Archief | januari, 2018

Zestien maanden.

24 jan

 

Vandaag ben je één jaar en vier maanden dood. Soms bekruipt me de gedachte dat het al bijna gewoon is dat je er niet bent. Dat het went, dat het steeds moeilijker is om je te plaatsen in mijn leven nu.

Maar dan rijdt er een jochie voorbij op een zwarte scooter. Maar dan zie ik een smiley zoals jij op je helm had. Maar dan zie ik rode gympies.

En dan vind ik je laatste aansteker in mijn tas. En dan hou ik ’s nachts je knuffelbeest aan zijn pootje vast. En dan steek ik kaarsjes aan bij je foto. En dan moet ik huilen. En vraag mezelf af wat ik in godsnaam die afgelopen zestien maanden na je dood heb gedaan.

Dat het gister lijkt, dat het een soort vacuüm is waar ik in ronddobber. Maar dat er ook mensen zijn die het lang genoeg geleden vinden om je dood niet meer te noemen. Die over onbelangrijke dingen gaan praten. En dat ik daar dan maar gewoon in meega.

En dat ik steeds vaker op onverwachte momenten moet huilen. Tijdens gewone dingen. Bij gezellige borrels. Al die tranen die er niet uitkwamen toen je net dood was. En gelukkig gebeurt me dat alleen bij mensen die dat begrijpen.

Er zitten van die dagen bij. Dat ik de hele dag nog met niemand gesproken heb. Het is geen vervelende eenzaamheid maar drukt me wel met mijn neus op de feiten. Dat ik naast jou ook je broers niet meer als vanzelfsprekend om me heen heb. En dan wil ik nog wel eens zielig gaan zitten doen op mijn bankje. Ook al sms en app ik met ze.

Maar toch, Pikkieman, is mijn leven ook mooi en goed, kan ik genieten van lekker eten met vrienden. Plezier hebben in dingen, uitkijken naar iets leuks. En kan me gelukkig voelen. Draag ik die zestien maanden als een dode rugzak met me mee maar kan wel lachen om leuke dingen. Als je überhaupt  nagedacht had over een erfenis op je achttiende dan weet ik zeker dat je iedereen veel plezier en pret had nagelaten.

Carpe Diem. Dat lukt me steeds vaker. Vernietigende pijn wordt  weemoed. Ook al zou ik nog steeds alles doen om je terug te krijgen. Zelfs voor eventjes.