Vierentwintig september.

9 sep

 

De vierentwintigste september sluipt naderbij. Ondanks het feit dat ik niet veel met data heb, ik zou niet eens het jaartal dat je oma overleed kunnen zeggen, doet deze datum wel iets. Ik bekeek vanmiddag sinds best lange tijd de video van je uitvaartdienst. Tranen natuurlijk en weer dat bizarre ervaren dat je er niet meer bent. Dat ongeloof, dat onbegrip.

Na bijna twee jaar snap ik het nog steeds niet. Maar je wordt vager. Dát snap ik niet. Hoe kan ik een dag werken zonder constant aan je te denken? Hoe doen andere moeders dat? Is dat uit zelfbehoud? Waarom?

Ik ben laatst voor het eerst sinds de verhuizing naar ons huis in Slijk-Ewijk gereden. Dat was raar. Ik ben blij dat ik er niet meer woon. Te veel herinneringen. Maar het was wel ons huis. En eigenlijk hoop ik stiekem tijdens iedere onweersbui dat die hele boerderij afbrandt. De ruimte waarin jij was is van ons, daar waar jij je handafdruk achterliet. Van niemand anders dus niemand anders mag daar zijn. Zij kennen je niet.

Ik verbaas me over mijn eigen leven. Ik heb altijd gedacht dat ik dood zou gaan als jij of één van je broers dood zou gaan. Toch heb ik gewoon naast je dode lichaam kunnen slapen. Met je kunnen praten terwijl je er niet meer was. Verder kunnen gaan met zelfs best veel plezier.

Het is zo dubbel, ik vertel je niet over die nachten dat ik huilend je knuffelbeest tegen mijn ogen wreef. Vertel ik niet dat ik zo bang ben voor de ervaring dat je steeds waziger wordt. Dat ik me niet meer herinner wat je zei als je ‘s ochtends de keuken inliep. Misschien is dat de normale gang van zaken. En dat is raar want toen je net dood was zat het verdriet niet alleen in mijn kop maar ook in mijn lijf. Een lichamelijke pijn, een soort scheurend gevoel in mijn middenrif.

Ondanks wat ik eerder schreef wordt het zeer minder, rouw wordt dat ook en dat verwacht je niet. Laat je je zelfs schuldig voelen. Ik? Een moeder die haar jongste kind verloor? Dat die plezier in het leven kan hebben? Schandalig toch? Maar ik moet verder, lieve Piet. Jij bent dood maar ik niet. En je weet dat ik alles zou geven om je hier terug terug te krijgen. Vierentwintig september sluipt stiekem naderbij.

21 Reacties to “Vierentwintig september.”

  1. Monique 09/09/2018 bij 7:57 pm #

  2. Romy 09/09/2018 bij 8:33 pm #

    Beste Pien,
    Wat fijn om te lezen dat je soms weer wat plezier kan hebben in het leven ….
    Ik ben jou stukjes gaan lezen sinds dat verschrikkelijke ongeluk .
    Dikwijls met een brok in mijn keel omdat je zo intens schreef en het zo erg moet zijn wat jou is overkomen . Ik denk dat je een top moeder bent en dat Pieter niet anders gewild zou hebben dan dat je af en toe weer geniet .
    👊🖐

  3. Anita 09/09/2018 bij 9:20 pm #

    Lieve vrouw, ik hoop dat je door en door begrijpt dat rouwen om iemand en altijd van iemand blijven houden niet dezelfde dingen zijn…
    Rouwen mag veranderen en verminderen , liefde groeit en is er altijd. Dat laatste is de band tussen jullie, die is eeuwig. En dan mag en kun je best ook weer genieten.
    Ik weet intussen van je dat je denkt dat je hem niet meer zult zien, maar misschien klopt die visie helemaal niet…
    Beste wensen
    Anita

  4. ninipralini 09/09/2018 bij 10:04 pm #

    Liefs en sterkte Pien 🌹Xxx

  5. Tink 09/09/2018 bij 11:23 pm #

    Het verdriet krijgt wat minder scherpe kantjes, misschien wordt alles daardoor wel letterlijk wat vager. Maar wie hij was, alle liefde, dat blijft echt altijd in je hart. En het gemis ook. Sterkte lieve Pien, er staan mensen om je heen en de 24e nog ff extra ❤. Knuf!

  6. Hanneke 10/09/2018 bij 2:05 am #

    ♥️

  7. Hanneke 10/09/2018 bij 2:05 am #

    ♥️

  8. Simone 10/09/2018 bij 5:45 am #

    😘😘😘

  9. Trees 10/09/2018 bij 8:16 am #

    XX

  10. Harmke jansen 10/09/2018 bij 10:29 am #

    Ach Pien….je moet ook door….jij leeft nog! Je moet nu dubbel leven! En vergeten doe je nooit….ondangs dat het “vager” wordt. ik heb geen ervaring met een dood kind…gelukkig niet….dus kan het niet inleven en “makkelijk” praten. Toch denk ik geregeld aan jullie! Spreek wel eens over jullie! Leef Pien….Leef met alles wat bij je hoort! Ik heb wel eens gevraagd aan mijn zoon: wat moet ik doen als jij dood bent. Verder leven mam…dat zou pieter ook zeggen: leef mam

  11. Moon 10/09/2018 bij 11:39 am #

    💞💞💞😘, in gedachte bij je

  12. Margreet 10/09/2018 bij 6:15 pm #

    ❤❤❤

  13. Wilrike Pasman 10/09/2018 bij 7:38 pm #

    💕

  14. teuntjevansw 10/09/2018 bij 9:03 pm #

    het gemis wordt anders, niet minder. maar de liefde blijft, altijd. xxx {{{}}}

  15. Anoniem nr 1 . 19/09/2018 bij 5:51 pm #

    Lieve Pien ..ik wil laten weten dat ik veel aan je denk !!! Liefs en een hele warme omhelsing !!! ❤❤

  16. Lien 21/09/2018 bij 6:08 am #

    Hou vol Pien . En voor de 24ste september , extra sterkte gewenst .

  17. Anoniem 23/09/2018 bij 2:00 pm #

    Lieve Pien, sterkte alvast voor morgen. Hier brandt er een kaarsje voor Pieter, hij wordt niet vergeten, we denken aan hem✨🙏

  18. Monique 23/09/2018 bij 5:49 pm #

    Lieve Pien en familie van Pieter heel veel sterkte gewenst. Zoveel mensen die bezig zijn met 24 september en in gedachten twee jaar terug gaan. Herdenken, gedenken en bespreken hoe Pieter was… Maar ook hoe hij zou zijn en geworden. Het is hem en jullie helaas niet gegeven, maar vergeten word Pieter nooit.
    Lieve groet 😘

  19. teuntje 23/09/2018 bij 8:54 pm #

    weet je gedragen door mijn steun en gedachten. xxx.

  20. Wilrike Pasman 24/09/2018 bij 5:59 am #

    Sterkte ❤

  21. Lien 24/09/2018 bij 11:57 am #

    Sterkte vandaag Pien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: