Zoon1 des Bouvrie

19 dec

Mijn oudste zoon. De eerstgeborene.  Die jarenlang van zijn kamer een No Go Area maakte. En als ik dan eens  een beginnetje maakte met het opruimen van de zooi, haakte ik snel af na het vinden van 137 Pringles dozen volgepropt  met lege pistachenootjes schilletjes. Waarom? ”Waarom ? ” vroeg ik mijn kind. Ik vroeg het zo dikwijls maar kreeg nooit antwoord.

Trap je nooit in een rondvliegend schroefje? Waar is je vuile was? Hoe vind je je bed terug in die troep? Hoe beweeg je je überhaupt in het donker voort? Het heeft een naam. Hoarding. En ondanks het feit dat zoon1 een prettig hoog IQ heeft, verdacht ik hem daar soms wel van.

De totale desinteresse over hoe zijn kamer er uitzag, de oorlogsverklaringen mijnerzijds, dat ik weigerde zijn kamer nog schoon te maken, het deed hem allemaal niets. Ik hield mijn hart vast als ik dacht aan de tijd dat hij op zich zelf zou gaan wonen.

Gister ging ik kijken. Naar zijn eigen gekochte flat waar hij sinds het weekend woont. Ik schrok! Ik kon gewoon naar binnen lopen. De vloer was te zien en in plaats van her en der rondverspreid lagen er nu keurige stapeltjes met gescheiden afval, klaar voor de kliko.

Hij was naar meubelzaken geweest en dat zag ik. Gigantische eettafel met stoelen ( Ja, mam, die hoezen kunnen er af en kan ik dus wassen en eventueel van kleur wisselen), hanglampen die matchenden met de gordijnen , een strak bureau met nette opberglades, een tweepersoonsbed (Je weet maar nooit, dacht ik), een dankzij vrienden meer dan gevulde besteklade in de keuken. Ik was er stil van.

Toen gingen we samen nog even naar de Ikea omdat zoon1 nog wat kleine dingetjes nodig had en mijn auto groter is dan de zijne. En dat was maar goed ook. Voor mijn ogen ontsprong de latente Jan des Bouvrie die mijn zoon toch altijd geweest had moeten zijn. De megashopper werd volgestouwd met servies, lampjes voor op de nachtkastjes, tweepersoons dekbedden uiteraard met twee verschillende maar bij elkaar passende hoezen, snijplankjes voor in de keuken ( na een half uurtje dubben toch de groene genomen) , een extra ladenkastje voor het bureau en over het dressoir wilde hij nog even nadenken. Niet dat dat nog in mijn Volvo had gepast…

Ik keek verbijsterd naar dit creatuur. Mijn bloedeigen zoon, die lege cola flessen als jacht trofeeën liet slingeren in zijn hol en het geen reet interesseerde hoe zijn kamer er uit zag, verdiepte zich ineens in de kwaliteit van donzen dekbedden, de lichtsterkte van bedlampjes en ophangsystemen voor gordijnen  en of de kleuren wel bij elkaar pasten.

Volgeladen reden we Duiven uit richting zijn kraakverse eigen plek. Toen we alles naar boven hadden gebracht vroeg hij: “Wil je misschien wat drinken?” Opvoeding geslaagd, dacht ik zo.

 

Dat het moeilijk was voor mij om hem daar in zijn eentje achter te laten, zal iedere moeder begrijpen. Het grote loslaten.  En alle dingen die we meegemaakt hebben. Hij woont op tien minuutjes afstand van mij. Ongeveer een half pakje papieren zakdoekjes.

21 Reacties to “Zoon1 des Bouvrie”

  1. Pia 19/12/2017 bij 5:32 pm #

    Ja inderdaad …..loslaten maar ozo trots!!
    En gelukkig die opvoeding met ups en downs en veel gevloek heeft geholpen ;-)

  2. Harmke jansen 19/12/2017 bij 6:49 pm #

    Goddank……het komt dus goed? Kan het bijna niet geloven….heb er thuis ook zo 1…pff…..ging naar de dokter voor een longtest. Ik zei: heb je verteld hoe je kamer is? Dat hij bomvol huismijt zit/ligt/staat?
    Loslaten….moeilijk….liefdevol loslaten…probeer ik. Wat fijn dat hij dichtbij je woont…10 minuten is te doen!

  3. Moon 19/12/2017 bij 7:09 pm #

    Wat heerlijk om te lezen. Zoon 1, slik, die zn eigen plekje heeft. Het komt dus ooit goed? Hier ook 1 die niet uitmaakt hoe zn kamer er uitziet. Fijn dat hij in de buurt woont!

  4. Wilrike Pasman 19/12/2017 bij 7:12 pm #

    Prachtig geschreven Pien en oh wat fijn dat het zich zo ontwikkeld heeft (beter toch dan andersom). Opvoeding zeker geslaagd! 🏆
    Maar ook zo dubbel nu…

  5. Trees 19/12/2017 bij 7:32 pm #

    Geweldig :)

  6. Marlies 19/12/2017 bij 8:03 pm #

    Wat mooi en treffend geschreven weer. En zo herkenbaar. Oudste dochter heeft beloofd “binnenkort” hier haar oude kamer nog op te komen ruimen. Benieuwd hoe lang de polsstok is die ze daarvoor moet meenemen. En als ik nu bij haar op visite ben moet ik om de 5 minuten mijn voeten optillen omdat ze er met de Swiffer onderdoor moet. Ik geniet ervan.

  7. Romy 19/12/2017 bij 8:27 pm #

    Pien wat schrijf je toch leuk en mooi! Goed om weer iets van je te ” horen”…
    En zo fijn om herkenbare situaties te lezen zodat ik weet dat het misschien niet zo “erg “was dat ik vandaag weer eens mopperde omdat het een rommeltje geworden was …, 😉
    Ondanks alle veranderingen in jouw leven en het gemis van Pieter wens ik je toch een paar bijzondere dagen met wat extra kracht toe !

  8. Marja 19/12/2017 bij 9:30 pm #

    Goede opvoeding werpt zijn vruchten af!! Top!

    • Anoniem nr 1 20/12/2017 bij 8:16 am #

      Lieverd je ziet wel dat het altijd goed komt !
      Ik wensje allerliefs toe in deze donkere dagen !
      Dikke knuffel 💋❤

  9. Jet 20/12/2017 bij 10:53 am #

    Wat heerlijk herkenbaar! Met een big smile gelezen.

  10. Floortje 20/12/2017 bij 7:14 pm #

    Lieve Pien,
    Op zo’n kerel kun je hartstikke trots zijn. Maar het is ook raar dat ie op zichzelf woont, ook al is dat de Lauf der Dingen. Gelukkig woont hij vlakbij! (En kun je over die kilometers toch een hoop snotterdoekjes vullen, snap ik erg!)
    Liefs xxx

  11. jasnetteke 23/12/2017 bij 4:59 pm #

    Dit geeft de burger moed. Hier nog in de ‘geen stukje vloer te zien’ periode

  12. teuntjevansw 24/12/2017 bij 8:41 am #

    mooi Pien! wat je erin stopt komt er ooit uit, dat blijkt maar weer. ik hoop dat zoon2 het ook nog steeds goed doet.
    sterkte, liefde, licht en warmte voor de komende dagen. xxx

  13. Anoniem 25/12/2017 bij 10:01 am #

    Ik denk aan je Pien !!😘😘

  14. lien 27/12/2017 bij 10:03 pm #

    Ja Pien zo gaat dat , maar fijn dat hij met zijn moeder gaat shoppen en dat hij zo dicht bij woont. .. ik hoop dat jullie de kerstdagen een beetje doorgekomen zijn en wens jullie nadere laatste dagen nog wat extra kracht en sterkte . X

  15. Anoniem 01/01/2018 bij 9:00 am #

    Lieve pien ! Gezondheid ..liefs .. kracht ..sterkte. voor 2018 gewenst .dikke knuffel ❤

  16. teuntjevansw 01/01/2018 bij 10:55 am #

    lieve pien, ik wens je liefde, warmte, kracht en moed in 2018. xxx, <3<3<3, {{{ }}}.

  17. lien 01/01/2018 bij 3:40 pm #

    Dag Pien, ik wens je een gezond en goed 2018 , met zonneschijn en kracht.X

  18. Anoniem nr 1 02/01/2018 bij 7:51 am #

    Lieve pien ..ik zie dat ik als anoniem sta maar die wens is van mij pien !❤ nr 1

  19. Anoniem nr 1 23/01/2018 bij 7:44 am #

    Voor jou een lieve groet Pien !!
    Iedere dag moet ik wel even aan je denken !
    Hoop ook zo dat het goed met je gaat !
    Heel veel liefs gewenst 😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: