Herinneringen

21 aug

Tegenwoordig als ik mijn laptop opstart krijg ik op FaceBook herinneringen te zien. Ik kan kijken naar berichten die ik precies één, twee of drie jaar geleden plaatste en lezen over de dingen die me toen bezig hielden. Die twee jaar is zo verschrikkelijk. Twee jaar geleden wisten we niet dat je nog maar 27 dagen zou leven. Twee jaar min 27 dagen geleden wist ik niet dat alles ineens voorgoed anders zou worden.

Iedere ochtend dat de herinneringen uit 2016 op FaceBook op mijn scherm verschijnen waarschuw ik je. In mijn hoofd. In mijn gedachten. “Kijk uit, het zal niet goed gaan!” “Lieffie, blijf slapen bij Yason!” Maar er gebeurt niets en iedere ochtend komt die klotedag dichterbij, in het echt en op Facebook en Twitter.

Hoe bitter, al die onwetende berichten en grappige opmerkingen. Dat jij, ik en wij nog geen benul hadden van wat komen ging. Het lijkt een verkeerd omwerkende tijdmachine want als die goed had gewerkt dan had ik op 23 september 2016 de banden van je scooter lek gestoken. Had ik wat in je eten gedaan zodat je ziek thuis was gebleven.

Dat het leven van zulke kleine dingen afhankelijk is, is nog wel het ergste. En de “En als” , “En als” vragen. En de “Waarom” Dat zijn de ergste.

Ik mis je. Na bijna twee jaar na ons samen zijn in het mortuarium in Nijmegen voel ik nog steeds dat afgrijzen. Hier slijt niets. Hier wil niks loslaten. En iedereen die oppert dat ik het een plekje moet geven ram ik keihard voor de desbetreffende kop. Ik laat niet los, ik vertik het. Jij blijft bij me hoe je me verlaten hebt. Pijn, gruwel, onmacht, mooie muziek, dierbare vrienden, liefhebbende familie.

Toch wou ik soms dat alles weer gewoon als vroeger was. Dat de dood van een kind iets was dat je las in de krant, iets dat anderen overkomt. Een terloops gelezen bericht. En dat ik de tijd terug kon draaien.

17 Reacties to “Herinneringen”

  1. Erla Braskamp 21/08/2018 bij 6:36 pm #

    Het was even stil maar niet hier in Slijk-Ewijk. Nog iedere week en ik meen serieus iedere week is Pieter onderwerp van gesprek. En we kenden hem niet eens. We kenden jullie niet persoonlijk. We wisten waar jullie woonden. Vanaf die verschrikkelijke dag zijn alle ouders met kinderen en een scooter meer bezorgd dan ooit daarvoor. Houd vol houd moed meer kan ik niet zeggen. Maar iedere morgen als ik mijn jongste dochter met scooter uitzwaai denk ik aan je. Dus iedere dag.

  2. Ilona 21/08/2018 bij 7:01 pm #

    Loslaten….een plek geven. Dat gaat niet.
    De pijn en het gemis blijft. In 2017 ben ik 2 broers verloren, natuurlijk is dat anders dan je kind, maar ik blijf er moeite mee houden. Mis ze vreselijk. Koester alle momenten, zelfs de dagen dat ik afscheid moest nemen. Kijk foto’s en laat mijn tranen de vrije loop.
    Het overlijden van mijn ouders daar kan ik vrede mee hebben. Het overlijden van mijn broers…..het hoort niet. Je kind verliezen daar moet ik niet aan denken. Mijn 2 jongens gaan, net als Pieter, naar het OBC. Ook zij hebben het nog regelmatig over hem. Hij wordt niet vergeten.

  3. Anita 21/08/2018 bij 9:03 pm #

    Ik snap je helemaal
    Sterkte vrouw 🔥

  4. Lien 21/08/2018 bij 10:06 pm #

    Dag Pien , elke x weer denk ik als ik je stukje lees , Pieter waarom ben je niet blijven slapen, dan was je er nog , Waarom toch nog gaan rijden . . Het En Als en Waarom . Maar je zal daar nooit geen antwoord op krijgen , Ik vind het zo erg voor je Pien .. Was er maar een tijdmachine maar er is alleen maar onmacht . . Pien Houd je sterk dat wens jk je ,maar het hoeft niet ,en kan bijna ook niet . Het is nog zo vers en open . X

  5. Harmke jansen 22/08/2018 bij 8:40 am #

    Voor dit soort rampen is geen” tijd” en geen “het leven gaat door” lieve pien….mijn zoon heeft net een scooter….en vertel hem het verhaal van Pieter….denk niet dat het helpt maar elke x als hij wegrijdt en in het donker thuiskomt en lawaai maakt en mijn mijn moppert denk ik: hij is thuis! Verdriet om het verlies om een kind….is zoooooo persoonlijk en gaat alleen jezelf aan!

  6. Wilrike Pasman 22/08/2018 bij 10:16 am #

    Het is het enige en meest logische en natuurlijke wat je kunt doen: vasthouden van alle herinneringen en denken over ‘wat, als’…. Tuurlijk, alles beter dan neerleggen bij dit niet te accepteren grote verlies van je zoon.
    Toch hoop ik dat je met hulp hier ondanks alles wel mee verder kan leven. Heel veel sterkte Pien, er wordt veel aan je gedacht ❤

  7. Tink 22/08/2018 bij 2:29 pm #

    Och Pien, had hij maar. Was hij maar. Waarom. Jamaar als nou. Ik wens je zo ontzettend een tijdmachine toe. Of een toverstokje. Kon dat maar.
    X

  8. Moon 25/08/2018 bij 10:16 am #

    Hier wordt vaak aan Pieter gedacht, terwijl ik jullie nog nooit ontmoet heb. Zeker als het laat is, ik wakker schrik en zoon nog niet thuis is, of dat niet gemeld heeft. Dan flitsen al jou blogs door mn hoofd. De intense periode, dat wil ik niet mee maken! Helaas heb jij die periode meegemaakt en maak je nog steeds mee en zal je mee blijven maken. Kon ik maar toveren, of de tijdmachine terugzetten. Dan wist ik het wel. Veel sterkte Pien! 😘

  9. Mari 26/08/2018 bij 6:00 am #

    Lieve Pien, fijn dat je weer in de “pen” bent geklommen! Het heeft eventjes geduurd, maar toch laat het zien dat je naar buiten treed. Niet makkelijk, ontzettend moeilijk voor je. Maar toch, ik vind het ontzettend moedig en telkens als ik iets lees, rollen de tranen over mijn wangen. Jouw lieve Pieter, waarschijnlijk ben ik hem talloze keren tegen gekomen of voorbij gereden. Zonder enig besef wie het is, sterker…waar hij woont. Totdat je dat weet…en mijn kinderen op de brommer stappen en later de auto in duiken. En dan zijn de waarschuwingen van deze moeder niet van de lucht.Het waarom…het als…. Jouw stukjes lezen, dreunt toch die woorden in je moederhart. Lieve Pien, ik wens je een zonnestraal in je hart, een toverstok om je dierbaarste herinneringen levend te houden, maar tegelijk ook heel veel kracht en doorzettingsvermogen om hier bovenop te komen. Je zult het als een gapende wond overal naar toe dragen…je lieve Pieter zit in je moederhart. En laat Pieter daar ook koesterend zitten lieve Pien!! Xxx

  10. Anoniem nr 1 . 28/08/2018 bij 4:13 pm #

    Lieve pien !! Ik voel zo wat je moet door maken ik denk ook altijd aan je en dan vraag ik mezelf wel eens af hoe moet dat toch bij pien zijn , die ook zo’n vreselijke tijd moet door staan , en het vreselijke gemis !! Hoe zijn we die twee jaar door gekomen dat vraag ik me zelf iedere dag af !! Het voelt als warme leegte …
    Heel veel liefs en dikke knuffel .. ❤

    • pienbetuwe 28/08/2018 bij 5:35 pm #

      Veel liefs terug! Tja, hoe doen we dat? Doorgaan en volhouden en proberen de leuke dingen te herinneren. Sterkte, moppie.

      • Anoniem nr 1 . 28/08/2018 bij 6:15 pm #

        Thanks !!! 💋❤

      • pienbetuwe 28/08/2018 bij 7:36 pm #

        Zit je op Twitter? Mijn account is @pienburgersdijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: