Wouter

2 jul

Mensen vroegen me vaak hoe het nu met je broers ging. En dan hoorde ik je in mijn hoofd zeggen dat die broers van je zich niet interesseerden in jouw doen en laten en had je als kritiek dat ze bijvoorbeeld nooit vroegen hoe het met de, op dat moment, vriendin ging.

Toch hebben die twee grote broers van je, samen met je beste vrienden, de kist waarin je lag helemaal naar de voorkant van de zaal gereden.  En zijn daar blijven staan volgens het scenario tot het nummer van Colio was afgelopen.

Floris stond links van je, berustend op de plek vlak naast je hoofd. Wouter aan de andere kant. En Wouter vond het niet fijn om daar zo in het bijna middelpunt van de aandacht te staan. Dat zag ik aan zijn kop. Je kent Wout dus je weet vast wat ik bedoel. Hij was dan ook de eerste die zei, na afloop van het nummer van Colio, “Tis klaar, we mogen gaan”.  En dat lipleeste ik toen ik de video bekeek.

Tijdens de dienst zat Wouter naast me. Floris aan de andere kant. Ik had zo’n behoefte om mijn levende zonen naast me te weten, jouw broers waarvan ik nu pas de erge kwetsbaarheid besefte. En ze hielpen mij die rare dienst door. Waar ik maar bleef denken dat er een vergissing was gemaakt. Dat het niet mijn kind was dat daar in die kist lag. Niet jij, mijn zoon die altijd honderd engeltjes op zijn schouder had.

Wout, de broer waarmee je het minste ruzie had. Hij is zo veranderd. Je zou hem moeten zien. Hij kiest ineens zijn eigen weg en durft commentaar te geven op alles wat er tegen hem gezegd wordt. Hij komt voor zichzelf op en daar ben ik zo blij om. Hij loopt bij de huisarts naar de balie als hij niet snel genoeg geholpen wordt. “Wout?!”  hoor ik je zeggen. Ja, Wout.

Daar staat een vent. Wouter. Met baard en lang haar. Ik zie hem staan en denk “Godver, wat heb ik toch een mooie kinderen gemaakt”. Ik weet niet of jouw dood er aan heeft bijgedragen dat Wouter nu een soort van ‘ontpopt’ is. Maar voor het geval dat, dan ben ik je heel dankbaar. En je grote broers houden echt wel van je ook al dacht je dat van niet.

 

16 Reacties to “Wouter”

  1. Marlies 02/07/2017 bij 7:16 pm #

    Wat een mooi verwoord weer! 🍀

  2. Pia 02/07/2017 bij 7:16 pm #

    Ach ze kunnen niet met of zonder elkaar……
    De band is nu alleen maar hechter geworden maar de manier hoe is niet tof. X

  3. Anoniem nr 1 02/07/2017 bij 7:57 pm #

    Lieve pien ik ken je zonen niet , maar wat zullen ze pieter als broer toch missen , en ik wens de jongens ook een mooie toekomst toe nu ze voor hen eigen weg kiezen , en pieter zal zeer zeker heel trots op ze zijn . En ook op zo’n lieve moeder ! Dikke knuffel 💋

  4. Hanneke 02/07/2017 bij 8:15 pm #

    ♥️

  5. Desiree 02/07/2017 bij 9:39 pm #

  6. Monique 03/07/2017 bij 1:53 am #

  7. Harmke jansen 03/07/2017 bij 6:25 am #

    Mooiiiii …toch de deur die dichtgaat en de andere deur die opengaat….goed om te horen en wat mooi dat je het ziet!

  8. lien 03/07/2017 bij 8:40 am #

    Dag Pien, Ja broers. Wat een gemis , verdriet en wat een dapperheid. X

  9. teuntje 03/07/2017 bij 9:49 am #

    fantastisch! en hoe gaat het met floris?

  10. Margreet 03/07/2017 bij 9:55 am #

    ❤❤❤❤👊👊👊👍👍👍

  11. Tink 03/07/2017 bij 11:52 am #

    Mooie mannen. Superbroers. Hartjes voor hen en voor jou <3
    X

  12. irenr 03/07/2017 bij 6:20 pm #

    en altijd is het zo geweest dat de liefde haar diepte niet kent tot het uur der scheiding.

    Wat zullen zij hun broer missen.

  13. Wilrike Pasman 03/07/2017 bij 8:41 pm #

    Mooi!

  14. Floortje 04/07/2017 bij 9:24 am #

    Lieve Pien, wat laat Pieter zo nog steeds mooie dingen na. Een broer die durft te ontpoppen. Deze maand is de verjaardag van Pieter. Ik vind het steeds zo lastig om in woorden te omschrijven wat ik je zou willen zeggen. Dat ik meeleef. Yo, bedankt. Dat ik erg vaak denk aan hoe iets voor jou voelt. Boeiend. Maar niks zeggen vind ik nog suffer. Nou ja, ik vind het dus superfijn voor je dat Wouter zo ontpopt. En verder een hoop spierballen gewenst in deze speciale zomermaand. En: zulke toffe zonen zijn dat natuurlijk van zichzelf, maar vaak heeft hun moeder daar ook wel een behoorlijke hand in gehad. Xxx

  15. Floortje 04/07/2017 bij 9:27 am #

    Je bent volgens mij een mega lieve en warme moeder! Vergat ik te zeggen. X

  16. Rena (@favouriteshoes) 04/07/2017 bij 8:10 pm #

    Gek hè als moeder denk je vaak dat broetjes wel op elkaar moeten lijken. Tegen beter weten in, want ik lijkt ook niet echt op mn zusjes. Maar met je eigen kinderendenk je dat dat wel zo is. Toch mooi te lezen dat ze zo op hun eigen manier met het verlies van hun broertje omgaan. Intens op hun eigen manier. <3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: