Tijd.

12 mei

Ik let niet meer op dagen, weken, maanden, jaren. Het is niet belangrijk meer hoe lang je al dood bent. Het zegt me niks omdat tijd ophield toen je er ineens niet meer was. Ik voel me gewapend tegen al de verdrieten die nog komen gaan. Erger dan dit kan niet. En dan toch iedere keer dat afgrijzen. Dat mijn oppaskind me een Duplo-popje geeft. Een poppetje met een helm. En dat ik naar dat poppetje kijk en een klap in mijn smoel krijg. Alleen maar die helm kan zien. Die helm, doormidden, vol met bloed.

Je bent dood en ik zal je nooit meer zien. Nooit meer bekvechten, nooit meer omhelzen, nooit meer lachen om je grapjes, nooit meer niks. Jouw dood heeft mijn tijd veranderd. Ik verbaas me over bloeiende seringen. Hoe kan dat? Bloeiende seringen in september? En dan realiseer ik me met een pijnlijke knauw dat het mei 2019 is. Dat seringen niet weten dat jij er niet meer bent. Dat seizoenen in mijn wereld niet meer bestaan.

En dan zeg ik tegen mezelf: “Hij is dood, moeders. Hij is er niet meer, de tijd gaat gewoon verder, ook al stopt hij voor jou”. Maar ik mis je. Mis je zo. En ik weet dat dat nooit zal veranderen. En dat maakt me droevig. Weten dat ik de rest van mijn leven die pijn zal voelen.Dat verdriet dat nooit over zal gaan. Zoals mijn ouwe wijze oma al zei: “Pien, dit gaat nooit meer over.”

Tijd. Tijd doet rare dingen met je. Tijd is relatief. Maar ook niet.

Het was een goedkope spaarlamp die ik ongeveer vijf jaar geleden in de ganglamp draaide. Vlak na je dood, bijna drie jaar geleden, begon hij te flikkeren. Bijna op? Los contactje? Goedkope troep? Ik weet het niet. Weet wel dat ook in mijn nieuwe huis met die zelfde lamp, deze lamp bij tijd en wijle flikkert.

En dan zeg ik altijd “Hallo, lieve Pieter! Ik hou van je!”

18 Reacties to “Tijd.”

  1. Monique 12/05/2019 bij 8:37 pm #

    ♥️

  2. Heleen 12/05/2019 bij 8:39 pm #

    Hallo lieve Pien, daar ben je weer met een column. En ja hoor hij komt weer binnen! Ik voel je pijn….intens….maar ik proefde ook troost… Ik weet het zeker, er is meer tussen Hemel en Aarde. Dat vertelt het knipperende licht. Lieve groet en knuffel van mij. 😘

  3. ninipralini 12/05/2019 bij 8:42 pm #

    Hartje en een knuffel voor jou Pien
    Xxx

  4. Simone 12/05/2019 bij 9:06 pm #

    Pien een dikke knuf voor jou op deze Moederdag, waarop je omringt zou moeten zijn door alle drie je zoons!!!
    Inclusief Pieter😘😘😘

  5. Anita 12/05/2019 bij 9:56 pm #

    Dag lieve pien, ik ben t helemaal eens met Heleen. Ik weet uit ERVARING dat er meer is na t weggaan van de aarde. Je kunt t niet afdwingen om t te weten te komen. T valt buiten de religieuze instituten. De natuur behelst meer. Op jullie eigen tijd zullen jij en je kind elkaar weer zien. In de tussentijd kun je je mss verdiepen in de tallozen die hun eigen , grotendeels vergelijkbare ervaringen hebben op dit vlak. Je hoeft niks, maar t mag wel, ❤️ Beste wensen Anita

  6. Harmkejansen 13/05/2019 bij 4:57 am #

    Pas goed op jezelf Pien!

  7. Anoniem 13/05/2019 bij 7:17 am #

    Lieve Pien,Weer mooi beschreven,Nee het gaat nooit meer over,Het blijfd in je geheugen gegrift staan,en ja ,je zal verder moeten,en geniet van je 2 jongens en het leven.,dikke knuf.Tinus

  8. Pia 13/05/2019 bij 8:31 am #

    Pien, prachtig geschreven…weer een tranen trekker. En niemand die hem terug kan halen voor je……was het maar zo feest. Wat een gemis.
    Knuffel veel je andere 2 jongens die hebben jou ook echt hard nodig!
    Knuffel Pia

  9. Margreet en An 13/05/2019 bij 2:10 pm #

    ❤🍷❤🍷❤

  10. Wilrike 14/05/2019 bij 5:20 pm #

    Je enorme verdriet komt altijd zo binnen. ❤

    • Lotus Lilly 14/05/2019 bij 6:46 pm #

      Wat zeg je dat treffend :-( Sterkte Pien, je bent nog steeds in mijn gedachten ook al heb ik lange tijd niet gereageerd op je berichten.

  11. Tink 15/05/2019 bij 7:27 pm #

    Dat poppetje. En die sering. Je maakt het zo voelbaar elke keer.
    Wat oneerlijk toch, die stomme botte pech.
    Gelukkig rammelt hij af en toe aan dat lampje. Maar het is eigenlijk niet genoeg he.
    Xx ❤❤❤

  12. Anoniem 16/05/2019 bij 4:03 pm #

    Het blijft slikken😢…..

  13. Floortje 28/05/2019 bij 11:42 am #

    Lieve Pien, als de spaarlamp kon praten, zei die vast: moeders, ik hou ook van jou.
    Ik leef met je mee, iedere dag. Wat een stom gat is er in alles geslagen. Ik stop er dikke spierballen en veel liefs in. Ook al weet ik dat nooit iets dat gat gaat vullen. Xxx

  14. Floortje 21/07/2019 bij 5:08 pm #

    Lieve Pien,
    Liefs, spierballen en sterkte voor alle dagen, maar voor Pieters geboortedag morgen een extra lading 💪💪❤.

  15. Anoniem 27/12/2019 bij 9:57 pm #

    Lieve Pien, ik hoop dat het goed met je gaat vooral in deze familie maand December. Ik ken je niet en toch ook weer wel, door het lezen van je stukjes voor en na Pieter. Je hebt nog niet eerder zo lang niets geplaatst en ben benieuwd waar dat door komt. Ik meende te weten dat het je zelf ook goed deed om te schrijven. Kost het nu toch teveel energie/tijd/moeite? Ik hoop echt dat het goed met je gaat. Veel liefs, Wilrike (een bezorgde lezer (of bemoeizuchtig 🙄)

  16. Wilrike Pasman 27/12/2019 bij 9:58 pm #

    Sorry, dat ging mis, ik wou niet anoniem plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: