader van een overleden kind zag lopen. Ineens moest ik toevallig, plotseling, die ene winkel in.

Want wat moet je zeggen? Wat wil je zeggen? Wat is troostend en wat niet? Ik dook die winkel in en schaamde me dood. Dat ik niet het lef had om met verdriet geconfronteerd te worden. Ik, die dat verdriet niet eens zelf meemaakte.

Nu zijn de rollen al bijna negen maanden  omgedraaid. Ik heb ervaren dat mensen je negeren. Omdat ze , als ze ‘Hoi’ zeggen, eigenlijk ook verplicht zijn te vragen hoe het met je met je gaat. En ze weten donders goed dat de kans bestaat dat jij je hele ellendige baggerzooi over hun én die bloemkolen gaat uitstorten. En dat midden in de Albert Heijn. Dus duiken mensen weg achter de aubergines en pakken melk. En ik vergeef het ze. Ik begrijp dat echt wel.

Des te mooier zijn de ontmoetingen waarbij mensen wel die stap durven te nemen. En wat voelt dat goed! Die ex-collega-schoolpleinmoeder. Die in haar Mini  gewoon vol in de remmen ging om me aan te spreken.  Die jonge moeder van drie kinderen die ik ken via de antiekzaak van haar moeder. Die schrikt als ik binnenkom maar daarna het lef heeft om niet alleen ‘Hoi ‘ te zeggen maar ook naar me toe durft te komen en te vragen hoe het gaat.

Dat doet me goed. Zo verschrikkelijk erg goed. Het voelt een beetje als delen van mijn verdriet zodat het wat minder zwaar is. Dragelijker. Begrepen. Van alles maar vooral fijn.

20 Reacties to “Bloemkolen.”

  1. Anita 12/06/2017 bij 9:17 pm #

    Wat fijn dat die mensen er zijn!❤️❤️❤️👍

  2. Anna 12/06/2017 bij 9:32 pm #

    Wat begrijp ik zo je gevoel. Ook ik liep in de supermarkt en ineens vroeg iemand: hoe is het met je vader?? Hij was net een week dood. Maar toch deed het me goed op de een of andere rare manier. Dikke knuffel lieverd

  3. bertruisch 12/06/2017 bij 9:35 pm #

    Herkenning…

  4. Mar 12/06/2017 bij 10:16 pm #

    Of nog erger; Mensen die dat niet in je gezicht zeggen maar het liefst achter je rug. dat je maar weer verder moet gaan met je leven want het is alweer ……geleden. wie bepaalt dat??? of in je gezicht ach heer zeggen maar ondertussen op hun horloge kijken. Als ik de kans kreeg zou ik je een arm geven en samen met jou een bakkie gaan doen. Je laten praten, de stiltes als prettig ervaren. Als ik die kans kreeg. maar ik kom nooit in de Albert Heijn……………….. :-)

  5. Maria 12/06/2017 bij 11:25 pm #

    Zo herkenbaar…. 31 jaar geleden is de liefde van mijn leven plotseling overleden, vader van onze zonen van toen 12 en 7 jaar…Het gaat nooit over… Wel wordt het zachter maar de herinneringen blijven tot in lengte van dagen..Ik geniet nu dubbel en dwars van
    2 prachtige kleindochters van 13 en 10 jaar………

  6. Tink 12/06/2017 bij 11:38 pm #

    Ja, dat is herkenbaar. En begrijpelijk. Maar toch ook auw. Zo fijn als er mensen zijn die een echt gesprek met je aan durven gaan. De leuke dingen delen is geen kunst. Maar juist over de moeilijke dingen praten is zo waardevol.
    X

  7. Anoniem nr 1 13/06/2017 bij 4:48 am #

    Lieve pien zo herkenbaar …. ik denk aan je dikke knuffel xxx

  8. Harmke jansen 13/06/2017 bij 5:19 am #

    Ik kom je denk ik nooit tegen….als ik je tegen kom krijg je een enorme knuffel van me….niet iedereen weet om te gaan met overweldigend verdriet…..heel veel hebben zelf ook kinderen en willen (on)bewust niet geconfronteerd worden…..en ik weet het niet hoor….wil je dat mensen je altijd aanspreken?

  9. marjanne56 13/06/2017 bij 6:39 am #

    Hart onder de riem;
    Vriendin die 16 jarige zoon verloor bij aanrijding, 20 jaar geleden. Vertelde vrijdag nog hoe ellendig die situatie was. Je boodschappen doen en iedereen die de andere kant opkijkt. Ze ging naar een andere AH en vermeend het dorp. Daar kwam ze een bekende tegen, die alleen maar zei ‘jij loopt hier niet voor niets’.
    Ze kreeg een huilbui in de AH rende de winkel uit zonder de boodschappen en vanaf dat moment bleef ze bij de AH haar boodschappen doen.
    “Gewoon de draad oppakken” het zo verdomde lastig als je veel verdriet meetorst. Sterkte Pien, ook met hen die jou niet zien.

  10. Annelies 13/06/2017 bij 7:41 am #

    Het zijn jou ervaringen
    Jou belevingen
    Met allemaal verschillende mensen
    Jij bent wie je bent
    Geen veroordelingen
    Jij begrijpt
    💙💙

  11. Floortje 13/06/2017 bij 11:00 am #

    Lieve Pien, het stomme is dat ik helemaal niet weet hoe je eruit ziet. Ik sta misschien wel eens achter de bloemkool, maar dat is dan niet ‘per ongeluk expres’. Sowieso kom ik niet vaak meer in Bemmel, gezien de voortgaande verzelfstandiging van dat kind van mij. Maar ik denk heel vaak aan je, hoe het gaat. In de trant van het flikkerend lampje, geeft je dat misschien een beetje onzichtbare steun die je zo goed kunt gebruiken. Lieve Pien, dikke spierballen jouw kant op. Om te gebruiken als je jongens de deur uitgaan, vaker en langer dan je lief is. Xxx

  12. Anoniem nr 1 13/06/2017 bij 11:02 am #

    Pien ik sluit me nog even bij annelies aan !
    Ja pien dat is met recht het verschil van mensen …. maar pien het kan zo naar voelen in je lijf pffff… liefs gewenst pien xxx

  13. Wilrike Pasman 14/06/2017 bij 8:06 pm #

    Denk vandaag veel aan je Pien, met de uitslag van de examens. Het had ook voor Pieter een mooie dag moeten zijn. Ik hoop dat je dit ook met mede-mensen kan delen. Sterkte met dit proces. ❤

  14. Moon 14/06/2017 bij 9:53 pm #

    Wat herkenbaar! Wat voel je je dan eenzaam als mensen wegkruipen of niks durven te zeggen. Maar juist weer hartverwarmend als de mensen waar je het niet van verwacht naar je toe komen en wat zeggen, of alleen maar even een arm om je schouder leggen.
    Vandaag zaten we hier op een telefoontje te wachten, wel/niet geslaagd. Heb veel aan je gedacht! Ik kom in gedachte naar je toe en geef je een dikke knuffel…..

  15. Anita 15/06/2017 bij 7:24 am #

    Hai ik volg je al een tijdje en ik vind het zo knap hoe je dit opschrijft en je gevoelens laat zien. Ik lees het elke keer weer met tranen in mijn ogen. En weet je waarom ik heb ook zoon van 18 jaar en die gaat nu ook alles ontdekken. Ik weet niet wat het is om je kind te verliezen maar ik snap het heel goed. Maar wel fijn dat er mensen zijn die dat wel durven te vragen aan je.

  16. irenr 17/06/2017 bij 8:56 am #

    mensen waar je mee kan lachen en mee kan huilen zijn dun gezaaid.

    Het voelen van echt medeleven , echt contact is alles wat een moeder die haar kind zo mist wil
    begrip wat warmte zijn naam kunnen noemen.

    Dit willen mensen van elkaar
    zo simpel en schijnbaar voor velen het moeilijkste wat er is: begrip en liefde

    sterkte Pien met alles

    warme groet irenen

  17. lien 17/06/2017 bij 9:19 am #

    Dag Pien, verdrietig . Maar fijn dat er juist wel die mensen zijn die wel vragen en luisteren. X

  18. teuntje 18/06/2017 bij 7:29 pm #

    breek me de bek niet open. was een paar weken weduwe, naar receptie. binnenkomen, veel aanwezigen vallen stil en kijken. run op de wc. paar mensen vragen onbeholpen en aandoenlijk hoe het gaat, dat voelt fijn. de mannen die hetzelfde wagen worden met ferme tred gevolgd door hun vrouwen die hun ‘hubbie’ wel eens even zullen beschermen tegen de hitsige weduwe. ik heb me nog nooit zo verdrietig, woest en geschoffeerd gevoeld én een illusie armer. het was maar goed dat er geen bloemkolen in het zaaltje waren, anders had ik me daar van ellende achter verstopt. en zo brengen de groenten me weer bij jouw o zo herkenbare stukkie. sorry voor de omweg!

  19. Anoniem nr 1 19/06/2017 bij 7:23 am #

    Lieve groet pien . Even laten weten dat ik aan je denk !! Xx

  20. Anoniem 27/06/2017 bij 10:34 pm #

    Lieve lieve pien xxx..ik denk aan je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: